Alojzy Ciasnocha (ur. 21 stycznia 1921 w Bystrzycy, zm. 8 lipca 2003Strona Wałbrzychskiego PTTK) – polski instruktor harcerski w stopniu harcmistrza, działacz społeczny, patriotyczny i turystyczny związany z Zaolziem oraz Wałbrzychem, wieloletni pracownik PTTK.
Życiorys Młodość i II wojna światowa Syn Franciszka Ciasnochy. W Bystrzycy uczęszczał do polskiego gimnazjum, gdzie w 1933 roku wstąpił do Harcerstwa Polskiego w Czechosłowacji. W 1935 roku uczestniczył w jubileuszowym Zlocie ZHP w Spale, pełniąc funkcję zastępowego. W 1936 roku w rodzinnej wsi założył drużynę harcerską. W lipcu 1939 roku prowadzona przez niego drużyna im. J. Łyska zorganizowała w rodzinnym Gródku obóz harcerski.
W nocy z 31 sierpnia na 1 września 1939 pełnił w Beskidzie Śląskim wartę obywatelską. Po wybuchu II wojny światowej ewakuował się na wschód, próbując jako ochotnik zaciągnąć się do wojska. Ze względu na status cywila nie został przyjęty, w związku z czym powrócił w rodzinne strony. Na przedmieściach Bielska-Białej został napadnięty przez członków Hitlerjugend, którzy zerwali mu krzyż harcerski. Po wcieleniu Zaolzia do III Rzeszy i zamknięciu gimnazjum podjął pracę fizyczną.
W listopadzie 1939 roku zaangażował się w działalność konspiracyjną, zostając zaprzysiężonym na komendanta podziemnej organizacji w Gródku. Zajmował się wywiadem i kolportażem prasy podziemnej. W kwietniu 1940 roku, podczas ogniska organizowanego przez miejscowych volksdeutschów z okazji urodzin Hitlera, zorganizował przemarsz harcerzy śpiewających polskie pieśni patriotyczne. Za ten czyn został pobity, a 6 maja 1940 roku wywieziony na roboty przymusowe w okolice Żagania. W lutym 1941 roku sąd w Cieszynie skazał go na miesiąc więzienia za nielegalne przekroczenie granicy. Do maja 1945 roku pracował w fabryce papieru.
Działalność powojenna w Wałbrzychu 31 sierpnia 1945 roku ukończył gimnazjum i wyjechał do Wałbrzycha. Otrzymał mieszkanie przy ulicy Asnyka, które stało się miejscem spotkań młodzieży. 12 października 1945 roku odbyła się tam zbiórka, która dała początek 13. Dolnośląskiej Drużynie Harcerzy. W latach 1945–1947, z nominacji Komendy Chorągwi Dolnośląskiej w Jeleniej Górze, pełnił funkcję komendanta hufca harcerzy w Wałbrzychu. Jednostka pod jego kierownictwem organizowała wydarzenia harcerskie oraz miejskie.
W 1946 roku odnowił tablicę nagrobną gen. Józefa Łączyńskiego przy kościele św. Anny na Szczawienku. Po odbyciu kursu w Zakopanem, 13 września 1946 roku został mianowany podharcmistrzemRozkaz Naczelnika Harcerzy L.9 z 19.09.1946.
W 1947 roku Komenda Chorągwi podzieliła wałbrzyską strukturę na dwa hufce: Wałbrzych-Miasto i Wałbrzych-Powiat. Ciasnocha został mianowany komendantem Hufców Wałbrzyskich. W grudniu 1947 roku, w ramach przemian politycznych i odsuwania instruktorów przedwojennych, został zwolniony z funkcji. Po rozliczeniu działalności przekazał kierownictwo Marianowi Kozubowi, działaczowi Związku Młodzieży Polskiej.
Praca w PTTK i późniejsze lata Około 1950 roku podjął pracę w Polskim Towarzystwie Turystyczno-Krajoznawczym. Został kierownikiem schroniska PTTK „Harcówka”, przy którym założył zwierzyniec (tzw. Wałbrzyskie ZOO). Utrzymywano w nim m.in. niedźwiedzia, lamę, wilka i pawie. W późniejszym okresie został oskarżony o wykorzystanie samochodu służbowego do celów prywatnych i tymczasowo aresztowany. W trakcie jego nieobecności zlikwidowano zwierzyniec, a zwierzęta uśmiercono. Ciasnocha został sądownie uniewinniony od stawianych mu zarzutów.
W 1958 roku został przewodniczącym Kręgu Starszoharcerskiego. W 1963 roku, za komendantury Eugeniusza Garby, objął funkcję zastępcy komendanta hufca do spraw organizacyjnych. W 1964 roku otrzymał stopień harcmistrza, a w 1974 roku tytuł harcmistrza Polski Ludowej. Od 1965 roku pełnił funkcję przewodniczącego Komisji Rewizyjnej Hufca. Uczestniczył w pracach sztabu kampanii „Bohater”, w ramach której Hufiec Wałbrzych przyjął imię Zasłużonych Górników PRL.
15 lutego 1976 roku został pierwszym przewodniczącym nowo utworzonej Komisji Rewizyjnej Chorągwi Wałbrzyskiej. Funkcję tę sprawował do 1981 roku, następnie pozostając zastępcą przewodniczącego aż do rozwiązania Chorągwi Wałbrzyskiej. W ostatnich latach życia był przewodniczącym Kręgu Seniora.
Odznaczenia Krzyż „Za Zasługi dla ZHP” (1971) Złoty Krzyż „Za Zasługi dla ZHP” (1979) Wyróżnienie "Instruktor Senior ZHP" (1983)
Przypisy
Kategoria:Deportowani na roboty przymusowe przez nazistowskie Niemcy w Polsce 1939–1945 Kategoria:Ludzie urodzeni w Bystrzycy (Czechy) Kategoria:Ludzie związani z Gródkiem (Czechy) Kategoria:Podharcmistrzowie Kategoria:Więźniowie niemieckich władz okupacyjnych w Prowincji Górny Śląsk Kategoria:Urodzeni w 1921 Kategoria:Zmarli w 2003