mały thumb|Grób Blumerów, m.in. Ignacego Blumera, pierwszego dowódcy 8 ppl thumb|Jan Zygmunt Skrzynecki 8 Pułk Piechoty Liniowej – polski pułk piechoty okresu Królestwa Kongresowego.
Formowanie i zmiany organizacyjne Sformowany w 1815. Pułk w okresie pokojowym składał się ze sztabu i dwóch batalionów po cztery kompanie, oraz związanych z batalionami dwoma kompaniami rezerwowymi. Stan kompanii wynosił 4-6 oficerów, 14-16 podoficerów i 184 szeregowych. Stan batalionu 830 żołnierzy. Stan pułku: 5 oficerów starszych, 54–55 oficerów młodszych, 160 podoficerów, 72 muzyków, 1664-1676 szeregowych oraz 5 oficerów i 71-82 podoficerów i szeregowych niefrontowych. W sumie w pułku służyło około 2050 żołnierzy. Pierwsze dwie kompanie pułku były kompaniami wyborczymi, czyli grenadierską i woltyżerską, pozostałe centralnymi zwane fizylierskimi, czyli strzeleckimi.
W czasie wojny przewidywano rozwinięcie pułku do czterech batalionów po 8 kompanii każdy. W każdym batalionie etatu wojennego tworzono na bazie jednej z nowo powstałych kompanii kompanię woltyżerską.
Wchodził w struktury 2 Dywizji Piechoty. Po wybuchu powstania listopadowego zreorganizowano piechotę. Pułk wszedł w skład nowo sformowanej 3 Dywizji Piechoty. 26 kwietnia 1931 przeprowadzono kolejną reorganizacje piechoty armii głównej dzieląc ją na pięć dywizji. Pułk znalazł się w 1 Brygadzie 3 Dywizji Piechoty.
Dyslokacja pułku Stanowisko: województwo płockie i mazowieckie.
Miejsca dyslokacji pododdziałów pułku w 1830: sztab - Pułtusk 1 batalion - Serock 2 batalion - Pułtusk dwie kompanie wyborcze - WarszawaW kompaniach wyborczych grenadierskiej i woltyżerskiej służyli najlepsi żołnierze batalionu.
Żołnierze pułku Pułkiem dowodzili: płk Ignacy Blumer(od 1815; 29 października 1818 otrzymał awans na generała brygady), płk Jan Zygmunt Skrzynecki (od 1818 do 22 grudnia 1830, z przerwą w latach 1819 i 1820, kiedy wakowało dowództwo pułku), ppłk Ludwik Kierwiński (6 lutego do 7 marca 1831), płk Emilian Węgierski (7 marca do 6 maja 1831), ppłk Jakub Antonini (6 maja do 14 lipca 1831), mjr Jan Wodzyński (od 14 lipca 1831, ppłk od 1 sierpnia; 6 września wzięty do niewoli), płk Teodor Podczaski (22 września 1831).
Walki pułku Pułk brał udział w walkach w czasie powstania listopadowego.
Bitwy i potyczki: Warszawa (29 listopada 1830) Zakrzew (14 lutego 1831) Dobre (17 lutego) Wawer (19 lutego) Grochów (20 i 25 lutego) Zegrze (23 lutego) Dębe Wielkie (31 marca) Iganie (10 kwietnia) Kleczkowo (18 maja) Rudki (20 maja) Nadbory (25 maja) Ostrołęka (26 maja) Warszawa (6 i 7 września).
W 1831 roku, w czasie wojny z Rosją, żołnierze pułku otrzymali 3 krzyże kawalerskie, 41 złotych i 114 srebrnych krzyży Orderu Virtuti Militari.
Uzbrojenie i umundurowanie lewo|mały|Żołnierz 8 Pułku Piechoty Liniowej na litografii Józefa Kondratowicza (1829) Uzbrojenie podstawowe piechurów stanowiły karabiny skałkowe. Pierwotnie było to karabiny francuskie wz. 1777 (kaliber 17,5 mm), później zastąpione rosyjskimi z fabryk tulskich wz. 1811 (kaliber 17,78 mm). Poza karabinami piechurzy posiadali bagnety i, w kompaniach grenadierskich oraz u podoficerów - tasaki (pałasze piechoty). Wyposażenie uzupełniała łopatka saperska, ładownica na 40 naboi oraz pochwa na bagnet.
Umundurowanie piechura składało się z granatowej kurtki i spodni - zimą sukiennych granatowych, latem płóciennych białych. Żołnierze pułku mieli naramienniki koloru granatowego z żółtą wypustką oraz żółte wyłogi i kołnierz oraz białe pasy (jak cała piechota linowa). Numer dywizji (2) żółty. Używano wysokich czapek o okrągłych denkach (tzw. kaszkiety) z białymi sznurami (kordonami) oraz pomponami (w kompaniach fizylierskich) lub kitami (w kompaniach grenadierskich). Po reformie w roku 1826 wprowadzono pantalony zapinane na guziki oraz nowe, wyższe kaszkiety bez kordonów. Na kaszkiecie znajdowała się blacha z orłem i numerem pułku. W razie niepogody noszono szare, sukienne płaszcze, długie do kostek, z żółtymi kołnierzami i granatowymi naramiennikami, zaś na kaszkiet, po zdjęciu kordonów i pomponu (kity) zakładano ceratowy pokrowiec. Utworzone w grudniu 1830 roku 3. i 4. batalion pułku nie miał kaszkietów, lecz okrągłe furażerki bez daszka, ze zmniejszonym denkiem w celu łatwiejszego odróżniania ich od rosyjskich. W takim ubiorze żołnierze 8 PPL walczyli pod Grochowem i Dębem Wielkim.
Chorągiew Na tle granatowego krzyża kawalerskiego w czerwonym polu, w otoku z wieńca laurowego umieszczony był biały orzeł ze szponami dziobem i koroną złoconą.
Pola między ramionami krzyża – czarne z czerwonym, a w rogach płata królewskie inicjały: A I, później M I z koroną, otoczone wieńcami laurowymi.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Piechota liniowa powstania listopadowego Kategoria:Polskie jednostki piechoty rozwiązane w 1831 Kategoria:Pułki piechoty liniowej Królestwa Kongresowego Kategoria:Polskie jednostki piechoty utworzone w 1815 Kategoria:Wojsko w Pułtusku Kategoria:Historia Pułtuska Kategoria:Wojsko Polskie Królestwa Kongresowego w Warszawie Kategoria:Historia Serocka