– zasada prawa prywatnego międzynarodowego, zgodnie z którą miejsce dokonania rządzi formą czynności prawnej („prawo miejsca dokonania czynności prawnej”).

Zasada została sformułowana w XIV wieku przez Guillaume'a du Cuna, profesora z Tuluzy i obowiązywała w tzw. dawnej szkole statuowej.

Bibliografia Maksymilian Pazdan, Prawo prywatne międzynarodowe, wyd. 10, Warszawa 2007, s. 28.

Kategoria:Prawo prywatne międzynarodowe