Strofa onieginowska – zastosowany przez Aleksandra Puszkina w Eugeniuszu Onieginie typ strofy rymowej. 14 wersów napisanych jambem 4-stopowym, zawierający następujący układ rymów ababccddeffegg. W oryginale rosyjskim rymy a, c, i e są żeńskie, a rymy b, d, f i g męskie. Sprawa oddawania skomplikowanego schematu strofy w przekładzie na język polski była kwestią dyskusyjną. Formę strofy odwzorowali dokładnie w swoich tłumaczeniach Leo BelmontAleksander Puszkin Eugeniusz Oniegin, Przełożył Leo Belmont, Warszawa 2016, seria Arcydzieła literatury rosyjskiej - kolekcja Hachette. i Julian TuwimTeresa Kostkiewiczowa, Onieginowska strofa [w:] Michał Głowiński, Teresa Kostkiewiczowa, Aleksandra Okopień-Sławińska, Janusz Sławiński.Słownik terminów literackich, Wrocław 2002.. Natomiast Adam Ważyk w swojej wersji zmienił układ rymów z uwagi na praktyczną trudność pisania po polsku z użyciem rymów męskichWiktor Jarosław Darasz, Mały przewodnik po wierszu polskim, Kraków 2003, s.154.
Więc kogo kochać? Komu wierzyć? Kto nie zgotuje nigdy zdrad? Kto naszym łokciem będzie mierzyć Z usłużną miną – cały świat? Kto o nas fałszu nie powtórzy? Kto da przytułek podczas burzy? Kto się nie zlęknie naszych plam? Kto się nie znudzi nigdy nam? – O, ty, co widma szukasz mylnie, Porzuć wysiłków próżnych rój I, czytelniku drogi mój, Samego siebie kochaj silnie, Boć tylko w sobie – dobrze zważ – Taki uprzejmy przedmiot masz! (tłum. Leo Belmont)
Przypisy
O Kategoria:Literatura rosyjska