Analiza egzystencjalna, analityka egzystencjalna – w egzystencjalizmie rodzaj metody analizy filozoficznej w której bada się sposób bycia Dasein.
Jako analizę egzystencjalną niektórzy autorzy określają też psychoterapię egzystencjalną w tradycji Viktora Frankla (logoterapia i analiza egzystencjalna).
Martin Heidegger Martin Heidegger rozwinął pojęcie analizy egzystencjalnej () przede wszystkim w swojej pracy Bycie i czas (1927). Dasein (jestestwo) jest ludzkim istnieniem, a sposób jego bycia określany jest jako egzystencja. Analiza egzystencjalna (nie analiza egzystencji, ta jest niemożliwa) jest badaniem struktur egzystencji Dasein i ich kontekstu (egzystencjalności). Obejmuje ona m.in. takie struktury jak troska (Sorge), bycie-w-świecie, bycie-ku-śmierci, rzuconość (egzystencjały).
Dasein badane jest w "przeciętnej powszechności". Jest to fenomenologia jego podstawowych sposobów istnienia, prowadząca od zadania podstawowego pytania o bycie i prowadząca do ustalenia , badającej sens życia jako takiego. Jest to zasadniczym tematem Bycia i czasu.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Egzystencjalizm