Medal upamiętniający 9 listopada 1923 (niem. Medaille zur Erinnerung an den 9. November 1923 zwany Blutorden, Order Krwi) – nieoficjalna, lecz powszechna nazwa ustanowionego w 1934 roku przez kanclerza Rzeszy Niemieckiej i przywódcę większościowej partii NSDAP, Adolfa Hitlera, medalu dla uczestników puczu monachijskiego w dniu 9 listopada 1923.

Historia i insygnia thumb|200px|left|Feldherrnhalle w Monachium (2004) thumb|200px|Heinrich Himmler ze wstążką Blutorden na patce prawej kieszeni Jednoklasowy medal wykonany w srebrze posiadał na awersie wizerunek orła niemieckiego (jeszcze nie orła III Rzeszy) zrywającego się do lotu w prawo, ze szponami opartymi na wieńcu laurowym, otaczającym datę 9.Nov., i z napisem München 1923–1933 obok wieńca. Rewers medalu ukazywał pod godłem swastyki monachijską Feldherrnhalle, budynek, pod którym pucz zakończył się ostateczną klęską, i nosił napis Ihr habt doch gesiegt (Jednak zwyciężyliście). Medal noszony był na czerwonej wstędze z biało-czarnymi bordiurami, barwami przywróconej przez Hitlera flagi narodowej II Rzeszy Niemieckiej. Wbrew wszelkim tradycjom niemieckim noszono go z prawej strony piersi. Zamiast pełnej odznaki nie noszono baretki, lecz wstążkę medalu upiętą na patce prawej górnej kieszeni kurtki mundurowej w odwróconą krokiewkę (odwróconą literę V) i przeplecioną przez dziurkę od guzika na patce.

Po ustanowieniu medalu nadano go 436 zmarłym i 1064 żyjącym uczestnikom puczu, wśród nich dwóm kobietom. Bardzo ceniony przez członków NSDAP medal otrzymał (ku niezadowoleniu weteranów puczu) w 1938 roku nowe statuty, według których nadawany być mógł również osobom, które za działalność w partii przed rokiem 1933 otrzymały kary dożywotniego pozbawienia wolności, odniosły ciężkie rany w bójkach ulicznych w czasie walki NSDAP o władzę lub odbyły karę pozbawienia wolności dłuższą niż rok. Mógł też być nadany na osobiste życzenie Führera. Do połowy 1938 Order przyznano około 4500 osobom, w tym jednej kobiecie („siostra Pia”), a w tym czasie Hitler wydał rozporządzenie, zgodnie z którym odznaczenie mogli otrzymać także Austriacy, którzy cierpieli za przekonania narodowo-socjalistyczne. Do 1945 roku medal dostało około 6000 osób. Ostatnim odznaczonym pośmiertnie (1942) był Reinhard Heydrich.

Ustawa RFN z 1957 roku zabroniła noszenia orderu w jakiejkolwiek formie.

Odznaczeni

Zobacz też Sztandar krwi

Przypisy

Bibliografia Jörg Nimmergut: Orden & Ehrenzeichen 1800-1945, Deutschland-Katalog, München 1980.

Kategoria:Niemieckie odznaczenia (III Rzesza)