thumb|upright=0.8|Powieść epistolarna („Julia, czyli Nowa Heloiza”) Powieść epistolarna – powieść skonstruowana w formie listów (niekiedy przeplatających się z fragmentami pamiętnika), wymienianych między sobą przez bohaterów. W XIX wieku, w związku z wprowadzeniem wszystkowiedzącego narratora, popularność tej formy powieściowej zmalała.
Przykłady z literatury europejskiej: Listy perskie (1721) – Monteskiusz; debiut filozofa, wydane anonimowo Pamela: Or Virtue Rewarded – „Pamela, czyli cnota wynagrodzona” (1740) – Samuel Richardson; uznawana za pierwszą powieść epistolarną Julie ou la nouvelle Héloïse – „Julia, czyli Nowa Heloiza” (1761) – Jean Jacques Rousseau Die Leiden des jungen Werthers – „Cierpienia młodego Wertera” (1774) – Johann Wolfgang von Goethe Les Liaisons dangereuses – „Niebezpieczne związki” (1782) – Pierre Choderlos de Laclos Lady Susan – wczesna (napisana prawdopodobnie ok. 1795) Jane Austen; niewydana za życia autorki Ultime lettere di Jacopo Ortis – „Ostatnie listy Jacopa Ortis” (1798) – Ugo Foscolo „Listy Elżbiety Rzeczyckiej” (1824) – Klementyna z Tańskich Hoffmanowa Бедные люди – „Biedni ludzie” (1845-1846) – Fiodor Dostojewski Dracula – „Drakula” (1897) – Bram Stoker Oscar et la dame Rose – „Oskar i Pani Róża” (2002) – Éric-Emmanuel Schmitt Segretario - "Segretario" Wydawnictwo Literackie (2023) - Maciej Hen
Epistolarna