Łarisa Jewgienijewna Łazutina z d. Pticyna (ros. Лариса Евгеньевна Лазутина; ur. 1 czerwca 1965 w Kondopodze) – rosyjska biegaczka narciarska, siedmiokrotna medalistka olimpijska, piętnastokrotna medalistka mistrzostw świata i dwukrotna zdobywczyni Pucharu Świata.
Kariera Urodziła się w rodzinie robotniczej. W 1972 r. rozpoczęła naukę w Kondopożskiej szkole średniej nr 1. Narciarstwo zaczęła trenować w piątej klasie. Po zakończeniu szkoły zaczęła studia w Chabarowskim państwowym instytucie kultury fizycznej, który ukończyła zdobywając specjalność trenera-wykładowcy. W 1989 r., będąc członkiem drużyny narodowej ZSRR, przeprowadziła się do Odincowa.
Na igrzyskach olimpijskich zdobyła aż 7 medali co czynią jedną z najbardziej utytułowanych pod tym względem biegaczek narciarskich w historii. Pasmo sukcesów rozpoczęło się na igrzyskach olimpijskich w Albertville w 1992 r. Zdobyła tam wraz z Jeleną Välbe, Raisą Smietaniną i Lubow Jegorową złoty medal w sztafecie 4 × 5 km. Indywidualnie także zaprezentowała się dobrze, w każdym starcie plasując się w czołowej dziesiątce. Podczas igrzysk olimpijskich w Lillehammer również zdobyła złoty medal w sztafecie, a w swoim najlepszym indywidualnym starcie, w biegu pościgowym, zajęła 4. miejsce. Igrzyska olimpijskie w Nagano były najlepszymi w jej karierze. Zdobyła tam złote medale w sztafecie, biegu pościgowym oraz w biegu na 5 km techniką klasyczną. Ponadto zdobyła także srebrny medal na dystansie 15 km techniką klasyczną, gdzie uległa jedynie swej rodaczce Oldze Daniłowej, oraz brązowy medal w biegu na 30 km techniką dowolną, w którym lepsze były zwyciężczyni Julija Czepałowa i druga na mecie Włoszka Stefania Belmondo.
Po sukcesach olimpijskich w 1998 r. Boris Jelcyn nadał jej tytuł bohatera narodowego. W czasie zimowych igrzysk olimpijskich w Salt Lake City w 2002 r. została zdyskwalifikowana razem z Olgą Daniłową za stosowanie dopingu (badanie krwi ujawniło obecność w organizmie biegaczek darbepoetyny alfa). Rosyjski Komitet Olimpijski uznał tę decyzję za niesprawiedliwą i dyskryminującą rosyjskich biegaczy.
Zdobyła także 15 medali mistrzostw świata w narciarstwie klasycznym, w tym aż 11 złotych. Na mistrzostwach świata zadebiutowała w 1987 r. podczas mistrzostw w Oberstdorfie. Wraz z Antoniną Ordiną, Niną Gawriluk i Anfisą Riezcową zdobyła tam złoty medal w sztafecie oraz brązowy medal w biegu na 20 km techniką dowolną. Kolejny medal zdobyła na mistrzostwach w Lahti w 1989 r. zajmując drugie miejsce w biegu na 30 km stylem dowolnym. Podczas mistrzostw świata w Falun zdobyła złote medale w sztafecie i biegu na 5 km techniką klasyczną oraz srebrny w biegu pościgowym, w którym lepsza okazała się Belmondo. Startowała także w biegach na 15 km techniką klasyczną oraz na 30 km techniką dowolną w obu przypadkach zajmując czwarte miejsce. Mistrzostwa świata w Thunder Bay były najlepszymi w jej karierze. Wraz z Olgą Daniłową, Jeleną Välbe i Niną Gawriluk zdobyła złoto w sztafecie. Ponadto zwyciężyła w biegach na 5 i 15 km techniką klasyczną i biegu pościgowym łącznie zdobywając 4 złote medale. Na mistrzostwach świata w Trondheim sztafeta rosyjska, w której biegła także Łazutina, ponownie zdobyła złoty medal. Indywidualnie jednak Łazutina zaprezentowała się słabiej nie zdobywając żadnego medalu. Dwa lata później, na mistrzostwach w Ramsau do swojej kolekcji dorzuciła kolejne dwa złote medale zdobyte w sztafecie oraz biegu na 30 km techniką klasyczną. Mistrzostwa świata w Lahti w 2001 r. były ostatnimi w jej karierze. Zdobyła tam swój piąty z rzędu złoty medal w sztafecie, srebrny medal w biegu łączonym na 10 km (wygrała Finka Virpi Kuitunen) oraz brązowy medal w biegu na 10 km techniką klasyczną (wygrała Norweżka Bente Skari).
