Ganna Walska (właśc. Hanna Puacz, ur. 24 czerwca 1887 w Brześciu Litewskim, zm. 2 marca 1984 w Santa Barbara w Kalifornii) – amerykańska śpiewaczka operowa (sopran) pochodzenia polskiego.
Życie prywatne Walska była sześciokrotnie mężatką. Jej mężami byli: rosyjski arystokrata, baron Arkadij d'Eighnhorn (1916-1920) lekarz nowojorski, neurolog Joseph Fraenkel (ok. 1921/1922-ok. 1924) multimilioner (ok. 1925 w Paryżu-1931) multimilioner Harold Fowler McCormickPastusiak Longin, Chicago, portret miasta; Warszawa 1997, s. 150. brytyjski wynalazca m.in. „promieni śmierci” , adept jogi, wyznawca i mistrz tybetańskiego buddyzmu, pisarz
Kariera thumb|left|Ganna Walska po wyjściu za Harolda Fowlera McCormicka Walska marzyła o karierze śpiewaczej. W swych wspomnieniach, wydanych w Stanach Zjednoczonych pt. Always Room at the Top, pisze o sukcesach w Petersburgu i we Francji, w której miała swój pałacyk w dolinie Loary i gdzie przebywała najchętniej do wybuchu II wojny światowej.
Po przybyciu do USA próbowała zdobyć sławę jako pieśniarka. Nieprzychylny jej Orson Welles twierdził, że McCormick bezkrytycznie promował śpiewaczą karierę Walskiej, pomimo że nie dysponowała dobrym głosem. "Uwiecznił" ją w scenariuszu do swojego filmu Obywatel Kane, gdzie Walska została przedstawiona jako Susan.
Podobnie krytyk filmowy Roger Ebert uważał, że beztalencie Susan to właśnie Walska. McCormick wydał tysiące dolarów na jej lekcje śpiewu, a nawet sfinansował wystawienie opery Zaza Leoncavalla w operze chicagowskiej w roku 1920. Według tego samego źródła Walska wdała się w sprzeczkę z reżyserem Pietro Ciminim podczas próby kostiumowej i zerwała kontrakt przed premierą. Współcześni twierdzili, że głos Walskiej podobał się wyłącznie zakochanemu McCormickowiPonoć małżeństwo z Walską kosztowało McCormicka 6 mln dolarów; Pastusiak Longin, Chicago, portret miasta; Warszawa 1997, s. 150..
Lotusland W roku 1941, namówiona przez Theosa Bernarda, zakupiła 15-hektarową posiadłość Cuesta Linda w Santa Barbara, jako miejsce schronienia dla tybetańskich mnichów. Po wybuchu wojny, w USA wprowadzono ostry reżim wizowy i mnisi nie mogli przyjechać do Ameryki. Po rozwodzie z Bernardem w 1946 Walska zmieniła nazwę posiadłości na "Lotusland" (od kwiatu lotosu, Nelumbo nucifera, świętego w niektórych religiach Wschodu, symbolu odrodzenia i czystości dla hinduistów i buddystów), i poświęciła resztę swego życia na założenie, a następnie powiększanie i upiększanie ogrodu swych marzeń (dzisiaj arboretum i muzeum).
W 1943 opublikowała swoje wspomnienia Always Room at the Top.
Zmarła w Lotusland, zostawiając ogród i majątek powołanej przez nią fundacji Ganna Walska Lotusland. Książka Margaret Nicol "Enemy of the Average" została oparta na życiorysie Ganny Walskiej.
Przypisy
Linki zewnętrzne Historia Lotusland Skarby Rosji carskiej
Kategoria:Ludzie urodzeni w Brześciu Kategoria:Urodzeni w 1887 Kategoria:Zmarli w 1984 Kategoria:Polskie śpiewaczki operowe Kategoria:Amerykańskie śpiewaczki operowe Kategoria:Amerykańskie soprany Kategoria:Polskie soprany Kategoria:Ludzie związani z Kalifornią