thumb|150px|Stanko Bloudek thumb|150px|Ivan Rožman Bloudkova velikanka – kompleks dwóch skoczni narciarskich, zlokalizowany nieopodal wsi Rateče (gmina Kranjska Gora) w dolinie Planica w Alpach Julijskich w Słowenii, wybudowany w 2012 r. w miejscu starej Bloudkovej velikanki z 1934 r. W skład kompleksu wchodzą: skocznia duża (K125) i normalna Srednja skakalnica (K95), stanowiące część Nordijskiego centera Planica. Obok usytuowana jest Letalnica.
Na starej Bloudkovej velikance ustanowiono 10 oficjalnych rekordów świata, a 5 z upadkiem lub dotkięciem zeskoku. Pierwszy w historii oficjalny skok na ponad sto metrów oddano tutaj w 1936 r., kiedy Sepp Bradl wylądował na 101,5 metra.
Historia Początki Inicjatorem budowy obiektów sportowych w Planicy był Joso Gorec z Lublany, ówczesny sekretarz generalny Jugosłowiańskiego Związku Narciarskiego i członek klubu narciarskiego Ilirija Lublana. Zapragnął on, by Słowenia stała się rozpoznawalna na arenie międzynarodowej, dlatego wpadł na pomysł budowy największej skoczni narciarskiej świata w tym miejscu. Co prawda od 1930 r. w połowie drogi między Ratečami, a terenem współczesnego ośrodka (Nordijski center Planica) istniała skocznia narciarska, jednak była niewielkich rozmiarów (K25). 20 grudnia 1931 z inicjatywy Goreca otwarto – nowoczesny jak na tamte czasy – Dom Ilirija (obecnie Dom Planica) z kortem tenisowym i basenem pływackim, które wedle jego wizji miały stać się zaczątkiem dużego ośrodka narciarstwa klasycznego. W 1932 r. zatrudnił on swojego przyjaciela Stanko Bloudka do sporządzenia planów nowej skoczni K80, ponieważ FIS nie dopuszczał wówczas większych obiektów. Po wspólnym ustaleniu dokładnej lokalizacji i wykonaniu pomiarów geodezyjnych rozpoczęto budowę, jednak dość szybko zabrakło na nią pieniędzy. Wówczas do Goreca zgłosił się Ivan Rožman, budowniczy i alpinista z Lublany, który zaproponował budowę skoczni K90 przez swoją firmę wykonawczą. Po sporządzeniu dokumentacji przez Rožmana, Gorec przystał na tę propozycję zwłaszcza że plan nowego partnera obejmował również sfinansowanie całości inwestycji. Według nowego projektu obiekt miał stanąć w miejscu budowy rozpoczętej przez Bloudka. Na początku pojawiły się co prawda problemy z własnością gruntów, bowiem rolnicy z Ratečów nie chcieli sprzedawać swojej ojcowizny, jednak po interwencji proboszcza miejscowej parafii, zmienili zdanie. Budowę obiektu zrealizowano w zaledwie dwa miesiące, od października do grudnia 1933 r., a według ówczesnych kryteriów spełniała ona wszystkie warunki dla skoczni mamuciej. Dlatego nadano jej nazwę Velikanka, dość niespodziewanie dodając człon Bloudkova. 4 lutego 1934 uroczyście otwarto ją mistrzostwami Królestwa Jugosławii.
Spór o nazwę skoczni Kwestia nazwy skoczni doprowadziła do wielkiego sporu pomiędzy Rožmanem, a Gorecem i Bloudkiem. Rožman twierdził, że obiekt powinien nosić jego imię, zarzucając Gorecowi faworyzowanie Bloudka, z którym przyjaźnili się od lat i działali w tym samym klubie – SK Ilirija. Choć Gorec oczywiście wiedział kto jest prawdziwym twórcą Velikanki, dawał ciche przyzwolenie na nazywanie skoczni przez media oraz kibiców od nazwiska Bloudka. Bloudek z kolei natychmiast wrócił do Planicy jako główny konstruktor odpowiedzialny za wszystkie rozbudowy skoczni aż do swojej śmierci. W 1935 r. obrażony Rožman wyjechał z Planicy, nigdy już do niej nie wracając.
