thumb|Thomas Morgenstern – ośmiokrotny mistrz świata w skokach narciarskich thumb|Wolfgang Loitzl – siedmiokrotny mistrz świata w skokach narciarskich thumb|Adam Małysz – czterokrotny mistrz świata w konkurencjach indywidualnych Medaliści mistrzostw świata w narciarstwie klasycznym w skokach narciarskich – zestawienie zawodników i drużyn, które przynajmniej raz stanęły na podium mistrzostw świata w narciarstwie klasycznym w konkurencjach skoków narciarskich.

Konkursy skoków narciarskich w ramach mistrzostw świata w narciarstwie klasycznym rozgrywane są od pierwszej tego typu imprezy, która odbyła się w 1924 roku w Chamonix. Do 1958 roku rozgrywany był jeden konkurs indywidualny na skoczni dużej, a od 1962 roku przeprowadzane są dwie indywidualne konkurencje – na skoczni dużej i normalnej. W 1982 roku do kalendarza mistrzostw świata wprowadzono także konkurs drużynowy na obiekcie dużym. W latach 2001, 2005 oraz 2011 rywalizację drużynową przeprowadzono zarówno na skoczni dużej, jak i na normalnej. W 2009 roku po raz pierwszy w historii mistrzostw świata odbył się również konkurs kobiet na skoczni normalnej. W 2013 roku w kalendarzu mistrzostw po raz pierwszy znalazł się drużynowy konkurs mieszany, w 2019 konkurs drużynowy kobiet, a w 2021 konkurs indywidualny kobiet na dużej skoczni.

Najwięcej – osiem razy – na najwyższym stopniu podium stawał Thomas Morgenstern, który w 2011 roku zdobył indywidualny tytuł mistrza świata, a w latach 2005–2013 siedmiokrotnie zwyciężał w zawodach drużynowych. Siedem tytułów mistrzowskich zdobył natomiast Wolfgang Loitzl, który w 2009 zwyciężył indywidualnie, a w latach 2001–2013 sześciokrotnie został mistrzem świata w drużynie. Największą liczbę wszystkich medali uzyskał natomiast Stefan Kraft – 15 – 3 złote, 6 srebrnych i 6 brązowych. Jedynym skoczkiem, który czterokrotnie zdobył tytuł indywidualnego mistrza świata jest Adam Małysz, który zwyciężył w 2001 roku, dwukrotnie w 2003 roku oraz w 2007 roku. Najbardziej utytułowaną zawodniczką spośród kobiet jest Katharina Schmid, w dorobku której jest 10 medali – 7 złotych, 1 srebrny i 2 brązowe.

W konkursach drużynowych jedenaście tytułów zgromadziła reprezentacja Niemiec, dziesięć tytułów mistrza świata Austrii, sześć Finlandii, pięć tytułyów drużyna Norwegii, dwa tytuły drużyna Słowenii, a po jednym – Japonii i Polski. Największą liczbę wszystkich medali zarówno tych zdobytych w konkurencjach indywidualnych, jak i drużynowych wywalczyli reprezentanci Norwegii, którzy zdobyli łącznie 80 medali, w tym 25 złotych.

Sześciokrotnie wszystkie miejsca na podium konkursów indywidualnych zdobyli reprezentanci tego samego kraju. W latach: 1926, 1929, 1930, 1935 i 1937 dokonali tego skoczkowie norwescy, a w 1999 roku skoczkowie japońscy.

Pięciu zawodników i jedna zawodniczka w historii zdobyło dwa złote medale w konkurencjach indywidualnych rozgrywanych w trakcie jednych mistrzostw. Pierwszym skoczkiem, który tego dokonał był Bjørn Wirkola, który zwyciężył w 1966 roku. W kolejnych dwóch mistrzostwach wyczyn Norwega powtórzyli także: Garij Napałkow w 1970 roku i Hans-Georg Aschenbach w 1974 roku. W 2003 roku tego samego dokonał Adam Małysz. Kolejnym skoczkiem z tym osiągnięciem jest Stefan Kraft, który wygrał oba konkursy indywidualne w 2017 roku. Pierwszą zawodniczką, która zdobyła dwa złote medale indywidualne była Nika Prevc w 2025 roku. Ponadto, Thomas Morgenstern, Rune Velta, Stefan Kraft, Karl Geiger oraz Jan Hörl w trakcie jednych mistrzostw zdobyli po cztery medale – Morgenstern dokonał tego w 2011 roku (trzy złote i jeden srebrny), Velta w 2015 roku (dwa złote, jeden srebrny i jeden brązowy), Kraft w 2017 roku (trzy złote i jeden brązowy), Geiger w 2021 roku (dwa złote, jeden srebrny i jeden brązowy), a Hörl w 2025 roku (dwa srebrne i dwa brązowe).

W 1941 roku rozegrano konkurs indywidualny mistrzostw świata w Cortinie d’Ampezzo, w którym na podium stanęli: Paavo Vierto, Leo Laakso i Sven Eriksson. Konkurs miał jednak charakter nieoficjalny z powodu zbyt małej liczby startujących skoczków. Także w 1984 roku rozegrany został nieoficjalny konkurs mistrzostw świata w Engelbergu, w którym wyłoniono medalistów konkursu drużynowego – pierwsze miejsce zajęła Finlandia przed NRD i Czechosłowacją.

