Enrico Corradini (ur. 20 lipca 1865 w Montelupo Fiorentino, zm. 10 grudnia 1931 w Rzymie) – włoski polityk, pisarz i filozof nacjonalistyczny.
Życie Urodził się w rodzinie drobnych posiadaczy ziemskich. Ukończył filologię we Florencji w 1888. Pracował kilka lat jako nauczyciel liceum. Pisał sztuki teatralne (niepublikowane) oraz powieści. Na początku XX wieku zainteresował się polityką i nacjonalizmem. Założył i redagował pismo „Regno” (1903-1906)M. Waldenberg, Corradini Enrico, [w:] Słownik historii doktryn politycznych, red. M. Jaskólski, t. 1, Warszawa 1997, s. 418..
Założyciel Stowarzyszenia Nacjonalistów Włoskich (1910)J.Sondel-Cedarmas, Nacjonalizm włoski. Geneza i ewolucja doktryny politycznej (1896-1923), Kraków 2013, s. 171., od 1923 dożywotni senator z nominacji Mussoliniego, następnie minister stanu w rządzie duce (1928).
W latach 20. nawiązał kontakty z polskim ruchem narodowym Romana Dmowskiego.
Zmarł w 1931 roku i został pochowany we florenckiej bazylice Świętego Krzyża, stanowiącej narodowy panteon Włochów, obok Dantego Alighieri, Michała Anioła, Niccolò Machiavellego, Galileusza, Rossiniego i innych historycznych postaci.
Poglądy Głosił metafizyczną łączność współczesnego państwa włoskiego i starożytnego Rzymu, zdecydowany przeciwnik indywidualizmu, demokracji, liberalizmu i socjalizmu, krytyk ustroju parlamentarnego. Popierał politykę kolonialną i zbrojenia - wierzył w znaczenie wojny jako czynnika rozwoju narodu, głosił ideę "społeczeństwa wojującego"; warunkiem rozwoju przyszłych Włoch miała być likwidacja systemu demokratycznego, wzmocnienie roli monarchy i Kościoła, jako czynników spajających społeczeństwo.
Przypisy
Kategoria:Monarchiści Kategoria:Nacjonalizm włoski Kategoria:Włoscy filozofowie XX wieku Kategoria:Włoscy pisarze Kategoria:Włoscy politycy Kategoria:Włoscy senatorowie Kategoria:Urodzeni w 1865 Kategoria:Zmarli w 1931