Wygrała także trzykrotnie bieg na 30 km w czasie Holmenkollen ski festival (1995, 1998, oraz 2001). Za te i inne sukcesy sportowe w 1998 r. została nagrodzona medalem Holmenkollen razem norweskim dwuboistą z Fredem Børre Lundbergiem, rosyjskim biegaczem Aleksiejem Prokurorowem i fińskim biegaczem Harrim Kirvesniemim.
W Pucharze Świata w biegach narciarskich zadebiutowała w sezonie 1983/1984. Pierwszy raz stanęła na podium zawodów PŚ w sezonie 1986/1987 zajmując trzecie miejsce w Oberstdorfie w biegu na 20 km techniką dowolną. Począwszy od sezonu 1992/1993 aż do końca kariery w każdym kolejnym sezonie przynajmniej raz stawała na podium. Łącznie wygrała 21 zawodów, a 62 razy stawała na podium. Najlepsze wyniki osiągała w sezonie 1997/1998, kiedy to triumfowała w klasyfikacji generalnej i klasyfikacji długodystansowej, a w klasyfikacji sprintu była druga. Również w sezonie 1989/1990 zdobyła kryształową kulę. W sezonach 1994/1995, 1995/1996 i 2000/2001 była trzecia w klasyfikacji generalnej. Ponadto w sezonie 1999/2000 była trzecia w klasyfikacji generalnej i klasyfikacji średniodystansowej, a w klasyfikacji długich dystansów zdobyła małą kryształową kulę. W sezonie 1998/1999 była trzecia w klasyfikacji długodystansowej.
Osiągnięcia Igrzyska olimpijskie Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni 7. 13 lutego 1992 Albertville 5 km stylem klasycznym 14:13,8 +27,9 Marjut Lukkarinen 8. 15 lutego 1992 Albertville 5+10 km pościgowy 40:07,7 +1:41,1 Lubow Jegorowa 1.15px 17 lutego 1992 Albertville Sztafeta 4 × 5 kmSkład drużyny: Jelena Välbe, Raisa Smietanina, Łarisa Łazutina, Lubow Jegorowa. 59:34,8 – – 5. 21 lutego 1992 Albertville 5+10 km pościgowy 40:07,7 +4:01,7 Lubow Jegorowa 5. 13 lutego 1994 Lillehammer 15 km stylem dowolnym 39:44,5 +2:13,1 Manuela Di Centa 6. 15 lutego 1994 Lillehammer 5 km stylem klasycznym 14:08,8 +35,4 Lubow Jegorowa 4. 17 lutego 1994 Lillehammer 5+10 km pościgowy 41:38,9 +57,9 Lubow Jegorowa 1.15px 21 lutego 1994 Lillehammer Sztafeta 4 × 5 kmSkład drużyny: Jelena Välbe, Łarisa Łazutina, Nina Gawriluk, Lubow Jegorowa. 57:12,5 – – 2.15px 8 lutego 1998 Nagano 15 km stylem klasycznym 46:55,4 +5,6 Olga Daniłowa 1.15px 10 lutego 1998 Nagano 5 km stylem klasycznym 17:37,9 – – 1.15px 12 lutego 1998 Nagano 5+10 km pościgowy 46:06,9 – – 1.15px 15 lutego 1998 Nagano Sztafeta 4 × 5 kmSkład drużyny: Nina Gawriluk, Olga Daniłowa, Jelena Välbe, Łarisa Łazutina. 55:13,5 – – 3.15px 20 lutego 1998 Nagano 30 km stylem dowolnym 1:22:01,5 +1:14,2 Julija Czepałowa 2.Dyskwalifikacja za doping. 