Groszek błotny (Lathyrus palustris L.) – gatunek rośliny z rodziny bobowatych.
Rozmieszczenie geograficzne Zwarty obszar zasięgu obejmuje niemal całą Europę i znaczną część Azji, w Ameryce Północnej występuje w rozproszeniu. W Polsce występuje głównie na niżu, najliczniej w dolinach dużych rzek: Wisły, Odry, Warty, Noteci, Bugu. W Karpatach stwierdzono występowanie tylko na jednym stanowisku na Pogórzu Cieszyńskim i jedno na Pogórzu Jasielskim w miejscowości Józefów.
Morfologia thumb|180px|left|Pokrój thumb|180px|left|Kwiaty Łodyga Szarozielona, pnąca, wąsko oskrzydlona, do 1 m długości. Liście Złożone z 2–3 par podługowatych lub lancetowatych listków, zakończone wąsem. Przylistki nieduże, lancetowate, długości ogonka. Ich ogonki liściowe są niemal nieoskrzydlone, z ledwo widocznymi skrzydełkami. Kwiaty Długości 1,5–2 cm, na szypułkach długości 2–5 mm, wyrastające z kąta przysadek. Zebrane są w 3-7-kwiatowe grono. Kielich dzwonkowaty, siny. Korona purpurowoniebieska. Owoc Strąk długości 3–4 cm. Pokryty jest wyraźną siateczką nerwów. Zawiera kuliste, czerwonobrunatne nasiona.
Biologia i ekologia Bylina, hemikryptofit. Rośnie na podmokłych łąkach, na których w okresie wiosennym występuje stała i duża wilgotność. Kwitnie od czerwca do sierpnia. Liczba chromosomów 2n = 42. Gatunek charakterystyczny związku Calthion i zespołu Poo-Lathyretum palustris.
Zagrożenia i ochrona Roślina umieszczona na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski (2006) w grupie gatunków narażonych na wyginięcie (kategoria zagrożenia V). Od 2014 roku jest objęta w Polsce ochroną częściową. Głównym zagrożeniem dla gatunku jest melioracja łąk, oraz postępujące zalesienie nieużytków.
Przypisy Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 9 października 2014 r. w sprawie ochrony gatunkowej roślin ().
Kategoria:Bobowate właściwe Kategoria:Rośliny chronione Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza