Mauricio Roberto Pochettino Trossero (ur. 2 marca 1972 w Murphy) – argentyński trener, piłkarz występujący na pozycji obrońcy. Od 2024 roku selekcjoner reprezentacji USA.
Posiada obywatelstwo hiszpańskie. Kariera klubowa Newell’s Old Boys Mauricio Pochettino urodził się w Murphy w prowincji Santa Fe w rodzinie włoskiego pochodzenia. Jego rodzice to Hector i Amalia Pochettino. Pierwszy kontakt z piłką nożną miał w wieku sześciu lat; w 1978 oglądał z ojcem Mistrzostwa Świata w miejscowym klubie. Po odkryciu i szkoleniu 14-letniego Pochettino przez Jose Griffa i późniejszego menadżera Marcela Bielsę, w 1987 przeniósł się do Newell’s Old Boys. Pierwszy mecz w Primera División rozegrał w 1988.
Podczas pięcioletniego pobytu, Pochettino wygrał w sezonach 1990/91 i 1991/92 Mistrzostwo Argentyny. Marcelo Bielsa został w tym czasie trenerem klubu z Rosario, a jego praktyki trenerskie miały silny wpływ na młodego Pochettino. Drużyna dotarła do finału Copa Libertadores, dzięki golu strzelonemu przez Pochettino w półfinale przeciwko mistrzom Kolumbii América Cali.
Espanyol W wieku 22 lat trafił do występującego w Primera División Espanyolu, z którym w debiutanckim sezonie zajął szóste miejsce w ligowej tabeli. W ekipie Periquitos Pochettino grał przez niemal siedem sezonów, w trakcie których w 2000 roku wywalczył Puchar Króla. Łącznie w barwach Espanyolu argentyński obrońca wystąpił w 216 ligowych pojedynkach i zaliczył jedenaście trafień.
Paris Saint-Germain i Girondins Bordeaux W styczniu 2001 podpisał kontrakt z Paris Saint-Germain F.C. Jego zespół zajmował kolejno dziewiątą, czwartą i jedenastą lokatę w tabeli Ligue 1. Kolejnym klubem w karierze Pochettino było Girondins Bordeaux, jednak reprezentant Argentyny grał tam tylko przez rundę jesienną sezonu 2003/2004.
Powrót do Espanyolu W zimowym oknie transferowym Mauricio Pochettino powrócił do Espanyolu, z którym po raz drugi w karierze wywalczył Puchar Króla. Po trzech kolejnych sezonach spędzonych w tym zespole zdecydował się zakończyć piłkarską karierę.
Kariera reprezentacyjna W reprezentacji swojego kraju Pochettino zadebiutował w 1998 roku. W 2002 roku wystąpił w zupełnie nieudanych dla „Albicelestes” mistrzostwach świata. Podopieczni Marcelo Bielsy już w rundzie grupowej musieli uznać wyższość Szwedów oraz Anglików i odpadli z turnieju. Na mundialu Mauricio zagrał we wszystkich trzech spotkaniach w pełnym wymiarze czasowym. Łącznie dla drużyny narodowej Pochettino zaliczył 22 występy, w których strzelił dwa gole.
Kariera trenerska Espanyol mały|Trener Espanyolu (po lewej) podczas meczu weteranów w 2011 W styczniu 2009 Mauricio Pochettino został trzecim trenerem Espanyolu w sezonie 2008/09. Zespół zajmował wtedy 18. pozycję i był jednym z głównych kandydatów do spadku do Segunda Division. Pochettino za cel obrał pozostanie z drużyną w lidze. Pierwszym meczem Espanyolu z argentyńskim trenerem były derby z FC Barceloną prowadzoną przez Pepa Guardiolę w Pucharze Hiszpanii. Pomimo tylko dwóch treningów przed meczem gra wysokim pressingiem przyniosła niespodziewany wynik 0:0. Pochettino wyprowadził Espanyol na prostą i dzięki dobrzej grze zajęli dziesiąte miejsce, mając 5 punktów przewagi nad strefą spadkową. Udało się też wygrać ligowe derby z FC Barceloną 2:1 na Camp Nou, co nie udawało się Espanyolowi przez 27 ostatnich lat. W następnym sezonie znów doprowadził drużynę z Barcelony do 11 miejsca, a sezon 2010/11 Espanyol zakończył na 8. pozycji. Jednak 26 listopada 2012 po przegranej 0:2 z Getafe CF, zespół był na ostatnim miejscu z zaledwie 9 punktami w meczach. Pochettino skarżył się również na ograniczenia finansowe nałożone na niego. To doprowadziło do tego, że pod koniec miesiąca kontrakt za obupólną zgodą został rozwiązany. mały|Mauricio Pochettino na konferencji prasowej, 2012 (mecz z Valencią CF) Mimo niskiego miejsca w lidze, Mauricio Pochettino zebrał dużo pochwał za styl gry, który wprowadził do Espanyolu. Drużyna była skupiona na wysokim pressingu i dobrych kontratakach. Pochettino narzucał określony styl taktyczny we wszystkich zespołach klubowych, od młodzieży do seniorów. Argentyńczyk preferował układ 4-2-3-1 i często promował graczy z akademii do pierwszego składu.
