Nutria amerykańska (Myocastor coypus) – gatunek gryzonia z podrodziny kolczaków (Echyminae) w rodzinie kolczakowatych (Echimyidae); w niektórych ujęciach systematycznych M. coypus jest jedynym żyjącym współcześnie przedstawicielem rodziny nutriowatych (Myocastoridae).
W Europie jest gatunkiem inwazyjnym.
Cechy mały|lewo|Albinotyczna samica nutrii w zoo, karmiąca młode; gruczoły mlekowe tych gryzoni są położone szczególnie wysoko mały|Czaszka nutrii mały|Trop na śniegu długość ciała 40–65 cm długość ogona (pokrytego łuskami) 30–75 cm pokrojem przypomina szczura 4 palce kończyn tylnych spięte błoną 4–5 par sutków przesuniętych na stronę grzbietową ciało pokryte gęstym ciemnobrązowym lub szafirowym futrem masa do 9 kg. duża głowa z małymi uszami dobrze pływa i nurkuje długie wibryssy z pyska wystają dość duże siekacze w kolorze pomarańczowym charakterystyczny duży ogon skóry z nutrii stanowią wartościowy surowiec futrzarski i są zaliczane do futer szlachetnych, stosowane w wyrobach kuśnierskich z mięsa nutrii można wyrabiać m.in. kabanosy Wyroby garmażeryjne z nutrii dobry słuch, ale słaby wzrok
Tryb życia półwodny roślinożerna kopie nory w zarośniętych brzegach wód ciąża (128–132 dni) 2 razy w roku w miocie rodzi się około 4–8 młodych młode rodzą się prawie całkowicie sprawne żyje (parami) do 24 lat dojrzałość płciową osiągają w wieku 6–7 miesięcy
Okrywa włosowa Nutrie jako jedne z nielicznych ze zwierząt futerkowych rodzą się z dobrze rozwiniętą okrywą włosową o kolorze brunatnym (tzw. pierwotna okrywa włosowa) i rośnie ona do koło 6 tygodnia życia. W wieku około 2 miesięcy zaczyna się pierwsza zmiana okrywy pierwotnej.
Odmiany barwne Odmiany dominujące: czarna dominująca (black) bursztynowo-złocista (ambergold) biała niealbinotyczna (snow)
Odmiany recesywne: sobolowa (sable) pastelowa (pasteli) szafirowa (sapphire) grenland perłowa (pearl) mozaikowata (white mark) albinotyczna
oraz mieszańce.
Występowanie W naturze występuje w Ameryce Południowej (środkowa Boliwia i południowa Brazylia). W Europie, Azji i Stanach Zjednoczonych zawleczona, hodowana jako cenne zwierzę futerkowe, choć ubocznie pozyskiwano także mięso oraz (lata 60–70 XX w.) ścięgna z ogona do wyrobu nici chirurgicznych. Hodowla nutrii w Polsce datuje się od 1926 roku, a od 1960 znane są dzikie populacje powstałe dzięki ucieczkom z hodowli (pierwsze w rejonie Milicza). Bardzo popularna na przełomie lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych (produkowano ponad 3 mln skórNUTRIE – perspektywy hodowli Instytut Zootechniki PIB Wiadomości Zootechniczne, R. XLVIII (2010), 1: 39–45), zwłaszcza w województwach zachodnich i południowo-zachodnich.
Przypisy
Bibliografia L. Solski, 2008: Przewodnik Zoo Wrocław.
Kategoria:Nutriowate Kategoria:Ssaki Ameryki Południowej Kategoria:Ssaki Ameryki Północnej Kategoria:Zwierzęta hodowlane Kategoria:Zwierzęta futerkowe Kategoria:Inwazyjne gatunki ssaków Kategoria:Taksony opisane przez Juana Ignacio Molinę Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1782 roku