Późniejsze lata 25 marca 1934 na Velikance odbył się pierwszy konkurs międzynarodowy, a Birger Ruud ustanowił wówczas nowy rekord świata w długości skoku, uzyskując 92 m. W trakcie zawodów w 1936 r. Bradlowi udało się ustać pierwszy skok ponad 100 m. W konkursie udziału nie brali Norwegowie, gdyż próbowali ustanowić rekord w swoim kraju. W czasie II wojny światowej wciąż bito tu rekordy. W 1941 r. Rudi Gering ustanowił tylko dwa rekordy świata (108 i 118 m), a nie pięć, tak często mylnie cytowanych. Heinz Palme dotknął ziemi na rekordowym dystansie 109 metrów. Ze słoweńskich źródeł wynika, że Hans Lahr (111 m) i Paul Krauß 112 m skoczyli po tym, jak Gering ustanowił swój drugi rekord świata. W 1954 r. stworzono pierwsze plany budowy nowej, większej skoczni narciarskiej i od 1969 r. do lotów używana była już Letalnica. Mimo tego aż do lat 90. w kompleksie regularnie organizowane były zawody. Ostatni międzynarodowe konkursy rozegrane na obiekcie K-120 to zakończenie Pucharu Świata w sezonie 1997/98 w dniach 21 i 22 marca 1998 oraz zawody Pucharu Kontynentalnego w sezonie 2000/01 dnia 18 lutego 2001. Skocznia była użytkowana do 16 grudnia 2001, później popadła w ruinę. Z powodu problemów finansowych była nieczynna przez ponad 10 lat. Dłużej działała skocznia normalna (Srednja velikanka), na której zawody Pucharu Kontynentalnego organizowano aż do sezonu 2006/07. Rozegrano tam też Mistrzostwa Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2007.
Przebudowa 2011–2012 W lutym 2011 r. podjęto decyzję o budowie Nordijskiego centera Planica, tj. o przebudowie istniejących obiektów i budowie nowych. W październiku 2012 r. ukończono przebudowę Bloudkovej velikanki i Srednjej skakalnicy, po której rozmiary skoczni zostały zmienione do rozmiarów HS-139 i HS-104. 13 października 2012 pierwszy skok na nowym obiekcie oddał Primož Peterka, a następnego dnia podczas otwarcia obiektu rozegrano mistrzostwa Słowenii w skokach narciarskich, których zwycięzcą został Jurij Tepeš. W sezonie 2013/2014 po 16 latach przerwy na skoczni odbyły się konkursy Pucharu Świata. W związku z nowymi przepisami Międzynarodowej Federacji Narciarskiej w sezonie 2017/18 został zmieniony rozmiar skoczni normalnej z odległości 104 na 102 metry oraz rozmiar skoczni dużej ze 139 na 138 metrów.