Southampton 18 stycznia 2013 Mauricio Pochettino został ogłoszony nowym menadżerem klubu Premier League, Southampton, zastępując Nigela Adkinsa. Dzięki temu stał się drugim argentyńskim menadżerem w lidze angielskiej, po Osvaldo Ardilesie.
Pierwszy mecz Southampton pod wodzą Pochettino zakończył się remisem 0:0 z Evertonem na St Mary’s Stadium. Z kolei mecz z Manchesterem City, zakończony wynikiem 3:1 dla drużyny z południowej Anglii, był pierwszym zwycięstwem Southampton pod jego kierownictwem. W kolejnych miesiącach doprowadził Southampton do pamiętnych zwycięstw nad drużynami z „Big Six”, czyli wspomnianego 3:1 z Manchesterem City, 3:1 z Liverpoolem oraz 2:1 z Chelsea. W pierwszym pełnym sezonie Pochettino doprowadził swoją drużynę do ósmego miejsca w lidze, czyli najwyższej pozycji od sezonu 2002/03. Sezon ten też był rekordowy pod względem punktów, najlepszy od 1992/93.
Pomimo nauki języka angielskiego, podczas wywiadów i konferencji prasowych używał hiszpańskiego.
Tottenham Hotspur 27 maja 2014 roku Mauricio Pochettino został zatrudniony przez Tottenham Hotspur jako główny trener. Podpisując pięcioletni kontrakt, został dziesiątym trenerem Spurs w przeciągu trzynastu lat. 28 stycznia drużyna osiągnęła finał Pucharu Ligi dzięki zwycięstwu w dwumeczu 3:2 nad Sheffield United. Przegrali jednak w finale 2:0 z Chelsea na Stadionie Wembley. Pierwszy sezon na krajowym podwórku Tottenham zakończył na piątym miejscu. Mauricio Pochettino zaczął wprowadzać do pierwszego składu kilku graczy z akademii. Tak właśnie pojawił się Harry Kane w wyjściowej jedenastce, zastępując reprezentanta Hiszpanii Roberto Soldado. Angielski napastnik, razem z Dele Allim i Erikiem Dierem, był kandydatem do podstawowego składu reprezentacji Anglii na UEFA Euro 2016. Tottenham walczył o wygranie Premier League w sezonie 2015/16, ale 2 maja zremisował 2:2 z Chelsea, przez co puchar wznieśli piłkarze Leicester City. Mecz na Stamford Bridge był bardzo brutalny – piłkarze Spurs otrzymali 9 żółtych kartek. Trener po gwizdku kończącym pierwszą połowę musiał rozdzielać kłócących się Danny’ego Rose’a i Williana. Tottenham przegrał swój ostatni mecz w tym sezonie, przez co Arsenal znalazł się za Leicester, a Tottenham Hotspur zajął trzecie miejsce. Pomimo tego to wciąż był najlepszy sezon Spurs w najwyższej klasie rozgrywkowej od 1990 roku.
12 maja 2016 Mauricio Pochettino przedłużył kontrakt łączący go z Tottenhamem do 2021 roku. Kampania rozpoczęła się od dwunastu kolejnych meczów bez porażki. Seria skończyła się na Stamford Bridge pod koniec listopada. Nieregularność formy doprowadziła do odpadnięcia z Ligi Mistrzów i Pucharu Ligi. Tottenham zakończył sezon na drugim miejscu, mając 86 punktów – 7 mniej niż Chelsea.