9 lutego 2002 Salt Lake City 15 km stylem dowolnym 39:54,4 +1,8 Stefania Belmondo 4. 12 lutego 2002 Salt Lake City 10 km stylem klasycznym 28:05,6 +16,0 Bente Skari 2. 15 lutego 2002 Salt Lake City 10 km łączony 25:09,9 – Beckie Scott DNS 21 lutego 2002 Salt Lake City Sztafeta 4 × 5 kmSkład zespołu: Olga Daniłowa, Łarisa Łazutina, Nina Gawriluk, Julija Czepałowa. 49:30,6 – 1. 24 lutego 2002 Salt Lake City 30 km stylem klasycznym 1:30:57,1 – Gabriella Paruzzi
Mistrzostwa świata Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni 7. 13 lutego 1987 Oberstdorf 10 km stylem klasycznym 31:49,5 +46,3 Anne Jahren 1.15px 18 lutego 1987 Oberstdorf Sztafeta 4 × 5 kmSkład drużyny: Antonina Ordina, Nina Gawriluk, Łarisa Pticyna, Anfisa Riezcowa. 58:08,8 – – 3.15px 20 lutego 1987 Oberstdorf 20 km stylem dowolnym 57:20,5 +1:08,2 Marie-Helene Westin 8. 19 lutego 1989 Lahti 10 km stylem dowolnym 27:04,5 +1:25,7 Jelena Välbe 9. 21 lutego 1989 Lahti 15 km stylem klasycznym 47:46,6 +2:11,3 Marjo Matikainen 2.15px 25 lutego 1989 Lahti 30 km stylem dowolnym 1:29:59,7 +8,0 Jelena Välbe 4. 19 lutego 1993 Falun 15 km stylem klasycznym 44:49,0 +1:17,3 Jelena Välbe 1.15px 21 lutego 1993 Falun 5 km stylem klasycznym 14:07,6 – – 2.15px 23 lutego 1993 Falun 5+10 km pościgowy 40:19,0 +0,4 Stefania Belmondo 1.15px 25 lutego 1993 Falun Sztafeta 4 × 5 km 54:15,7 – – 4. 27 lutego 1993 Falun 30 km stylem dowolnym 1:22:41,3 +48,4 Stefania Belmondo 1.15px 10 marca 1995 Thunder Bay 15 km stylem klasycznym 41:27,5 – – 1.15px 12 marca 1995 Thunder Bay 5 km stylem klasycznym 15:23,7 – – 1.15px 14 marca 1995 Thunder Bay 5+10 km pościgowy 43:19,6 – – 1.15px 16 marca 1995 Thunder Bay Sztafeta 4 × 5 kmSkład drużyny: Olga Daniłowa, Łarisa Łazutina, Jelena Välbe, Nina Gawriluk. 53:47,6 – – 5. 18 marca 1995 Thunder Bay 30 km stylem dowolnym 1:16:27,3 +48,4 Jelena Välbe 10. 21 lutego 1997 Trondheim 15 km stylem dowolnym 36:28,2 +1:45,7 Jelena Välbe 4. 23 lutego 1997 Trondheim 5 km stylem klasycznym 13:32,7 +18,1 Jelena Välbe 6. 24 lutego 1997 Trondheim 5+10 km pościgowy 39:13,5 +1:33,5 Stefania Belmondo Jelena Välbe 1.15px 27 lutego 1997 Trondheim Sztafeta 4 × 5 kmSkład drużyny: Olga Daniłowa, Łarisa Łazutina, Nina Gawriluk, Jelena Välbe. 56:40,2 – – 4. 23 lutego 1997 Trondheim 30 km stylem klasycznym 13:32,7 +1:51,2 Jelena Välbe 8. 19 lutego 1999 Ramsau 15 km stylem dowolnym 38:49,0 +2:17,3 Stefania Belmondo 1.15px 25 lutego 1999 Ramsau Sztafeta 4 × 5 kmSkład drużyny: Olga Daniłowa, Łarisa Łazutina, Anfisa Riezcowa, Nina Gawriluk. 53:05,9 – – 1.15px 27 lutego 1999 Ramsau 30 km stylem klasycznym 1:29:19,9 – – 7. 