cut jest komendą uniksowego wiersza poleceń. Wykorzystuje się go do wyciągania części z każdej linii wejścia. Zazwyczaj polecenie to jest używane do wyciągania części z plików. Służą do tego sprecyzowane parametry: (-b) – dla określonych bajtów () (-c) – dla określonych znaków () (-f) – dla określonych pól () (-d) – separator (). Znak po -d jest separatorem. Standardowym separatorem jest znak tabulacji, ale mogą być też inne symbole np. dwukropek.
Zasięg musi zawierać w każdym przypadku jeden z warunków N, N-M, N- (od N do końca linii), lub -M (od rozpoczęcia linii do M).
Przykład Tworzymy plik nazwany plik_testowy zawierający treść:
foo:bar:baz:qux:quux one:two:three:four:five:six:seven alpha:beta:gamma:delta:epsilon:zeta:eta:teta:iota:kappa:lambda:mu
Aby otrzymać na wyjściu znaki od 4 do 10 z każdej linii wpisujemy:
% cut -c 4-10 plik_testowy
Na wyjściu otrzymujemy:
:bar:ba :two:th ha:beta
Aby otrzymać pola od piątego do końca każdej linii (w tym przypadku separatorem pól jest dwukropek) należy wpisać:
% cut -d : -f 5- plik_testowy
Na wyjściu otrzymujemy:
quux five:six:seven epsilon:zeta:eta:teta:iota:kappa:lambda:mu
Linki zewnętrzne specyfikacja w POSIX:2008 dokumentacja implementacji z GNU Coreutils
Kategoria:Polecenia Unix