Był to najlepszy sezon Spurs pod względem liczby punktów w czasach Premier League, zakończony po raz pierwszy od 22 lat na miejscu wyższym niż Arsenal oraz najlepszy wynik w ostatnich pięćdziesięciu czterech latach, od sezonu 1962/63 pod przewodnictwem Billa Nicholsona. Sezon ten okazał się też być pierwszym od 52 lat, w czasie którego Tottenham był niepokonany na własnym stadionie.
24 maja 2018 Mauricio Pochettino podpisał nowy pięcioletni kontrakt, zgadzając się na pozostanie w Tottenhamie do 2023 roku. Sezon 2018/2019 zapowiadał się dla Tottenhamu niekorzystnie – przyczyną była przeprowadzka na nowy stadion, planowana na wrzesień 2018. Ostatecznie doszło do niej dopiero 3 kwietnia 2019. W inauguracyjnym meczu Spurs pokonali Crystal Palace 2:0 na nowym Tottenham Hotspur Stadium. Pierwszego gola na nowym obiekcie strzelił Heung-min Son.
Sezon 2018/2019 zakończyli na czwartym miejscu, za Manchesterem City, Liverpoolem i Chelsea. 8 maja 2019 roku Mauricio Pochettino poprowadził Tottenham do pierwszego w historii tego klubu finału Ligi Mistrzów. Dokonali tego dzięki zwycięstwu w półfinale nad Ajaxem 2:3 w Amsterdamie (3:3 w dwumeczu). Do przerwy Koguty przegrywały 2:0, jednak po końcowym gwizdku, dzięki trzem bramkom Lucasa Moury (trzecia padła w ostatniej z sześciu doliczonych minut), drużyna z Londynu awansowała do finału.
19 listopada 2019 roku został zwolniony z funkcji trenera.
Paris Saint-Germain 2 stycznia 2021 roku został zatrudniony przez Paris Saint-Germain F.C. podpisując półtoraroczny kontrakt, z opcją przedłużenia go o rok.
Reprezentacja Stanów Zjednoczonych 11 września 2024 został selekcjonerem reprezentacji Stanów Zjednoczonych.
Statystyki kariery Trener Aktualne na 4 kwietnia 2024. Zespół Od Do Statystyka Espanyol20 stycznia 200926 listopada 2012Southampton18 stycznia 201327 maja 2014Tottenham Hotspur27 maja 201419 listopada 2019Paris Saint-Germain2 stycznia 20215 lipca 2022Chelsea1 lipca 202321 maja 2024 Łącznie
Osiągnięcia Zawodnik Newell’s Old Boys Mistrzostwo Argentyny: 1990/1991, Clausura 1992
Espanyol Puchar Króla: 1999/2000, 2005/2006
Paris Saint-Germain Puchar Intertoto UEFA: 2001
Trener Tottenham Hotspur finalista Pucharu Ligi Angielskiej: 2014/2015 finalista Ligi Mistrzów UEFA: 2018/2019
Paris Saint-Germain Mistrzostwo Francji: 2021/2022 Puchar Francji: 2020/2021 Superpuchar Francji: 2020
Nagrody indywidualne Premier League – Trener Miesiąca: październik 2013, wrzesień 2015, luty 2016, kwiecień 2017 London Football Awards – Trener Roku: 2018–2019
Przypisy
Bibliografia
Profil zawodnika w bazie BDFutbol Profil trenera w bazie BDFutbol
Kategoria:Urodzeni w 1972 Kategoria:Argentyńscy piłkarze Kategoria:Piłkarze CA Newell’s Old Boys Kategoria:Piłkarze RCD Espanyol Kategoria:Piłkarze Paris Saint-Germain F.C. Kategoria:Piłkarze Girondins Bordeaux Kategoria:Reprezentanci Argentyny w piłce nożnej Kategoria:Uczestnicy Copa América 1999 Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2002 Kategoria:Argentyńscy trenerzy piłkarscy Kategoria:Trenerzy piłkarzy RCD Espanyol Kategoria:Trenerzy piłkarzy Southampton F.C. Kategoria:Trenerzy piłkarzy Tottenhamu Hotspur Kategoria:Trenerzy piłkarzy Paris Saint-Germain F.C. Kategoria:Trenerzy piłkarzy Chelsea F.C. Kategoria:Selekcjonerzy reprezentacji Stanów Zjednoczonych w piłce nożnej mężczyzn Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Świata U-20 w Piłce Nożnej 1991