Footwork – zespół Formuły 1, uczestniczący w niej w pierwszej połowie lat 90. Prezydent japońskiej firmy logistycznej Footwork Express Co, Ltd., Wataru Ohashi, w 1990 roku zaczął intensywnie inwestować w zespół Arrows. Umowa obejmowała między innymi wystawienie logo Footworka w widocznym miejscu. W 1991 roku zespół został oficjalnie przemianowany na Footwork i nawiązał umowę z Porsche, od którego miał otrzymywać silniki. Wyniki były jednak gorsze niż oczekiwano i po sześciu wyścigach Footwork zrezygnował z silników Porsche na rzecz jednostek Forda. Nie pozwoliło to jednak Michelemu Alboreto, Aleksowi Caffiemu czy Stefanowi Johanssonowi zdobyć jakichkolwiek punktów. Wyniki były złe i w drugiej części sezonu zespół musiał brać udział w prekwalifikacjach.

W 1992 roku zespół zmienił dostawcę silników na Mugen. Arrows zachował nazwę Footwork do momentu, gdy Ohashi wycofał swoje wsparcie finansowe przed sezonem 1996; po tamtym sezonie na powrót zmieniono nazwę na Arrows. W całym okresie istnienia zespołu Footwork kontrolę operacyjną zachowywał Jackie Oliver.

Historia Arrows został oficjalnie przemianowany na Footwork w roku 1991. Na początku sezonu wystawiono nadwozia A11C z silnikami Porsche. Gdy Michele Alboreto i Alex Caffi nie zdołali się zakwalifikować dp Grand Prix Brazylii, doszło do zmian wśród personelu: człowiekiem odpowiedzialnym za finanse został Alan Rees, a menadżerem zespołu został John Wickham. Następnie zaprezentowano model FA12, ale został on zniszczony w wyniku wypadku na zakręcie Tamburello na torze Imola. Alboreto doznał złamania stopy, która wymagała kilku szwów, a Caffi uszkodził drugi nowy samochód w Grand Prix Monako. Następnie Caffi został ranny w wypadku drogowym i został na kilka Grand Prix zastąpiony przez Stefana Johanssona. W czerwcu zespół zdecydował, że należy zastąpić silniki Porsche przygotowywanymi przez Hart Racing Engines jednostkami Cosworth DFR. W drugiej części sezonu zespół musiał się prekwalifikować, co wielokrotnie nie powodziło się. Mimo to zdołano otworzyć w Milton Keynes tunel aerodynamiczny w skali 1:2,5.

Na sezon 1992 Caffiego zastąpił Aguri Suzuki. Zapewniono sobie również silniki firmy Mugen. Zaprojektowany przez Alana Jenkinsa model FA13 był tradycyjnym, prostym samochodem. Alboreto zdołał punktować w trakcie sezonu czterokrotnie, dzięki czemu zespół zdobył 6 punktów i zajął siódme miejsce w klasyfikacji zespołów.

W sezonie 1993 w zespole nie jeździł Alboreto, a Derek Warwick. Ponadto zespół utrzymał Suzukiego i silniki Mugen. Wybudowano również nowy samochód, FA14. Był to jednak rozczarowujący dla zespołu sezon. Warwick zdobył 4 punkty, a zespół zajął dziewiąte miejsce w klasyfikacji zespołów.

Na sezon 1994 zespół stracił silniki Mugen i musiał wrócić do silników Forda. W charakterze kierowców zatrudniono Christiana Fittipaldiego i Gianniego Morbidellego. Samochód spisywał się jednak nadspodziewanie dobrze: Fittipaldi był czwarty w Grand Prix Pacyfiku i jechał na trzecim miejscu w Grand Prix Monako do momentu, gdy zepsuła mu się skrzynia biegów. Kolejne punkty zespół zdobył w Grand Prix Niemiec, które kierowcy Footworka ukończyli na miejscach 4–5. Z powodu dyskwalifikacji Michaela Schumachera po Grand Prix Belgii szóste miejsce zajął w tym wyścigu Morbidelli, "rekompensując" dyskwalifikację Fittipaldiego, któremu odebrano szóste miejsce w Grand Prix Kanady. Footwork z dziewięcioma punktami zajął więc 9. miejsce w klasyfikacji konstruktorów. Pod koniec roku Fittipaldi wycofał się z Formuły 1. Z zespołu odszedł również Wickham.

thumb|left|Footwork FA16 Sytuacja zespołu coraz bardziej się pogarszała. W tym celu zatrudniono japońskiego pay-drivera, Takiego Inoue. Silniki dostarczała firma Hart. W połowie sezonu było tak mało pieniędzy, że Morbidelli musiał zostać zastąpiony przez kolejnego pay-drivera, Maksa Papisa. Morbidelli wrócił na trzy ostatnie wyścigi i zajął trzecie miejsce w Grand Prix Australii. Ten rezultat oraz szóste miejsce w Grand Prix Kanady spowodowały, że Footwork zajął ósmą pozycję w klasyfikacji generalnej. Pod koniec roku Oliver i Rees przy wsparciu Schwabische Finanz & Unternehmensberatung AG wykupili udziały od Ohashiego.

W marcu 1996 roku Tom Walkinshaw wykupił od Reesa udziały w zespole. 40% udziałów w zespole należało zatem do Walkinshawa, 11% do Petera Darnbrougha, a 49% – do Olivera. W trakcie sezonu nazwa zespołu została zmieniona na TWR Arrows. Kierowcami zostali Jos Verstappen i Ricardo Rosset. Vestappen zdobył dla Footworka ostatni punkt, co miało miejsce w Grand Prix Argentyny.

Wyniki

Sezon Model Silnik Kierowcy Wyniki w poszczególnianych eliminacjach Wynikikonstruktora 1991 Pkt.Msc. A11CFA12 Porsche 3512 3.5 V12 Michele Alboreto NU NZ NZ NU NU NU 0 NS Alex Caffi NZ NZ NZ NZ Stefan Johansson NU NZ FA12C Ford Cosworth DFR 3.5 V8 Michele Alboreto NU NU NZ NZ NPK NZ 15 NU NZ 13 0 NS Stefan Johansson NZ NZ Alex Caffi NPK NPK NZ NPK NPK NPK 10 15 1992 Pkt.Msc. FA13 Mugen-Honda MF351-H 3.5 V10 Michele Alboreto 10 13 6 5 5 7 7 7 7 9 7 NU 7 6 15 NU 6 7 Aguri Suzuki 8 NZ NU 7 10 11 NZ NU 12 NU NU 9 NU 10 8 8 1993 Pkt.Msc. FA13BFA14 Mugen-Honda MF351-HB 3.5 V10 Derek Warwick 7 9 NU NU 13 NU 16 13 6 17 4 NU NU 15 14 10 4 9 Aguri Suzuki NU NU NU 9 10 NU 13 12 NU NU NU NU NU NU NU 7 1994 Pkt.Msc. FA15 Ford HBE7/8 3.5 V8 Christian Fittipaldi NU 4 13 NU NU DK 8 9 4 14 NU NU 8 17 8 8 9 9 Gianni Morbidelli NU NU NU NU NU NU NU NU 5 NU 6 NU 9 11 NU NU 1995 Pkt.Msc. FA16 Hart 830 3.0 V8 Gianni Morbidelli NU NU 13 11 9 6 14 NU NU 3 5 8 Massimiliano Papis NU NU NU NU 7 NU 12 Taki Inoue NU NU NU NU NU 9 NU NU NU NU 12 8 15 NU NU 12 NU 1996 Pkt.Msc. FA17 Hart 830 3.0 V8 Ricardo Rosset 9 NU NU 11 NU NU NU NU 11 NU 11 8 9 NU 14 13 1 9 Jos Verstappen NU NU 6 NU NU NU NU NU NU 10 NU NU NU 8 NU 11

Podsumowanie

Kategoria:Zespoły Formuły 1 Kategoria:Konstruktorzy Formuły 1