Parametry techniczne Skocznia duża Punkt konstrukcyjny: 125 m Wielkość skoczni (HS): 138 m Długość rozbiegu: 98,4 m Nachylenie rozbiegu: 35° Długość progu: 6,7 m Nachylenie progu: 11° Wysokość progu: 3,1 m Nachylenie zeskoku: 33,55°
Skocznia normalna Punkt konstrukcyjny: 95 m Wielkość skoczni (HS): 102 m Długość rozbiegu: 88,5 m Nachylenie rozbiegu: 34° Długość progu: 6,4 m Nachylenie progu: 10,5° Wysokość progu: 2,4 m Nachylenie zeskoku: 35,17°
Lista triumfatorów zawodów w Planicy Data Skocznia Zawody 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce 4 lutego 1934 K-90 Otwarcie Franc Palme Bogo Šramel Gregor Klančnik 25 marca 1934 K-90 Międzynarodowy Birger Ruud Sigmund Ruud Gregor Höll 17 marca 1935 K-106 Międzynarodowy Stanisław Marusarz Antonín Bartoň Marcel Reymond 15 marca 1936 K-106 Międzynarodowy Sepp Bradl Gregor Höll Rudolf Rieger 16 marca 1938 K-106 Studiowanie Sepp Bradl Hans Wiedemann Walter Delle Karth 10 marca 1940 K-120 Studiowanie Sepp Bradl Gustl Berauer Paul Häckel 2 marca 1941 K-120 Studiowanie Rudi Gering Paul Krauß Hans Lahr 24 marca 1947 K-120 Studiowanie Rudi Finžgar Charles Blum Fritz Tschannen 17 marca 1948 K-120 MTLN Fritz Tschannen Jean Zurbriggen Charles Blum 14–17 marca 1950 K-120 MTLN Janez Polda Rudi Finžgar Sverre Stenersen 19 marca 1950 K-120 Wystawa Rudi Finžgar Slattsveen Janez Polda 13–14 marca 1954 K-120 MTLN Ossi Laaksonen Jack Alfredsen Hemmo Silvennoinen 9–10 marca 1957 K-120 MTLN Helmut Recknagel Eino Kirjonen Pekka Tirkkonen 26–27 marca 1960 K-120 MTLN Helmut Recknagel Arne Larsen Raimo Vitikainen 22–24 marca 1963 K-120 K.O.P. MTLN Dieter Bokeloh Dietmar Klemm Veit Kührt 25–27 marca 1966 K-120 MTLN Jiří Raška Michaił Wierietiennikow Dieter Neuendorf 24 marca 1968 K-120 Pomnik Polda 3 Jiří Raška Josef Matouš Willi Schuster 25 marca 1973 K-120 Pomnik Polda 6 Walter Steiner Heinz Wosipiwo Josef Matouš 12 kwietnia 1975 K-120 Kongsberg Cup Toni Innauer Rudolf Wanner Janez Loštrek 13 kwietnia 1975 K-120 Pomnik Polda 7 Willi Pürstl Bogdan Norčič Rudolf Wanner 20 marca 1976 K-120 Kongsberg Cup Hans Wallner Bogdan Norčič Peter Leitner 21 marca 1976 K-120 Pomnik Polda 8 zawody odwołane z powodu złych warunkow pogodowych 19 marca 1978 K-120 Pomnik Polda 9 Reinhold Bachler Bogdan Norčič Marko Mlakar 22 marca 1980 K-120 Puchar Świata Hubert Neuper Armin Kogler Hans Millonig 22 marca 1981 K-120 Puchar Świata Dag Holmen Jensen Armin Kogler Alfred Groyer 28 marca 1982 K-120 Puchar Świata Ole Bremseth Hubert Neuper Massimo Rigoni 27 marca 1983 K-120 Puchar Świata Primož Ulaga Horst Bulau Richard Schallert 25 marca 1984 K-120 Puchar Świata Pavel Ploc Vegard Opaas Piotr Fijas 23 marca 1986 K-120 Puchar Świata Ernst Vettori Andreas Felder Matti Nykänen 27 marca 1988 K-120 Puchar Świata Primož Ulaga Rajko Lotrič Didier Mollard 26 marca 1989 K-120 Puchar Świata Jens Weißflog Kent Johanssen Andreas Felder 24 marca 1990 K-120 Puchar Świata Roberto Cecon Ari-Pekka Nikkola Jens Weißflog 25 marca 1990 K-120 Puchar Świata Ari-Pekka Nikkola Dieter Thoma Primož Ulaga 28 marca 1992 K-120 Puchar