Felix Gottwald (ur. 13 stycznia 1976 w Zell am See) – austriacki narciarz uprawiający kombinację norweską, siedmiokrotny medalista olimpijski, jedenastokrotny medalista mistrzostw świata, pięciokrotny medalista mistrzostw świata juniorów, zwycięzca Letniego Grand Prix oraz zdobywca Pucharu Świata oraz małej kryształowej kuli w klasyfikacji sprintu.
Kariera Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Felix Gottwald pojawił się 23 stycznia 1993 roku, kiedy wystartował w zawodach Pucharu Świata. Zajął wtedy 13. miejsce w konkursie rozgrywanym metodą Gundersena w Saalfelden am Steinernen Meer. Tym samym w swoim debiucie w Pucharze Świata od razu zdobył punkty. Był to jego jedyny start pucharowy w sezonie 1992/1993 i z dorobkiem trzech punktów zajął w klasyfikacji generalnej 33. miejsce. W tym samym roku wystąpił także na mistrzostwach świata juniorów w Harrachovie, gdzie wraz z kolegami zdobył srebrny medal w drużynie. Tylko raz w PŚ pojawił się także w sezonie 1993/1994, tym razem zajmując czternaste miejsce 11 grudnia 1993 roku w Sankt Moritz. Podczas mistrzostw świata juniorów w Breitenwang Austriacy z Gottwaldem w składzie zdobyli tym razem brązowy medal. W lutym 1994 roku, w wieku osiemnastu lat, wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Lillehammer. Indywidualnie zajął 37. miejsce, a w zawodach drużynowych był dziewiąty.
W sezonach 1994/1995 i 1995/1996 coraz częściej pojawiał się w zawodach pucharowych, a 8 marca 1996 roku w szwedzkim Falun po raz pierwszy znalazł się w czołowej dziesiątce. Zajął wtedy dziewiąte miejsce w Gundersenie. Na mistrzostwach świata juniorów w Gällivare zdobył złoty medal w drużynie, a indywidualnie był trzeci za Finem Hannu Manninenem i swoim rodakiem Mario Stecherem. Rok później, na mistrzostwach juniorów w Asiago zdobył swój ostatni medal w tej kategorii wiekowej. Ponownie zajął trzecie miejsce w Gundersenie, tym razem wyprzedzili go Todd Lodwick ze Stanów Zjednoczonych i Hannu Manninen. W sezonie 1996/1997 punktował trzykrotnie, przy czym 11 stycznia 1997 roku otarł się o podium, zajmując czwarte miejsce w Gundersenie. Wystartował także na mistrzostwach świata w Trondheim, gdzie razem z Christophem Eugenem, Mario Stecherem i Robertem Stadelmannem zdobył brązowy medal w drużynie, a indywidualnie zajął dziesiąte miejsce.
Przełom w karierze Felixa nastąpił w lecie 1998 roku. Wystartował wtedy w pierwszej edycji Letniego Grand Prix w kombinacji norweskiej, w której zajął drugie miejsce. W zimowym sezonie 1997/1998 dziesięciokrotnie plasował się w pierwszej dziesiątce zawodów, a 9 stycznia 1998 roku w Ramsau po raz pierwszy stanął na podium, zajmując trzecie miejsce w Gundersenie. Dziewięć dni później we francuskim Chaux-Neuve poprawił ten wynik - był drugi w Gundersenie. W klasyfikacji generalnej uplasował się na trzeciej pozycji, za Norwegiem Bjarte Engenem Vikiem i Mario Stecherem. Na igrzyskach olimpijskich w Nagano Austriacy z nim w składzie zajęli czwarte miejsce, a indywidualnie Gottwald zajął 21. miejsce. Jeszcze lepiej Austriak zaprezentował się w sezonie 1998/1999, kiedy to również dziesięciokrotnie znalazł się w czołowej dziesiątce zawodów, ale na podium stanął pięciokrotnie. Najlepszy wynik osiągnął 29 listopada 1998 roku w Lillehammer, gdzie był drugi w sprincie. W Klasyfikacji generalnej zajął tym razem czwarte miejsce, tracąc do trzeciego Ladislava Rygla z Czech 60 punktów. Z mistrzostw świata w Ramsau medalu jednak nie przywiózł. Był siódmy w Gundersenie oraz w konkursie drużynowym, a w sprincie zajął dopiero 26. miejsce.
Nieco słabsze wyniki w sezonie 1999/2000 dały mu siódme miejsce w klasyfikacji generalnej. Felix tylko raz stanął na podium - 16 stycznia 2000 roku w Breitenwang był trzeci w sprincie. Znacznie lepsze wyniki osiągnął już w lecie 2000 roku, podczas trzeciej edycji LGP w kombinacji. W czterech konkursach dwukrotnie zwyciężył, raz był trzeci i raz czwarty, co pozwoliło mu na triumf w klasyfikacji końcowej. Wysoką formę utrzymał także przez cały sezon 2000/2001. Z szesnastu startów Gottwald wygrał sześć, trzy razy był drugi i dwa razy trzeci. Pierwsze zwycięstwo w tym sezonie, a także w karierze, odniósł już 2 grudnia 2000 roku w Kuopio, gdzie był najlepszy w sprincie. Następnie zwyciężał 3 grudnia w Kuopio w starcie masowym, 19 stycznia w Park City w sprincie, 1 marca w Nayoro w starcie masowym oraz 9 i 10 marca 2001 roku w Oslo, odpowiednio w Gundersenie i sprincie. Dzięki tym wynikom zwyciężył zarówno w klasyfikacji generalnej jak i klasyfikacji sprintu. Na mistrzostwach świata w Lahti wspólnie z Christophem Eugenem, Mario Stecherem i Davidem Kreinerem zdobył srebrny medal w konkursie drużynowym. Indywidualnie był ósmy w sprincie, i trzeci w Gundersenie, gdzie wyprzedzili go tylko Bjarte Engen Vik i Fin Samppa Lajunen.
Najważniejszą imprezą sezonu 2001/2002 były igrzyska olimpijskie w Salt Lake City. We wszystkich trzech rozegranych tam konkurencjach (sprincie, sztafecie i biegu metodą Gundersena) Austriak zdobył brązowe medale. W Gundersenie Felix zajmował jedenaste miejsce po skokach, tracąc 2:43 min do prowadzącego Jaakko Tallusa z Finlandii. Dobry bieg pozwolił mu wyprzedzić aż ośmiu rywali i na mecie był trzeci ze stratą niecałej minuty. Podobnie sytuacja wyglądała w sprincie, z tym że na starcie biegu miał mniejszą stratę - 51 sekund do prowadzącego Lajunena. Na mecie stratę zmniejszył do około 40 sekund, jednak ponownie wyprzedził ośmiu konkurentów zgarniając kolejny brązowy medal. W konkursie drużynowym wśród ekipy austriackiej miał drugi wynik w skokach, a w biegu był najszybszy. W rywalizacji pucharowej Gottwald wygrał sześć z 19 konkursów, dwukrotnie był drugi i trzykrotnie trzeci. Wygrał kolejno 7 grudnia w Zakopanem w starcie masowym, 8 grudnia w Steamboat Springs w Gundersenie, 29 grudnia w Oberwiesenthal w sprincie, 5 stycznia w Schonach w Gundersenie, 11 stycznia w Val di Fiemme w sprincie oraz 13 stycznia w Ramsau w starcie masowym. Nie wystarczyło to jednak do zwycięstwa w klasyfikacji generalnej. Najlepszy okazał się Niemiec Ronny Ackermann, który wyprzedził drugiego ostatecznie Gottwalda o 124 punkty. W klasyfikacji sprintu Austriak zajął trzecie miejsce za Ackermannem i Lajunenem.
W lecie 2002 roku zajął drugie miejsce w piątej edycji LGP. Z pięciu konkursów wygrał dwa, a raz był drugi. Drugie miejsce zajął także sezonie 2002/2003, w którym ponownie musiał uznać wyższość Ackermanna. Po przeciętnych startach na początku sezonu - miejsca w połowie drugiej dziesiątki w Ruce i Trondheim - nie opuszczał już czołowej dziesiątki. Sześciokrotnie zajmował miejsca na podium, z czego cztery razy wygrał i dwa razy był drugi. Zwyciężył 1 stycznia w Oberhofie w sprincie, 12 stycznia w Chaux-Neuve w Gundersenie, 8 marca w Oslo i 15 marca 2003 roku w sprincie. Podczas mistrzostw świata w Val di Fiemme zdobył trzy medale, po jednym każdego koloru. Wspólnie z Michaelem Gruberem, Wilhelmem Deniflem i Christophem Bielerem zdobył złoty medal w sztafecie. W zawodach metodą Gundersena był siódmy po skokach i na trasę biegu wyruszył ze stratą 2:22 minuty do prowadzącego Ackermanna. Austriak zdołał na dystansie 15 km wyprzedzić wszystkich zawodników z wyjątkiem lidera, zostając tym samym wicemistrzem świata. W sprincie również był siódmy po skokach i ze stratą 35 sekund miał duże szanse na podium. Walka o medal rozegrała się między Johnnym Spillanem z USA, Niemcami Georgiem Hettichem i Ackermannem oraz Gottwaldem. W pojedynku na ostatnich metrach najlepszy okazał się Amerykanin, który o 1,3 sekundy wyprzedził Ackermanna i Austriaka. Felix zdobył brązowy medal, wyprzedzając prowadzącego po skokach Hetticha o zaledwie 0,8 sekundy. W kolejnym sezonie sześciokrotnie stawał na podium, ale nie zdołał wygrać żadnego z konkursów. Trzynastokrotnie plasował się w czołowej dziesiątce, pięciokrotnie zajmując drugie miejsce i raz trzecie. Dało mu to czwarte miejsce w klasyfikacji generalnej.
Sezon 2004/2005 zaczął od zajęcia 13. miejsca w Gundersenie 27 listopada 2004 roku w Ruce. Był to jego najsłabszy wynik tego sezonu. Już 4 grudnia w Trondheim wrócił na podium, zajmując trzecie miejsce Gundersenie. Na podium stawał jeszcze pięciokrotnie, w tym 12 lutego 2005 roku odniósł swoje siedemnaste zwycięstwo w karierze, wygrywając zawody w sprincie. W efekcie uplasował się na trzeciej pozycji w klasyfikacji generalnej, za Hannu Manninenem i Ronnym Ackermannem. W lutym 2005 roku wystartował na mistrzostwach świata w Oberstdorfie. W sprincie zajął 11. miejsce, chociaż po skokach zajmował dopiero 21 pozycję ze stratą 1:26 minuty. W Gundersenie po skokach zajmował 19. miejsce, tracąc 2 minuty do lidera. Jednak na dystansie 15 km Felix zdołał zniwelować całą stratę i o medal walczył z Ackermannem, jego rodakiem Björnem Kircheisenem, Norwegiem Magnusem Moanem i Finem Anttim Kuismą. Na mecie Gottwald zameldował się na trzecim miejscu, tracąc 3,2 sekundy do Ackermanna i 1,8 sekundy do Kircheisena. Moana i Kuismę wyprzedził o zaledwie 0,8 sekundy.
Igrzyska olimpijskie w Turynie w lutym 2006 roku były jedną z najbardziej udanych imprez w karierze Austriaka. W pierwszym konkursie olimpijskim, rozgrywanym metodą Gundersena był jedenasty po skokach, co oznaczało stratę 1:52 minuty. Po raz kolejny dobra postawa w biegu (był drugim najszybszym zawodnikiem) umożliwiła mu znaczący awans. Z dziewiętnastego miejsca przesunął się aż na drugie i przegrał tylko z Georgiem Hettichem. W zawodach drużynowych Austriacy w składzie: Michael Gruber, Mario Stecher, Felix Gottwald i Christoph Bieler wywalczyli tytuł mistrzów olimpijskich. Ekipa austriacka po skokach znalazła się na drugim miejscu ze startą 10 sekund do prowadzącej reprezentacji Niemiec. Na trasie biegowej byli jednak najlepsi, wyprzedzając Niemców o ponad 15 sekund i Finów o ponad 26 sekund. Ponadto Felix zdobył kolejny złoty w sprincie. Okazał się najlepszy na trasie biegowej, dzięki czemu zdołał wyprzedzić wszystkich konkurentów, mimo iż startował z dwunastej pozycji, ze stratą 54 sekund. W rywalizacji pucharowej wypadł słabiej niż w kilku poprzednich latach, zajmując siódme miejsce w klasyfikacji generalnej. W całym sezonie 2005/2006 czterokrotnie stawał na podium, przy czym 3 stycznia 2006 roku w Ruhpolding zwyciężył w sprincie.
Starty w dziewiątej edycji LGP zakończył na trzecim miejscu w klasyfikacji końcowej, przy czym wygrał jeden z czterech indywidualnych konkursów. W sezonie 2006/2007 osiągał przyzwoite wyniki, jednak pięciokrotnie nie zmieścił się w czołowej dziesiątce. Również pięciokrotnie znajdował się na podium, w tym wygrał Gundersena 6 stycznia w Oberstdorfie i sprint 20 stycznia 2007 roku w Seefeld. W klasyfikacji generalnej dało mu to piąte miejsce, za to w klasyfikacji sprintu był trzeci za Francuzem Jasonem Lamy-Chappuis i Magnusem Moanem. W lutym 2007 roku wziął udział w mistrzostwach świata w Sapporo, jednak nie zdobył żadnego medalu. Był piąty w Gundersenie i sprincie, a w konkursie drużynowym wraz z kolegami zajął czwarte miejsce. Austriacy przegrali walkę o brązowy medal z Norwegami o zaledwie 0,4 sekundy. Po zakończeniu tego sezonu postanowił zakończyć karieręSportowefakty.pl: Weekend wielkich powrotów w Kuusamo .