Zakon Feniksa – tajna organizacja, pojawiająca się na kartach powieści J.K. Rowling o Harrym Potterze.

Historia Zakon Feniksa (ang. The Order of the Phoenix) to tajna organizacja założona przez Albusa Dumbledore’a, mająca na celu walkę z Lordem Voldemortem oraz jego zwolennikami, śmierciożercami. Powołana we wczesnych latach 70. XX wiekuJoanne Kathleen Rowling, „Harry Potter i Zakon Feniksa”, tłum. Andrzej Polkowski, wyd. Media Rodzina, Poznań 2016, , ls. 955.

Wielu członków Zakonu zginęło, poświęcając się sprawie. Za sprawą Harry’ego Pottera − w Halloween 1981 rokuJoanne Kathleen Rowling, „Harry Potter i Kamień Filozoficzny”, tłum. Andrzej Polkowski, wyd. Media Rodzina, Poznań 2016, , ls. 328 − Voldemort stracił swoją mocJoanne Kathleen Rowling, „Harry Potter i Czara Ognia”, tłum. Andrzej Polkowski, wyd. Media Rodzina, Poznań 2016, , ls. 765. Działalność Zakonu została zawieszona. Dumbledore, przeczuwając jednak, że ich główny wróg może powrócić, nie rozwiązał całkowicie organizacji. Zakon został reaktywowany w czerwcu 1995 roku, gdy Voldemort odzyskał moc. Do dawnych członków Zakonu dołączyli nowi. W tym okresie celem Zakonu nie była bezpośrednia walka z Voldemortem i jego poplecznikami. Chodziło o niedopuszczanie do tego, by zyskał jeszcze większą moc. By zablokować dostęp „Sami–Wiecie–Komu” do przepowiedni profesor Trelawney. Także by uniemożliwić, bądź utrudnić zwerbowanie jak największej ilości nowych członków z różnych środowisk i infiltrowanie tych potencjalnie wrogich (Lupin u wilkołaków i Rubeus Hagrid u olbrzymów) lub neutralnych (Mundungus Fletcher w półświatku przestępczym). Zakon działał w podziemiu od czerwca 1995 do czerwca 1996, niezgodnie z prawem, wbrew rozporządzeniom Korneliusza Knota, ministra magii. Został zalegalizowany gdy sam Knot zobaczył Voldemorta na własne oczy w Ministerstwie Magii.

W czerwcu 1997 roku Zakon został pozbawiony przywódcy. Severus Snape zabił Albusa Dumbledore’a w bitwie na wieży astronomicznejJoanne Kathleen Rowling, „Harry Potter i Książę Półkrwi”, tłum. Andrzej Polkowski, wyd. Media Rodzina, Poznań 2016, , ls. 704. Tę rolę przejął Alastor „Szalonooki” Moody.

W lipcu 1997 roku Moody − następca zmarłego dyrektora − został strącony z miotły przez Lorda Voldemorta podczas transportu Pottera z domu Dursley'ów. Spadł z dużej wysokości, ginąc na miejscu.

Kolejnym koordynatorem grupy został Kingsley Shacklebolt.

Zakon został niemal doszczętnie rozbity w okresie od sierpnia 1997 roku. Między innymi z powodu przejęcia Ministerstwa Magii przez Voldemorta i nałożenia zaklęcia Namiaru na wyraz „Voldemort”Tych którzy wypowiadali jego imię uważano za wrogów Voldemorta, którzy się go nie obawiają. Dlatego zostawali szybko wyłapywani. oraz rosnącej przewagi liczebnej śmierciożerców nad członkami Zakonu. Mimo to jego członkowie powrócili do Hogwartu w maju 1998 roku na sygnał, że Harry ponownie zjawił się w szkole. Udzielili pomocy Potterowi w jego starciu z Tomem Marvolo Riddle w bitwie o Hogwart. Zmaganie, okupione olbrzymimi stratami, zakończyło się niepodważalnym zwycięstwem Zakonu i gruntowną przebudową wartości i struktury świata czarodziejów. Shacklebolt został nowym ministrem magiiJoanne Kathleen Rowling, „Harry Potter i Insygnia Śmierci”, tłum. Andrzej Polkowski, wyd. Media Rodzina, Poznań 2016, , ls. 782.

