Bażeński – polski herb szlachecki, odmiana herbu Bartsch (herb szlachecki), sam występujący w wielu odmianach.
Opis herbu Blazonowanie wg Alfreda Znamierowskiego:
W polu złotym wiewiórka siedząca czerwona, w prawo. Klejnot: górne pół Murzyna (mieszkańca Afryki) w przepasce biodrowej srebrnej, trzymającego w lewicy sztandar srebrny z wiewiórką jak na tarczy, w lewo.
Labry czerwone podbite złotem.
Najwcześniejsze wzmianki Wg Ostrowskiego herb powstał w XV wieku.
Legenda herbowa Udostojnienie rodowego herbu, który miał przedstawiać samą wiewiórkę, otrzymał wg legendy Jan (Hans) de Baisen (Jan Bażeński) za zasługi dla króla aragońskiego Piotra w walce z Maurami. Jak mówi legenda, by ograniczyć przelew krwi własnego rycerstwa podczas jednej z bitew na brzegach Morza Śródziemnego, stoczył on zwycięski pojedynek z przedstawicielem Maurów. Za to i za całoksztat służby dla Korony aragońskiej został on pasowany na rycerza i powrócił do kraju w chwale, z murzyńskim niewolnikiem u boku oraz z rozszerzeniem ojczystego herbu z wiewiórką o Murzyna, który do dzisiejszego dnia jest w klejnocie herbowym rodziny Bażeńskich (von Baysen). Należy zaznaczyć, że Niesiecki nie rozróżniał herbów Bażeński I, II i III. Herb opisywany u niego jako Bażeński, to według nomenklatury Ostrowskiego Bażeński II.
Herbowni Bajsen, Barski, Barszczewski, Bazylewski, Bażeński, Bużyński, WądzyńskiHerb szlachecki Bażeński i herbowni .
Występowanie poza heraldyką szlachecką thumb|right|150px|herb gminy Ostróda Wiewiórka z herbu Jana Bażeńskiego widnieje w herbie gminy Ostróda.
Zobacz też Achinger (herb szlachecki) Bartsch (herb szlachecki)
Przypisy
Bibliografia
S. Orgelbranda Encyklopedia Powszechna Tom II / S.245 Zbiór nazwisk szlachty z opisem herbów własnych familiom zostaiącym w Krolestwie Polskim, i Wielkim Xięstwie Litewskim / przez Piotra Nałęcza Małachowskiego ułożony, poprawiony, pomnożony i powtórnie do druku podany. 1809 S. 285
Linki zewnętrzne
Kategoria:Odmiany herbu Bartsch