15 lutego 2001 Lahti 15 km stylem klasycznym 43:54,8 +1:56,9 Bente Skari 2.15px 18 lutego 2001 Lahti 10 km łączony 28:06,1 +2,8 Virpi Kuitunen 3.15px 20 lutego 2001 Lahti 10 km stylem klasycznym 29:13,5 +31,4 Bente Skari 1.15px 23 lutego 2001 Lahti Sztafeta 4 × 5 kmSkład drużyny: Olga Daniłowa, Łarisa Łazutina, Julija Czepałowa, Nina Gawriluk. 53:01,6 – –
Mistrzostwa świata juniorów Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik Strata Zwyciężczyni 8. 3 lutego 1984 Trondheim 10 km stylem klasycznym 32:48,5 +57,7 Anfisa Romanowa 4. 14 lutego 1985 Täsch 10 km stylem klasycznym 31:24,3 +35,1 Anna-Lena Fritzon 1.15px 16 lutego 1985 Täsch Sztafeta 3 × 5 kmSkład drużyny: Łarisa Pticyna, Lubow Jegorowa, Julija Szarkowa. 44:47,1 – –
Puchar Świata Miejsca w klasyfikacji generalnej sezon 1983/1984: 49. sezon 1985/1986: 25. sezon 1986/1987: 13. sezon 1988/1989: 5. sezon 1989/1990: 1. sezon 1991/1992: 11. sezon 1992/1993: 4. sezon 1993/1994: 5. sezon 1994/1995: 3. sezon 1995/1996: 3. sezon 1996/1997: 8. sezon 1997/1998: 1. sezon 1998/1999: 5. sezon 1999/2000: 3. sezon 2000/2001: 3. sezon 2001/2002: 54.
Zwycięstwa w zawodach Pucharu Świata Nr Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu 1. 15 grudnia 1989 Thunder Bay 15 km stylem klasycznym – 2. 21 lutego 1993 Falun 5 km stylem klasycznym 14:07,6 min 3. 19 marca 1994 Thunder Bay 5 km stylem klasycznym 13:11,0 min 4. 11 lutego 1995 Oslo 30 km stylem klasycznym 1:27:38,5 h 5. 10 marca 1995 Thunder Bay 15 km stylem klasycznym 41:27,5 min 6. 12 marca 1995 Thunder Bay 5 km stylem klasycznym 15:23,7 min 7. 14 marca 1995 Thunder Bay 5+10 km pościgowy 43:19,6 min 8. 17 grudnia 1995 Santa Caterina 10 km stylem klasycznym 30:18,3 min 9. 22 listopada 1997 Beitostølen 5 km stylem klasycznym 12:52,0 min 10. 16 grudnia 1997 Val di Fiemme 15 km stylem dowolnym 37:40,4 min 11. 11 marca 1998 Falun 5 km stylem dowolnym 13:09,7 min 12. 14 marca 1998 Oslo 30 km stylem klasycznym 1:41:41,2 h 13. 27 lutego 1999 Ramsau 30 km stylem klasycznym 1:29:19,9 h 14. 7 marca 1999 Lahti 10 km stylem klasycznym 29:15,6 min 15. 13 marca 1999 Falun 15 km stylem klasycznym 42:18,8 min 16. 12 grudnia 1999 Sappada 7,5 km stylem dowolnym 32:12,7 min 17. 12 stycznia 2000 Nové Město 10 km stylem klasycznym 29:59,0 min 18. 5 lutego 2000 Lillehammer 10 km stylem dowolnym 27:03,7 min 19. 5 marca 2000 Lahti 15 km stylem klasycznym 41:16,1 min 20. 10 marca 2001 Oslo 30 km stylem klasycznym 1:27:50,2 h 21. 18 marca 2001 Falun 10 km stylem klasycznym 27:12,9 min
Miejsca na podium