Stille Hilfe (pol. Cicha Pomoc, oficj. Stille Hilfe für Kriegsgefangene und Internierte – Cicha Pomoc dla Jeńców Wojennych i Internowanych) – niemiecka organizacja wspierająca po zakończeniu II wojny światowej byłych funkcjonariuszy III Rzeszy i zbrodniarzy hitlerowskich.
Działalność Organizacja została założona przez księżną , żonę nazistowskiego naukowca ks. . Aktywność rozpoczęto od 1946. Pierwotnie jej działalność była utajniona i skupiała się na pomocy dawnym nazistom w ucieczce do krajów Ameryki Południowej. Cicha Pomoc została oficjalnie zarejestrowana w 1951, co umożliwiło jej przeprowadzanie zbiórek pieniędzy „na więźniów wojennych i inne osoby internowane”.
Cicha Pomoc prowadziła działania w celu ratowania nazistów przed grożącymi im wyrokami (m.in. pokrywała koszty prawne i sądowe) oraz opiekowała się nimi na starość po opuszczeniu przez nich więzień (staranie o miejsca w domach starców, zapewnienie utrzymania i opieki lekarskiej).
Działalność organizacji wspierała Gudrun Burwitz, córka Heinricha Himmlera, szefa SS„Times”: Córka Himmlera wspiera hitlerowskich zbrodniarzy..
Wśród osób, które chroniono i wspierano byli: Adolf Eichmann, Anton Malloth, Erich Priebke, Erna Wallisch, Josef Mengele, Josef Schwammberger, Klaus Barbie, Walter Rauff.
Zobacz też ODESSA HIAG Alois Hudal
Przypisy
Bibliografia Friedrich Pfad: Helene Elisabeth Prinzessin von Isenburg – Eine Spurensuche, Wistana Verlag, 2019, (Leseprobe bei GoogleBooks). Friedrich Pfad: Die NSU-Affäre & Das Trio – Im Visier: Andrea Röpke, Oliver Schröm und Hajo Funke, Wistana Verlag, 2019, 2. Auflage, (Leseprobe bei GoogleBooks). „Cicha Pomoc i brunatni towarzysze”, oprac. Oliver Schröm i Andrea Röpke, wyd. 2002.
Linki zewnętrzne Córka Himmlera wspiera byłych hitlerowców [dostęp 2010-12-01] Artykuł z Franfurter Rundschau, 2001
Kategoria:Narodowy socjalizm Kategoria:Stowarzyszenia w Niemczech