Dżereń tybetański (Procapra picticaudata) – gatunek ssaka parzystokopytnego z rodziny wołowatych.
Występowanie i biotop Obecny zasięg występowania gatunku obejmuje Wyżynę Tybetańską. Jego siedliskiem są tereny pustynne, półpustynne i stepy na wysokościach do ponad 5 tys. m n.p.m.
Charakterystyka ogólna Podstawowe daneDługość ciała95–145 cmWysokość w kłębie54–84 cmDługość ogona2–12 cmMasa ciała20–40 kg Wygląd Ubarwienie płowe, spodem białe, na głowie ciemniejszy pas rozciągający się od czoła do nozdrzy, na pośladkach białe lustro, ogon biały z czarnym zakończeniem (chwostem). U samców występują lirowato wygięte rogi osiągające długość 30–36 cm.
Zagrożenia i ochrona Gatunek nie jest objęty konwencją waszyngtońską CITES. W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii NT (bliski zagrożenia wyginięciem).
Bibliografia
Przypisy
Kategoria:Wołowate Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1846 roku Kategoria:Fauna endemiczna Chińskiej Republiki Ludowej