Piotr Maksymilian Czaja (ur. 11 lutego 1944 w Linderbrücku, Niemcy) – polski piłkarz, bramkarz reprezentacji Polski, trener.
Jego matka została wywieziona do Niemiec na roboty przymusowe i tam urodziła dziecko Piotra Czaję. Ochrzczony został w kościele ewangelickim (Linderbrück), a po przyjeździe do Polski w wieku trzech lat miał drugi chrzest w kościele katolickim (Bytom).
Początkowo trenował piłkę ręczną, później łączył ją z futbolem. Z handballem zerwał dopiero w wieku 20 lat. Jest wychowankiem Bobrka Karb, grał także w Slavii Ruda Śląska i GKS Katowice, w barwach którego debiutował w ekstraklasie. W 1970 r. trafił do Ruchu Chorzów. Pierwszym bramkarzem Niebieskich był aż do 1978 r. Przy Cichej występował w aż dziewięciu sezonach, notując łącznie 255 meczów. Z Ruchem trzykrotnie zdobywał mistrzostwo Polski (1974, 1975 i 1979) oraz raz Puchar Polski (1974). Należy do niego ligowy rekord polskiej ligi – 1005 minut (11 meczów) gry bez straconej bramki. Po zakończeniu kariery został trenerem. W sezonie 1981/1982 prowadził Ruch, a wcześniej pełnił rolę asystenta. Szkolił również drużyny niemieckie z niższych klas rozgrywkowych. Na swoim koncie ma także udział w dwóch turniejach finałowych mistrzostw świata. W Hiszpanii (1982) i Meksyku (1986) był trenerem polskich bramkarzy.
Reprezentacja Polski lp. Data Miejsce Przeciwnik Rezultat Rozgrywki Grał Uwagi1. 22 lipca 1970 Szczecin 2-0 towarzyski 90' 2. 14 października 1970 Chorzów 3-0 elim. Euro 1972 90'
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Polska reprezentacja w piłce nożnej
Kategoria:Reprezentanci Polski w piłce nożnej Kategoria:Piłkarze GKS Katowice Kategoria:Piłkarze Ruchu Chorzów Kategoria:Trenerzy piłkarzy Polonii Bytom Kategoria:Trenerzy piłkarzy Ruchu Chorzów Kategoria:Urodzeni w 1944