Rumian polny (Anthemis arvensis L.) – gatunek rośliny z rodziny astrowatych.
Rozmieszczenie geograficzne Rodzimy obszar jego zasięgu obejmuje niemal całą Europę, Afrykę Północną (Algieria, Tunezja), wyspy Kanaryjskie, Azję Zachodnią, Kaukaz i Arabię Saudyjską. Rozprzestrzenił się jako gatunek zawleczony lub uciekinier z upraw również na Azorach, w Australii, Nowej Zelandii i Ameryce Północnej. W Polsce jest pospolitym na całym obszarze archeofitem.
Morfologia thumb|left|200px|Pokrój thumb|left|200px|Koszyczek Łodyga Wzniesiona, zazwyczaj rozgałęziona, osiągająca zwykle do 40, rzadziej do 50 cm wysokości. Łodyga jest słabo bruzdowana, czasem naga, ale częściej owłosiona, przy czym włoski w większości są przylegające, nieliczne bywają odstające. Liście Siedzące, w zarysie podługowate, do 4 cm długości, o blaszce podwójnie pierzastosiecznej i równowąskich oraz lancetowatych odcinkach o szerokości do 1 mm, ząbkowanych i zaostrzonych. Kwiaty Zebrane w koszyczki o średnicy 2–4 cm rozwijające się pojedynczo na końcach długich szypuł. Listki półkulistej okrywy koszyczków z błoniastym obrzeżeniem, nagie do kędzierzawo owłosionych. Dno koszyczka jest silnie wypukłe, a podczas dojrzewania owoców staje się stożkowe. Na całej powierzchni dno koszyczka pokryte jest lancetowatymi plewinkami o długości 4 mm, łódeczkowato zagięte, zwężające się w krótką ość. Brzeżne kwiaty języczkowe (słupkowe lub płonne) są białe, w liczbie do 13, podługowate, o długości 6–10 mm (rzadko więcej), na szczycie ząbkowane. Kwiaty wewnątrz koszyczka są rurkowate, obupłciowe, żółte, o rurce długości do 4 mm. Owoce Jasnobrunatne, tępokanciaste, podłużnie żeberkowane niełupki bez guzków, lecz delikatnie punktowane, osiągające 2–2,5 mm długości. Owocki powstające z kwiatów rurkowatych są szersze i zwykle groniaste – głęboko bruzdowane. Owocki powstające z kwiatów języczkowatych są węższe i lekko zgięte.
Biologia i ekologia Roślina jednoroczna (zarówno ozima, jak i jara). Kwitnie od czerwca do października. Rośnie na przydrożach i w uprawach rolnych jako chwast, licznie występuje na ścierniskach, często w uprawach ozimego żyta. Preferuje gleby lekkie, kwaśne i bogate w azot, jest rośliną wskaźnikową gleb ubogich w wapń. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla rzędu Centauretalia cyanii. Liczba chromosomów 2n = 18Anthemis arvensis na Flora of North America [dostęp 2014-01-17]..
Zmienność Gatunek zróżnicowany na sześć podgatunków: Anthemis arvensis subsp. acrochordona Briq. & Cavill. Anthemis arvensis subsp. arvensis Anthemis arvensis subsp. cyllenea (Halácsy) R.Fern. Anthemis arvensis subsp. glabra (Rouy) Jeanm. Anthemis arvensis subsp. incrassata (Loisel.) Nyman Anthemis arvensis subsp. sphacelata (C.Presl) R.Fern.
Tworzy mieszańce z rumianem psim i rumianem żółtym.
Znaczenie użytkowe Ziele Herba Anthemidis arvensis było wykorzystywane w ziołolecznictwie ludowym.
W kulturze Dawnym Słowianom jego kwiaty służyły do odczyniania wróżb dotyczących zdrowia i szczęścia poszczególnych domownikówKazimierz Moszyński: Kultura ludowa Słowian, Kraków 1934, s. 401.
Przypisy
Kategoria:Asteroideae Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza