Hipoteza Lindera – koncepcja dotycząca powstawania strumieni handlu międzynarodowego, sformułowana przez S. Lindera w 1961 roku. Były to czasy tłumaczenia handlu międzynarodowego różnicami w postępie technologicznym między państwami. Koncepcja ta koncentruje się na popycie i dotyczy tylko wyrobów gotowych.
Założenia: eksportowane są towary, które znajdują zbyt także w danym kraju, ponieważ nie istnieje produkcja wyrobów gotowych wyłącznie na eksport popyt krajowy zależy od wielkości PKB per capita
Ustalając, że taka struktura popytu określa pewien zestaw dóbr, które znajdują zbyt w kraju, Linder doszedł do wniosku, że eksport odbywa się wtedy, gdy popyt w obu krajach pokrywa się. Czyli jeżeli kraje mają PKB per capita na podobnym poziomie, zawrą ze sobą więcej transakcji, niż kraje o różnych poziomach dochodu na jednego mieszkańca. Co więcej, kraje o niskim PKB per capita będą handlowały dobrami niższej jakości, bo taka będzie u nich struktura popytowa, a kraje o wysokim dochodzie na jednego mieszkańca wymienia się dobrami najwyższej jakości. Pomiędzy krajami o różnej strukturze popytu a więc o znacznej różnicy w dochodzie na jednego mieszkańca nie dojdzie do handlu międzynarodowego.
Bibliografia
Kategoria:Międzynarodowe stosunki gospodarcze