Dujkerczyk karłowaty (Philantomba maxwellii) – gatunek ssaka parzystokopytnego z rodziny wołowatych, zaliczany do podrodziny dujkerów .
Występowanie i biotop Obecny zasięg występowania gatunku obejmuje zachodnią Afrykę – od Senegalu i Gambii po Nigerię.
Jego siedliskiem są nizinne lasy deszczowe i sawanny drzewiaste.
Charakterystyka ogólna Podstawowe daneDługość ciałado 66 cmWysokość w kłębie35–38 cmDługość ogonaMasa ciała5–7 kgDojrzałość płciowa2–3 latCiąża120 dniLiczba młodychw miocie1Długość życia10 lat (w niewoli)
Wygląd Dujkerczyk karłowaty osiąga do ok. 66 cm długości przy wysokości w kłębie do 38 cm i 5–7 kg masy ciała. Samice są większe i cięższe od samców. Ubarwienie szare lub szarobrązowe, z jaśniejszym spodem. Rogi występują u przedstawicieli obydwu płci.
Tryb życia Gatunek roślinożerny, aktywny głównie nocą. Żyją w parach lub samotnie. Zjadają liście i owoce, rzadziej trawy i inne gatunki roślin.
Rozród Gatunek monogamiczny. Samica rodzi raz w roku jedno młode po ok. 120-dniowej ciąży. Młode jest zdolne do samodzielnego poruszania się po kilku godzinach od urodzenia. Przez dwa tygodnie pobiera wyłącznie mleko matki.
Długość życia tego dujkerczyka w warunkach naturalnych nie jest znana. W niewoli notowano osobniki żyjące do 10 lat.
Podgatunki C. maxwellii maxwellii H. Smith, 1827 C. maxwellii danei Hinton, 1920
Znaczenie Dujkerczyk karłowaty jest poławiany przez człowieka. Stanowi pokarm zwierząt drapieżnych, m.in. ptaków drapieżnych, dużych kotów i węży.
Zagrożenia i ochrona Gatunek nie jest objęty konwencją waszyngtońską CITES. W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii LC (least concern – niższego ryzyka).
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Wołowate Kategoria:Ssaki Afryki Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1827 roku