Światadrużynowy AustriaAndreas FelderMartin HöllwarthWerner RathmayrHeinz Kuttin NiemcyChristof DuffnerAndreas SchererRalf GebstedtJens Weißflog FinlandiaAri-Pekka NikkolaToni NieminenRaimo YlipulliRisto Laakonen 29 marca 1992 K-120 Puchar Świata Andreas Felder Heinz Kuttin Toni Nieminen 27 marca 1993 K-120 Puchar Światadrużynowy JaponiaMasahiko HaradaNoriaki KasaiTakanobu OkabeNaoki Yasuzaki NorwegiaRoar LjøkelsøyBjørn MyrbakkenHelge BrendryenEspen Bredesen SłoweniaRobert MegličMatjaž ZupanUrban FrancSamo Gostiša 28 marca 1993 K-120 Puchar Świata Espen Bredesen Andreas Felder Christof Duffner 12 grudnia 1993 K-120 Puchar Świata Jens Weißflog Andreas Goldberger Espen Bredesen 9 grudnia 1995 K-120 Puchar Światadrużynowy FinlandiaJani SoininenMika LaitinenAri-Pekka NikkolaJanne Ahonen JaponiaJin’ya NishikataKenji SudaHiroya SaitoMasahiko Harada NorwegiaEspen BredesenEirik HalvorsenRoar LjøkelsøyLasse Ottesen 10 grudnia 1995 K-120 Puchar Świata Mika Laitinen Roar Ljøkelsøy Janne Ahonen 24 marca 1996 K-120 Wystawa Primož Peterka Andreas Goldberger Samo Gostiša 21 marca 1998 K-120 Puchar Świata Kazuyoshi Funaki Primož Peterka Hiroya Saito 22 marca 1998 K-120 Puchar Świata Noriaki Kasai Hiroya Saito Martin Höllwarth 21 marca 2014 HS 139 Puchar Świata Severin Freund Anders Bardal Peter Prevc 22 marca 2014 HS 139 Puchar Światadrużynowy AustriaStefan KraftAndreas KoflerThomas DiethartGregor Schlierenzauer PolskaMaciej KotPiotr ŻyłaKlemens MurańkaKamil Stoch NorwegiaAndreas StjernenTom HildeAnders FannemelAnders Bardal 23 marca 2014 HS 139 Puchar Świata Peter Prevc Severin Freund Anders Bardal 25 lutego 2023 HS 102Mistrzostwa Świata Piotr Żyła Andreas Wellinger Karl Geiger 3 marca 2023HS 138Mistrzostwa Świata Timi Zajc Ryōyū Kobayashi Dawid Kubacki MTLN – Międzynarodowy Tydzień Lotów Narciarskich
Rekordziści skoczni Skocznia duża K120 (przed przebudową) W 1941 r. na Bloudkovej velikance ustanowiono tylko dwa rekordy świata, a nie pięć, jak wskazują niektóre źródła W sumie na tej skoczni pobito dziesięć rekordów świata w długości skoku. {| |- valign="top" | Data Zawodnik Odległość 4 lutego 1934 Jahr 55,0 m 4 lutego 1934 Rado Istenič 55,0 m 4 lutego 1934 Tone Dečman 56,0 m 4 lutego 1934 Edo Bevc 55,0 m 4 lutego 1934 Franc Palme 55,0 m 4 lutego 1934 Jahr 62,0 m 4 lutego 1934 Tone Dečman 62,5 m 23 marca 1934 Per Jonson 78,0 m 23 marca 1934 Birger Ruud 78,0 m 23 marca 1934 Sigmund Ruud 81,0 m 23 marca 1934 Sigmund Ruud 82,0 m 23 marca 1934 Gregor Höll 83,0 m 23 marca 1934 Radmond Sørensen 90,0 m 24 marca 1934 Birger Ruud 87,0 m 24 marca 1934 Sigmund Ruud 85,5 m 25 marca 1934 Birger Ruud 86,5 m 25 marca 1934 Gregor Höll 89.0 m 25 marca 1934 Sigmund Ruud 95.0 m 25 marca 1934 Birger Ruud 92,0 m 20px|Rekord świata 14 marca 1935 Reidar Andersen 93,0 m 20px|Rekord świata 15 marca 1935 Stanisław Marusarz 95,0 m 20px|Rekord świata 15 marca 1935 Reidar Andersen 99,0 m 20px|Rekord świata 15 marca 1935 Reidar Andersen 99,0 m 20px|Rekord świata 15 marca 1936 Josef Bradl 101,5 m 20px|Rekord świata 15 marca 1938 Josef Bradl 107,0 m 20px|Rekord świata |