Piotr Banach (ur. 5 marca 1965 w Szczecinie) – polski kompozytor, autor tekstów, instrumentalista, producent muzyczny oraz autor literatury dziecięcej.
Swoją działalność muzyczną rozpoczynał jako perkusista zespołów nurtu reggae i punk rocka. Pierwszą płytę długogrającą nagrał z punkową formacją Kolaboranci. Jako gitarzysta założył zespół Dum-Dum, który w 1992 roku reprezentował Polskę na międzynarodowym festiwalu Le Printemps de Bourges we Francji, a także zdobył nagrodę dziennikarzy na festiwalu w JarocinieWBC, Poznań. https://www.wbc.poznan.pl/Content/326399/Segregator31.pdf?utm_source=perplexity.
Wiosną 1992 roku założył zespół Hey, w którym do 1999 roku był głównym kompozytorem, gitarzystą i liderem. Formacja należała do czołowych przedstawicieli polskiego rocka lat 90., a ogólnokrajową popularność zdobyła dzięki takim utworom jak Moja i twoja nadzieja, Teksański oraz Zazdrość.
W 1996 roku skomponował muzykę do filmu Gry uliczne Krzysztofa Krauzego, w tym piosenkę Jeśli wiesz co chcę powiedzieć. Piosenka stała się impulsem do nagrania przez Katarzynę Nosowską albumu Puk. puk, którego Banach był głównym kompozytorem i producentem.. W 1999 roku opuścił szeregi Heya, wydając jednocześnie – pod szyldem Banach & Indios Bravos – swoją pierwszą płytę solową Part One. W 2003 roku założył zespół Indios Bravos i był jego liderem do 2015 roku. Równocześnie rozwijał projekty autorskie. W 2005 roku wydał drugi album solowy Wu-Wei, a w 2011 roku zaprezentował płytę nagraną z zespołem Ludzie Mili.
W 2014 roku Prezydent Miasta nadał mu tytuł Honorowego Ambasadora Szczecina za osiągnięcia artystyczne promujące miasto. Rok później rozpoczął współpracę z Katarzyną „Kafi” Figaj, z którą założył duet BAiKA. Wydali trzy albumy studyjne: Byty zależne, Zdecydowaną mniejszość oraz Czas końca złudzeń. W 2022 roku powołali do życia grupę artystyczną Monogamik, która we współpracy z Teatrem Brama przygotowała spektakl muzyczny Coś z NietzschegoInfoludek.pl
https://infoludek.pl/wp-content/uploads/2022/08/Bramat-program-pelen.pdf.
Życiorys Wczesne lata Piotr Banach urodził się 5 marca 1965 w Szczecinie. Do szkoły podstawowej poszedł rok wcześniej niż jego rówieśnicy. W 1979 rozpoczął naukę w VII L.O w Szczecinie gdzie trafił do szkolnej orkiestry, w której grał na puzonie. Jednak nie ukończył tego liceum – w pierwszej klasie został wyrzucony za 280 nieusprawiedliwionych godzin. Po wyrzuceniu z liceum podjął naukę w zawodowej szkole samochodowej. Słuchał wówczas takich zespołów jak Deep Purple, Pink Floyd i The Beatles. W szkole zawodowej poznał ludzi słuchających podobnej muzyki i razem z nimi założył pierwszy zespół muzyczny. Po ukończeniu szkoły rozpoczął naukę w technikum, z którego przeniósł się do liceum wieczorowego.
17 lutego 1982 zespół Paragraf 4, którego perkusistą był Piotr Banach, zagrał swój pierwszy koncert. Największym sukcesem grupy było zakwalifikowanie się do konkursu Kto najlepszy w tym ro(c)ku?
Kryterium, Grass, Kumander i Kolaboranci Kolejnym zespołem Piotra była grupa Kryterium, z którą zagrał w 1985 we Wrocławiu na Ogólnopolskim młodzieżowym przeglądzie piosenki. Na koncercie finałowym przeglądu zespół otrzymał wyróżnienie. Piotr poznał tam Andrzeja Puczyńskiego.
W 1985 wraz z grupą Kryterium Banach wystąpił po raz pierwszy na festiwalu w Jarocinie. Grupa zagrała w bloku reggae’owym zorganizowanym przez Roberta Brylewskiego. Ten występ otworzył muzykom drogę na festiwal Róbrege w Warszawie.
Na początku 1986 zespół rozpadł się na dwie formacje – Kryterium i Grass, perkusistą tego drugiego został Piotr. Zespół zadebiutował na Marlejkach w Warszawie.
