Antyle Francuskie (fr. Antilles françaises, czasami również Francuskie Indie Zachodnie) – potoczne określenie stosowane obecnie do francuskich terytoriów zależnych znajdujących się na Antylach. Obecnie w skład Antyli Francuskich wchodzą dwa departamenty zamorskie (Gwadelupa i Martynika) oraz dwie zbiorowości zamorskie (Saint-Barthélemy i Saint-Martin).
Głównymi wyspami Antyli Francuskich są: Martynika (1128 km²) Basse-Terre (841,49 km²) Grande-Terre (594,98 km²) Marie-Galante (158,01 km²) Saint-Martin (ok. 51 km² – tylko francuska część wyspy) La Désirade (21,12 km²) Saint-Barthélemy (ok. 21 km²) Terre-de-Bas (ok. 7 km²) Terre-de-Haut (ok. 6 km²)
Łączna powierzchnia Antyli Francuskich wynosi 2834 km², zamieszkane są przez 858 000 osób, a największym miastem jest Fort-de-France na Martynice.
Antyle Francuskie są również nazwą dawnej posiadłości Francji, która istniała w latach 1628–1762 oraz 1768–1783. W skład tej kolonii wchodziły: Grenada w latach 1649–1762 Gwadelupa w latach 1635–1759 oraz 1768–1775 Marie-Galante w latach 1648–1759 Martynika w latach 1635–1762 oraz 1768–1783 Saint-Barthélemy w latach 1648–1651, 1673–1744 Saint Croix w latach 1650–1651, 1665–1733 Saint Kitts (jako Saint-Christophe, tylko część wyspy) w latach 1628–1702 Saint-Martin w latach 1648–1651, 1665–1672, 1679–1690, 1699–1702
Czasami do historycznych Antyli Francuskich zalicza się również inne wyspy zajmowane przez pewien czas przez Francję: Dominika 1778–1784 Grenadyny 1779–1783 Haiti 1697–1793, 1798–1804 Montserrat 1782–1784 Saba 1781–1784 Saint Lucia 1650–1664, 1667–1723, 1743–1748, 1756–1762, 1763–1781, 1783–1794, 1795–1796, 1802–1803 Saint Vincent 1779–1783 Sint Eustatius 1689–1690, 1781–1784, 1795–1801 Tobago 1666–1667, 1781–1793, 1802–1803 Tortuga 1633–1654 Turks i Caicos 1764–1783
Zobacz też Antyle Holenderskie
Kategoria:Antyle Kategoria:Terytoria zależne Francji w Ameryce Północnej Kategoria:Gwadelupa Kategoria:Martynika Kategoria:Saint-Barthélemy Kategoria:Saint-Martin