thumb|Zdjęcie z 1943 roku z ekshumacji ciał polskich oficerów zamordowanych przez NKWD w Katyniu w 1940. Pagony wskazują, że ofiara była majorem 1 Pułku Szwoleżerów Józefa Piłsudskiego Ekshumacja (z „poza, na zewnątrz”, „gleba”) – wydobycie zwłok lub szczątków w celu dokonania oględzin sądowych, lekarskich (np. aby ustalić bądź potwierdzić przyczynę zgonu) lub w celu przeniesienia ich do innego grobu (np. z leśnych mogił wojennych na cmentarze lub bliżej miejsca zamieszkania żyjących krewnych).
Ekshumacja w Polsce Nadzór nad ekshumacją sprawuje właściwy powiatowy lub portowy inspektor sanitarny. O ekshumacji należy też zawiadomić na piśmie zarząd cmentarza. Ekshumacja zwłok i szczątków jest dopuszczalna w okresie od 16 października do 15 kwietnia, z tym że właściwy powiatowy lub portowy inspektor sanitarny może dopuścić wykonanie ekshumacji w innym czasie, przy zachowaniu ustalonych przez niego środków ostrożności. Ekshumację przeprowadza się we wczesnych godzinach rannych.
Zasady przeprowadzania ekshumacji określa rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 7 grudnia 2001 r. w sprawie postępowania ze zwłokami i szczątkami ludzkimi ().
Osobami upoważnionymi do złożenia wniosku o ekshumację zwłok są: małżonka lub małżonek osoby zmarłej, krewni zstępni (potomek w linii prostej: dziecko, wnuk, prawnuk), krewni wstępni (przodek w linii prostej: rodzice, dziadkowie, pradziadkowie), krewni boczni do czwartego stopnia pokrewieństwa, powinowaci w linii prostej do pierwszego stopnia, osoby dobrowolnie do tego zobowiązujące się.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Medycyna sądowa Kategoria:Zwyczaje Kategoria:Śmierć