Zainteresowania muzyczne Piotra były różnorodne: z zespołem Grass grał reggae, a z grupą Kumander punk rocka. W Szczecinie próby tej drugiej kapeli odbywały się w klubie Pinokio, w którym po raz pierwszy (początek 1987) Piotr Banach usłyszał zespół Kolaboranci. Występował z nimi przez ponad dwa lata, jako perkusista, do 1990, kiedy, po nagraniu pierwszej płyty zespołu, zdecydował się na jego opuszczenie.
Dum Dum i Hey W tym samym roku założył Dum Dum (nazwa pochodzi od hinduskiej miejscowości). W zespole śpiewała wtedy Kasia Nosowska, na basie grał Darek Ciereszko, na bębnach Krzysztof Pakuła, na gitarach Piotrek Banach i Darek Niewiarowski, zastąpiony przez Wojtka Wójcickiego. Po pewnym czasie Nosowska opuściła zespół i zastąpił ją Grzegorz Porowski (przyszły wokalista zespołów The Days i Rotary), a perkusistą został Robert Ligiewicz (późniejszy perkusista grupy Hey). Jesienią 1991 zespół wygrał eliminacje do francuskiego festiwalu Printemps de Bourges i był jedynym zespołem reprezentującym Polskę. W 1992 Dum Dum nagrał materiał na debiutancką płytę.
Piotr założył kolejny zespół. Po różnych roszadach personalnych uformował się skład: Nosowska, Banach, Żabiełowicz (gitara), Chrzanowski (bas) i Ligiewicz (perkusja). W ten sposób powstał zespół Hey, z którym wydał 5 albumów studyjnych: Fire (1993), Ho! (1994), ? (1995), Karma (1997), Hey (1999). W połowie 1999 zdecydował się opuścić zespół.
Indios Bravos i działalność solowa thumb|Piotr Gutowski i Piotr Banach, fot. Ryszard Kocaj
Również w 1999 wydana została, utrzymana w klimacie reggae, pierwsza płyta sygnowana Banach&Indios Bravos – Part One. Od 2002 grupa Banacha – Indios Bravos stała się regularnym koncertowym zespołem.
24 października 2005 roku został wydany solowy, w pełni autorski, album Piotra Banacha zatytułowany Wu-wei. W jego nagraniu wzięli udział wokaliści: Abradab, Alicja Janosz, Dziun, Gutek, Tomek Lipiński.
W 2014 został wyróżniony honorowym tytułem „Ambasadora Szczecina”, przyznawanym w uznaniu osiągnięć przyczyniających się do promocji miasta Szczecina w kraju i za granicą.
W 2015 – z okazji jubileuszu 35 lat na scenie i 50 urodzin artysty – ukazała się trzypłytowa kompilacja „35/50”.
Dyskografia Kolaboranci Albumy studyjne 1991 – A może to ja? (Arston) - gitara.
Hey Albumy studyjne 1993 - Fire (Izabelin Studio) - gitara, muzyka, produkcja. 1994 – Ho! (Izabelin Studio) - gitara, muzyka, produkcja. 1995 - ? (Izabelin Studio) - gitara, muzyka, produkcja. 1997 – Karma (Mercury Polska / PolyGram Polska) - gitara, muzyka, produkcja. 1999 – Hey (Mercury / Universal Music Polska) - gitara, muzyka. Albumy koncertowe 1994 – Live! (Izabelin Studio). Minialbumy 1995 – Heledore, (Izabelin Studio) -gitara, muzyka, produkcja.
Indios Bravos Albumy studyjne 1999 – Part One (Pałac Kultury Records) - gitara. 2004 – Mental Revolution (W Moich Oczach) - gitara, produkcja, muzyka.
Filmografia „Historia polskiego rocka” (2008, film dokumentalny, reżyseria: Leszek Gnoiński, Wojciech Słota) „Drogi” (2012, film dokumentalny, reżyseria: Małgorzata Ruszkiewicz)
Uwagi
Przypisy
Bibliografia Cyfrowa Biblioteka Polskiej Piosenki. Ostatni dostęp: 2012-01
Kategoria:Członkowie Hey Kategoria:Muzycy związani ze Szczecinem Kategoria:Polscy gitarzyści rockowi Kategoria:Polscy gitarzyści reggae Kategoria:Polscy basiści rockowi Kategoria:Polscy perkusiści rockowi Kategoria:Polscy kompozytorzy muzyki rozrywkowej Kategoria:Polscy producenci muzyczni Kategoria:Urodzeni w 1965 Kategoria:Ludzie urodzeni w Szczecinie Kategoria:Indios Bravos