Członkowie L.P. PostaćCzłonek podczas Koniec członkostwa pierwszej wojny czarodziejów(ok. 1970–1981) drugiej wojny czarodziejów(1995–1998) 1 Syriusz Black zamordowany, przez Bellatrix Lestrange w czerwcu 1996 roku 2 Edgar Bones zabity wraz z żoną i dziećmiprzez śmierciożerców w 1981 roku 3 Caradoc Dearborn zaginął sześć miesięcy po zrobieniu fotografii całego Zakonu, zabity przez śmierciożerców w 1980 lub 1981 roku 4 Dedalus Diggle Śmierć Voldemorta w maju 1998 roku(brak konkretnych danych odnośnie do postaci) 5 Elfias Doge 6 Aberforth Dumbledore brał udział w bitwie o Hogwart w maju 1998 i ją przeżył 7 Albus Dumbledore Zamordowany, na własne polecenie, przez Severusa w czerwcu 1997 roku 8 Benio Fenwick został wysadzony na kawałki przez śmierciożerców około 1980 / 1981 roku 9 Arabella Figg (Nie jest to potwierdzone, ale możliwe gdyż wspomniano tylko, że miała czuwać nad osieroconym Harrym na Privet Drive z polecenia Dumbledore’a) Śmierć Voldemorta w maju 1998 roku(brak konkretnych danych odnośnie do postaci) 10 Mundungus Fletcher 11 Rubeus Hagrid brał udział w bitwie o Hogwart w maju 1998 i przeżył 12 Alicja Longbottom Torturowani zaklęciem „crucio” w 1981 roku, tuż po upadku Voldemorta, przez Bellatrix, jej męża i Bartemiusza Crouch Juniora. Przebywają, pozbawieni zmysłów i wspomnień, w Szpitalu Świętego Munga. 13 Frank Longbottom 14 Remus Lupin brał udział w bitwie o Hogwart w maju 1998,zamordowany w jej trakcie przez Antonina DołohowaRemus Lupin By J.K. Rowling, wizardingworld.com, [dostęp:] 30 czerwca 2021 15 Minerwa McGonagall brała udział w bitwie o Hogwart w maju 1998 i przeżyła 16 Marlena McKinnon zamordowana przez Voldemorta w 1980 / 1981 roku. 17 Dorcas Meadowes 18 Alastor „Szalonooki” Moody zamordowany przez Voldemorta w lipcu 1997 rokua ciała nie znaleziono 19 Peter Pettigrew przeszedł na stronę Voldemorta w 1981 rokuJoanne Kathleen Rowling, „Harry Potter i Więzień Azkabanu”, tłum. Andrzej Polkowski, wyd. Media Rodzina, Poznań 2016, , ls. 448zmarł w kwietniu 1998 roku uduszony własną srebrną ręką 20 Sturgis Podmore Śmierć Voldemorta w maju 1998 roku(brak konkretnych danych odnośnie do postaci) 21 James Potter zamordowani przez Voldemorta 31 października 1981 roku 22 Lily Potter z domu Evans 23 Fabian i Gideon Prewett W 1981 on i jego brat zostali zaatakowani przez pięciu śmierciożerców. Zamordowani przez Antonina Dołohowa 24 Severus Snape dołączył do zakonuJako sekretny członek, podlegający bezpośrednio tajnym układem z Dumbledorem. na krótko przed upadkiem Czarnego Pana w październiku 1981 rokuzamordowany przez Nagini 2 maja 1998 roku 25 Emelina Vance Zamordowana przez śmierciożerców w czerwcu lub lipcu 1996 roku 26 Hestia Jones Śmierć Voldemorta w maju 1998 roku(brak konkretnych danych odnośnie do postaci) 27 Kingsley Shacklebolt brał udział w bitwie o Hogwart w maju 1998, którą przeżył, a następnie został ministrem magii 28 Nimfadora Lupin z domu Tonks brał udział w bitwie o Hogwart w maju 1998,zamordowana, przez Bellatrix Lestrange 29 Molly Weasley z domu Prewett brała udział w bitwie o Hogwart w maju 1998, którą przeżyła 30 Artur Weasley brał udział w bitwie o Hogwart w maju 1998, którą przeżył 31 William „Bill” Weasley 32 Charlie Weasley 33 Olimpia Maxime Śmierć Voldemorta w maju 1998 roku(brak konkretnych danych odnośnie do postaci) 34 Ciotka Muriel 35 Fred Weasley złapany przez bandę szmalcowików pod przewodnictwem Fenrira Greybacka i stracony

Syriusz Black

Edgar Bones Edgar Bones – zabity wraz z żoną i dziećmi przez śmierciożerców podczas pierwszej wojny czarodziejów. Edgar Bones był bratem Amelii Bones. Jego siostrzenica, Susan Bones, należała do Hufflepuffu i była na tym samym roku co Harry Potter.

Caradoc Dearborn Caradoc Dearborn – zaginął podczas pierwszej wojny czarodziejów, prawdopodobnie zabity przez śmierciożerców.

Dedalus Diggle Dedalus Diggle – po raz pierwszy spotkał Harry’ego Pottera na mugolskiej ulicy. Harry nie wiedział wtedy jeszcze, że jest czarodziejem, więc określił Diggle’a mianem „dziwnego człowieka w fioletowym cylindrze”. Drugi raz spotkali się w Dziurawym Kotle w Londynie gdzie Dedalus przedstawił się Harry’emu. Dedalus po raz pierwszy został wspomniany przez Minerwę McGonagall w rozmowie z profesorem Dumbledorem, gdy zostawili Harry’ego niemowlę pod drzwiami Petunii Dursley. Diggle był częścią straży przedniej, która pomogła Harry’emu w opuszczeniu domu Dursleyów 14 lat później, w piątym tomie. W ostatnim tomie serii pomagał zabrać Dursleyów w chronione miejsce. Po przełamaniu ochronnego zaklęcia śmierciożercy zniszczyli jego dom.

Elfias Doge

Elfias „Psichuch” Doge – przyjaciel Albusa Dumbledore’a. W czasach szkoły przezywali go „Psichuch” (ang. Dogbreath). Doge w wieku 11 lat spotkał Albusa Dumbledore’a w czasie pierwszego dnia w Hogwarcie. Przechodził smoczą ospę, a Dumbledore pomagał w tym czasie. On i Albus mieli razem wyruszyć w podróż po zakończeniu Hogwartu. Niestety zmarła matka Albusa, Kendra, przez co Albus został głową i jedynym żywicielem rodziny. Elfias wyruszył sam w podróż i wysyłał Albusowi listy o tym co mu się przytrafiło, m.in. uszedł z życiem chimerom w Grecji oraz był przy eksperymentach egipskich alchemików. Gdy wrócił, zastał Albusa zmienionego, rzadko się odzywającego i nie wspominającego o swojej rodzinie. Doge myślał, że tak się stało przez śmierć siostry Albusa, Ariany. Po śmierci Albusa, Elfiasowi bardzo brakowało jego przyjaźni. W Proroku Codziennym znalazł się artykuł Wspomnienia o Albusie Dumbledorze, napisany przez Doge’a (7 tom). Był na ślubie Billa i Fleur. Harry rozmawiał z nim (przemieniony za pomocą eliksiru wielosokowego), lecz przerwała im ciotka Muriel. Zginął po weselu Billa i Fleur.

Aberforth Dumbledore

Aberforth Dumbledore (ur. 1884) – brat Albusa Dumbledore’a – około 3 lata starszego i dużo bardziej uzdolnionego od niego. Albus mówił nawet, że nie jest pewien czy Aberforth potrafi czytać. Z tego powodu pozostawał on zwykle w cieniu swojego brata.

Przeszłość Aberforth był opiekunem swojej młodszej siostry Ariany, ale pokłócił się z Albusem oraz jego przyjacielem, Gellertem Grindelwaldem, w wyniku czego zmarła. Na jej pogrzebie Aberforth złamał swojemu bratu nos. W pewnym momencie Aberforth został barmanem w Gospodzie pod Świńskim Łbem w wiosce Hogsmeade. Kiedy Tom Riddle wrócił do Hogwartu, aby ubiegać się o stanowisko nauczyciela obrony przed czarną magią, Albus wspomniał o tutejszym barmanie, który powiedział mu o znajomych Riddle'a, którzy często przebywali w gospodzie. Gdy wybuchła pierwsza wojna czarodziejów, Aberforth przystąpił do Zakonu Feniksa, aby walczyć przeciw Lordowi Voldemortowi i jego śmierciożercom. Aberforth w 1975 roku wyrzucił ze swojego baru Mundungusa Fletcher z zakazem powrotu. W 1979 roku nakrył Severusa Snape’a jak podsłuchał Sybillę Trelawney i pierwszą część jej przepowiedni przekazywanej jego bratu, Albusowi. W Czarze Ognia wspomina natomiast, że Aberforth został aresztowany za stosowanie niewłaściwych zaklęć na kozach. W biografii Dumbledore’a mieszkaniec Doliny Godryka wspomniał go jako nadpobudliwca rzucającego kozim łajnem.

Działalność Aberforth jest barmanem, którego Harry widział w „Gospodzie Pod Świńskim Łbem” w Hogsmeade, co przyznała Rowling w wywiadzieRed Hen Publications: My Work – Commentary: Concerning the Potter.

W 5. tomie, Aberforth obsłużył kilkunastu uczniów Hogwartu, gdy przyszli do jego gospody obmyślić zręby przyszłej organizacji pod nazwą „Gwardia Dumbledore’a”.

W 6. tomie roku spotkał się z Mundungusem Fletcherem poza Trzema Miotłami. Mundungus sprzedał mu skradzione lusterko dwukierunkowe po zmarłym Syriuszu, skradzione z Grimmauld Place 12. Aberforth używał go, aby obserwować Harry’ego, który miał drugą część lusterka. Aberforth pojawił się także na pogrzebie swojego brata.