Eleanor de Clare (ur. październik 1292 w Caerphilly w hrabstwie Glamorgan w Walii, zm. 30 czerwca 1337), angielska arystokratka, najstarsza córka Gilberta de Clare, 7. hrabiego Hertford, i Joanny z Akki, córki króla Anglii Edwarda I. Po śmierci brata Gilberta w 1314 r. odziedziczyła wraz z siostrami (Elizabeth i Margaret) rodowe posiadłości rodu de Clare.
Eleanor urodziła się w walijskim zamku Caerphilly. W maju 1306 r. poślubiła w Westminsterze Hugona Despensera Młodszego (1286 - 26 listopada 1326), syna Hugona Despensera, 1. hrabiego Winchester, i Isabel Beauchamp, córki 9. hrabiego Warwick. Hugon i Eleanor mieli razem czterech synów i pięć córek: Hugh le Despenser (1308–1349), 2. baron le Despenser Gilbert le Despenser (1309–1381) Edward le Despenser (1310–1342) John le Despenser (1311–1366) Isabel le Despenser (1312–1356), żona Richarda FitzAlana, 10. hrabiego Arundel, miała dzieci Eleanor le Despenser (ok. 1315–1351), zakonnica w opactwie Sempringham Joan le Despenser (ok. 1317–1384), zakonnica w opactwie Shaftesbury Margaret le Despenser (ok. 1319–1337, zakonnica w opactwie Whatton Elizabeth le Despenser (1325 - 13 lipca 1389), żona Maurice'a de Berkeleya, 4. barona Berkeley, miała dzieci
Mąż Eleanor cieszył się łaskami nowego króla, Edwarda II. Okres fortuny w życiu Eleanor zakończył się w 1326 r., kiedy to królowa Izabela wraz ze swoim kochankiem, Rogerem Mortimerem, obaliła Edwarda II. Mąż Eleanor został stracony w listopadzie 1326 r. Sama Eleanor została uwięziona w Tower of London, gdzie przybywała do lutego 1328 r. W kwietniu tego roku pozowolo jej osiąść w jej posiadłościach, z których złożyła hołd lenny.
Eleanor zamieszkała w zamku Hanley, z którego została w styczniu 1329 r. porwana przez Williama de la Zouche, jednego rycerzy, który wcześniej pojmał jej męża oraz oblegał syna w Caerphilly. Eleanor i William wkrótce się pobrali. W odpowiedzi król Edward III kazał skonfiskować posiadłości Eleanor i aresztować małżonków. Eleanor została ponadto oskarżona o kradzież klejnotów z Tower. W lutym 1329 r. ponownie znalazła się w więzieniu, najpierw w Tower, a następnie w zamku Devizes. W styczniu 1330 r. została uwolniona i otrzymała królewskie przebaczenie za cenę oddania Koronie najlepszej części jej posiadłości.
Kiedy w 1330 r. Edward III obalił rządy swojej matki i Mortimera, Eleanor zwróciła się do niego o przywrócenie jej całości rodowych włości. Edward wyraził na to zgodę w 1331 r., jednak Eleanor musiała zapłacić 10 000 funtów. Sumę tę zmniejszono później do 5000. Eleanor zapłaciła, ale nie doczekała się zwrotu ziem przed swoją śmiercią.
W międzyczasie pojawił się kolejny problem. Po ślubie Eleanor z de la Zouche'em lord Grey ogłosił, że wcześniej poślubił Eleanor. Obie strony sporu kilkakrotnie odwoływały się do papieża. Spór został w końcu rozstrzygnięty na korzyść Zouche'a. Pozostał jej mężem do swojej śmierci w lutym 1337 r., na kilka miesięcy przed śmiercią Eleanor. Małżonkowie mieli razem dwoje dzieci: William de la Zouche, (1330 - po 1360), mnich w opactwie Glastonbury Joyce Zouche, (1331 - po 4 maja 1372), żona Johna de Botetourta, 2. barona Botetourt
Eleanor de Clare jest bohaterką książek The Traitor's Wife: A Novel of the Reign of Edward II Susan Higginbotham oraz Feudal Family: The De Clares of Gloucester Edith Brouwer.
Bibliografia Michael Altschul, A Baronial Family in Medieval England: The Clares Mary Anne Everett Green, Lives of the Princesses of England Roy Martin Haines, King Edward II Richard K. Morris and Ron Shoesmith, Tewkesbury Abbey: History, Art, and Architecture William Rees, Caerphilly Castle and Its Place in the Annals of Glamorgan
Kategoria:Dynastia normandzka Kategoria:Arystokracja brytyjska Kategoria:Urodzeni w 1292 Kategoria:Zmarli w 1337