Michel Sulaiman (arab. ميشال سليمان = Miszal Sulajman, ur. 21 listopada 1948 w Amszit) – libański wojskowy i polityk, prezydent Libanu od 25 maja 2008 do 25 maja 2014, naczelny dowódca Libańskich Sił Zbrojnych w latach 1998-2008.
Kariera wojskowa Michel Sulaiman zapisał się do armii jako kadet 4 października 1967. W 1970 ukończył Akademię Wojskową. Następnie studiował nauki polityczne i administracyjne na Uniwersytecie Libańskim. W czasie służby wojskowej przechodził szkolenia w kraju i za granicą, w Belgii, Francji oraz w USA.
W latach 1990–1991 był dowódcą wojsk w Dżabal Lubnan. W 1991 otrzymał stopień pułkownika. W latach 1991–1993 zajmował stanowisko sekretarza generalnego Sztabu Wojskowego. Od 1993 do 1998 był dowódcą 11. brygady piechoty, a następnie 6. brygady piechoty.
W 1998 awansował do rangi generała. 21 grudnia 1998 został mianowany naczelnym dowódcą armii libańskiej, po odejściu z funkcji Émile Lahouda. Sulaiman dowodził siłami zbrojnymi Libanu w czasie wojny z Izraelem w 2006.
19 maja 2007 Sulaiman dowodził libańską armią w czasie walk z terrorystycznym ugrupowaniem Fatah al-Islam, którego siedzibą był obóz uchodźców w Nahr al-Barid w północnym Libanie. Konflikt trwał do 2 września 2007 i zakończył się przejęciem kontroli przez wojsko libańskie nad obozem i zwycięstwem nad terrorystamiLebanon PM welcomes end of siege, BBC News, 2 września 2007. Funkcję dowódcy pełnił do 25 maja 2008, czyli do chwili wyboru na prezydenta.
Droga do prezydentury 24 listopada 2007 zakończyła się kadencja prezydenta Émile Lahouda podczas gdy parlament nie był zdolny do wyboru jego następcy. 29 listopada 2007 lider opozycji Michel Aoun ogłosił swoje poparcie dla dowódcy sił zbrojnych, Michela Sulaimana jako kandydata kompromisowegoLebanon close to nod for general as president, theage.com.au, 30 listopada 2007. 3 grudnia 2007 rządzący Sojusz 14 Marca również zaakceptował jego kandydaturę i zapowiedział uchwalenie poprawek do konstytucji, umożliwiających objęcie stanowiska prezydenta przez wojskowego, bezpośrednio po odejściu ze służby wojskowejLebanon leaders back army chief, BBC News, 3 grudnia 2007, AFP, 3 grudnia 2007.
Po uzgodnieniu Sulaimana jako kandydata kompromisowego, wybór prezydenta odkładano w parlamencie kilkanaście razy, gdyż koalicja i opozycja nie mogły osiągnąć zgody nad szczegółami porozumienia. Opozycja dążyła do połączenia elekcji prezydenckiej ze zgodą na powołanie nowego gabinetu, w którym miałaby zagwarantowane miejsce.
7 maja 2008 w Libanie wybuchły walki między opozycyjnym Hezbollahem a siłami rządowymi. Powodem było zamknięcie i przejęcie przez rząd wewnętrznej linii telekomunikacyjnej Hezbollahu oraz dymisja szefa bezpieczeństwa portu lotniczego w Bejrucie (zwolennika Hezbollahu)Gun battles break out in Beirut, CNN.com, 9 maja 2008. W zamieszkach w kraju zginęło około 65 osób. Walki ustały dopiero 14 maja 2008 po tym, jak rząd wycofał się ze swoich wcześniejszych decyzji"Deal reached" on Lebanon impasse, Al Jazeera English, 14 maja 2008.
21 maja 2008 przywódcy koalicji i opozycji zawarli porozumienie w czasie rozmów negocjacyjnych prowadzonych pod auspicjami Ligi Państw Arabskich w Dosze w Katarze. Porozumienie z Dohy przewidywało wybór Michela Sulaimana na stanowisko prezydenta Libanu, utworzenie wspólnego rządu jedności narodowej, wyrzeczenie się przez obie strony stosowania siły i przemocy oraz reformę systemu wyborczegoLebanon rivals agree crisis deal, BBC News, 21 maja 2008Lebanese leaders reach agreement on resolving crisis, People's Daily Online, 21 maja 2008.
Prezydent Libanu Wybór Sulaimana na stanowisko prezydenta odbył się podczas sesji parlamentu 25 maja 2008. W głosowaniu jego kandydaturę poparło 118 ze 127 deputowanychLebanon MPs to vote on president, BBC News, 25 maja 2008. W parlamencie byli obecni wysocy przedstawiciele ONZ, UE, USA oraz państw arabskich. Sulaiman w swoim przemówieniu wezwał polityków i społeczeństwo do pojednania i jedności narodowej, AFP, 26 maja 2008.
28 maja 2008 prezydent Sulaiman powierzył misję sformowania rządu jedności narodowej, składającego się z przedstawicieli opozycji i koalicji, dotychczasowemu premierowi Fouadowi Siniorze, AFP, 28 maja 2008. Prezydent zerwał z tradycją swoich poprzedników i wystosował prośbę do obywateli o niewywieszanie portretów z jego podobizną w miejscach publicznychSuleiman calls for removal of posters bearing his likeness, The Daily Star (Lebanon), 2 czerwca 2008.
Na początku czerwca 2008 z wizytą do Libanu przybył prezydent Francji Nicolas Sarkozy, który zapewnił Sulaimana o swoim poparciu w przywracaniu pokoju w krajuSarkozy presses Lebanon on peace, BBC News, 7 czerwca 2008. W lipcu 2008 w czasie konferencji międzynarodowej w Paryżu, powołującej Unię na rzecz Regionu Morza Śródziemnego, prezydent Sulaiman spotkał się z prezydentem Syrii Baszarem al-Assadem. Było to historyczne wydarzenie i pierwsze spotkanie szefów tych dwóch państw. Rezultatem poprawy relacji libańsko-syryjskich (były okupant Libanu) było oficjalne nawiązanie stosunków dyplomatycznych między dwoma państwami 15 października 2008Syria and Lebanon formalise ties, BBC News, 15 października 2008.
Życie prywatne Michel Sulaiman jest żonaty od 1973 z Wafaą Sulaiman, ma troje dzieci. Jest chrześcijaninem maronitą. Mówi płynnie w języku francuskim, angielskim i arabskim.
Odznaczenia
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Libańskiego Kategoria:Prezydenci Libanu Kategoria:Libańscy generałowie Kategoria:Libańscy politycy maroniccy Kategoria:Odznaczeni cypryjskimi odznaczeniami Kategoria:Odznaczeni emirackimi odznaczeniami Kategoria:Odznaczeni iworyjskimi odznaczeniami Kategoria:Odznaczeni katarskimi odznaczeniami Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wielkim Legii Honorowej Kategoria:Odznaczeni Odznaką Honorową za Zasługi dla Republiki Austrii Kategoria:Odznaczeni Orderem Cedru Kategoria:Odznaczeni Orderem Gwiazdy Rumunii Kategoria:Odznaczeni Orderem Izabeli Katolickiej Kategoria:Odznaczeni Orderem Krzyża Południa Kategoria:Odznaczeni Orderem Księcia Jarosława Mądrego Kategoria:Odznaczeni Orderem Narodowym Lwa Kategoria:Odznaczeni Orderem Pro Merito Melitensi Kategoria:Odznaczeni Orderem Rio Branco Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Karola (Monako) Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi (Liban) Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Włoskiej Kategoria:Odznaczeni Orderem Zbawiciela Kategoria:Odznaczeni Orderem Honoru (Armenia) Kategoria:Urodzeni w 1948