Front Zakaukaski (ros. Закавказский фронт) – związek operacyjno-strategiczny Armii Czerwonej o kompetencjach administracyjnych i operacyjnych na południowym terytorium ZSRR, działający podczas wojny z III Rzeszą w czasie II wojny światowej.
Formowanie i walki Front Zakaukaski utworzony został po raz pierwszy 23 sierpnia 1941. Następnie, 30 grudnia 1941 został przemianowany na Front Kaukaski. Utworzony ponownie został 15 maja 1942 z Zakaukaskiego Okręgu Wojskowego. Front, który rozwinął się na linii rzek Terek i Uruch oraz w środkowej części głównego grzbietu Kaukazu. 1 listopada weszła w jego skład utworzona z wojsk Frontu Północno-Kaukaskiego Grupa Czarnomorska. Między sierpniem a grudniem Front prowadził walki przeciw niemieckiej 1 Armii Pancernej, w czasie których wycofywał się na całej szerokości do linii wzdłuż grzbietu Kaukazu, zatrzymując tam natarcie wojsk niemieckich. W styczniu 1943 przeprowadził siłami Północnej Grupy Operacyjnej uderzenie w ogólnym kierunku na Stawropol, który 21 stycznia 1943 został wyzwolony. Po zakończeniu tej operacji 24 stycznia Północna Grupa Operacyjna została wydzielona i przekształcona we Front Północno-Kaukaski. Wojska Grupy Czarnomorskiej nacierały w kierunku Majkopu (wyzwolony 30 stycznia). W okresie 9 lutego - 4 kwietnia uczestniczyły w krasnodarskiej operacji zaczepnej. W maju 1943 Front został rozwiązany.
Dowództwo Frontu Dowódcy: gen. por. Dmitrij Kozłow – I formowanie gen. armii Iwan Tiuleniew – II formowanie
Szefowie sztabu: gen. por. Aleksiej Antonow Struktura organizacyjna I formowanieII formowanie44 Armia45 Armia45 Armia46 Armia46 ArmiaCzarnomorska Grupa Wojsk47 Armia
Przypisy
Bibliografia
Mała Encyklopedia Wojskowa MON 1971
Zakaukaski