Medaliści konkursów olimpijskich z lat 1924–1980 automatycznie zostawali mistrzami świata w narciarstwie klasycznym.

Niektóre poniższe statystyki nie uwzględniają jednak tego faktu, traktując obie imprezy niezależnie.

Medaliści Konkurs indywidualny mężczyzn na skoczni dużej Konkursy skoków narciarskich na obiektach dużych w ramach mistrzostw świata w narciarstwie klasycznym rozgrywa się od pierwszej tego typu imprezy, która miała miejsce w 1924 roku. Tabela prezentuje medalistów wszystkich oficjalnych konkursów mistrzostw świata w latach 1924–2025. W 1941 roku przeprowadzony został konkurs mistrzostw świata w Cortinie d’Ampezzo, w którym na podium znaleźli się: Paavo Vierto, Leo Laakso i Sven Eriksson, jednak podczas zebrania członków Międzynarodowej Federacji Narciarskiej w 1946 roku we francuskim Pau uznano, że wyniki mistrzostw nie będą uznawane z powodu zbyt małej liczby zawodników.

Rok i miejsce P / K / HSDo 2004 roku w oficjalnych zawodach jako główny parametr skoczni podawany był punkt konstrukcyjny, według którego ustalano typ skoczni. W 2004 roku punkt K zastąpiono punktem HS, zwykle umieszczonym w pobliżu odległości sędziowskiej. Złoto Srebro Brąz 1924, ChamonixP-60 1925, Jańskie ŁaźnieP-40 1926, LahtiK-40 1927, Cortina d’AmpezzoK-50 1928, Sankt MoritzP-66 1929, ZakopaneP-60 1930, OsloK-50 1931, OberhofK-55 1932, Lake PlacidP-61 1933, InnsbruckK-70 1934, SollefteåK-60 1935, Wysokie TatryP-70 1936, Garmisch-PartenkirchenP-80 1937, ChamonixK-60 1938, LahtiK-65 1939, ZakopaneP-75 / K-95 1948, Sankt MoritzP-68 1950, Lake PlacidK-80 1952, OsloP-63,5 / K-72 1954, FalunK-80 1956, Cortina d'AmpezzoP-72 / K-86,5 1958, LahtiK-70 1960, Squaw ValleyP-80 1962, ZakopaneP-90 1964, InnsbruckP-81 1966, OsloK-85 1968, GrenobleP-90 / K-108 1970, Wysokie TatryP-90 / K-108 1972, SapporoP-90 / K-110 1974, FalunP-90 / K-108 1976, InnsbruckP-86 / K-104 1978, LahtiP-90 / K-113 1980, Lake PlacidP-90 / K-114 1982, OsloP-90 / K-105 1985, Seefeld in TirolP-90 / K-109 1987, OberstdorfP-90 / K-115 1989, LahtiP-90 / K-114 1991, PredazzoK-120 1993, FalunK-115 1995, Thunder BayK-120 1997, TrondheimK-120 1999, BischofshofenK-120 2001, LahtiK-116 2003, PredazzoK-120 2005, OberstdorfK-120 / HS 137 2007, SapporoK-120 / HS 134 2009, LiberecK-120 / HS 134 2011, OsloK-120 / HS 134 2013, PredazzoK-120 / HS 134 2015, FalunK-120 / HS 134 2017, LahtiK-116 / HS 130 2019, InnsbruckK-120 / HS 130 2021, OberstdorfK-120 / HS 137 2023, PlanicaK-125 / HS 138 2025, TrondheimK-124 / HS 138 2027, FalunK-120 / HS 132

Konkurs indywidualny mężczyzn na skoczni normalnej Zawody na skoczni normalnej rozgrywane są od mistrzostw w 1962 w Zakopanem. W poniższej tabeli przedstawiono medalistów konkursów w latach 1962–2025.

Rok i miejsce P / K / HS Złoto Srebro Brąz 1962, ZakopaneK-65 1964, InnsbruckP-72,8 1966, OsloK-75 1968, GrenobleP-70 / K-84 1970, Wysokie TatryP-70 / K-84 1972, SapporoP-70 / K-86 1974, FalunP-70 / K-89 1976, InnsbruckP-70 / K-84 1978, LahtiP-70 / K-88 1980, Lake PlacidP-70 / K-86 —1982, OsloP-70 / K-85 1985, Seefeld in TirolK-90 1987, OberstdorfK-90 1989, LahtiK-90 1991, PredazzoK-90 1993, FalunK-90 1995, Thunder BayK-90 1997, TrondheimK-90 1999, RamsauK-90 2001, LahtiK-90 2003, PredazzoK-95 2005, OberstdorfK-90 / HS 100 2007, SapporoK-90 / HS 100 2009, LiberecK-90 / HS 100 2011, OsloK-95 / HS 106 2013, PredazzoK-95 / HS 106 2015, FalunK-90 / HS 100 2017, LahtiK-90 / HS 100 2019, Seefeld in TirolK-99 / HS 109 2021, OberstdorfK-95 / HS 106 2023, PlanicaK-95 / HS 102 2025, TrondheimK-94 / HS 102 2027, FalunK-90 / HS 95

Konkurs drużynowy mężczyzn na skoczni dużej W 1982 roku rozegrany został pierwszy drużynowy konkurs w skokach narciarskich w ramach mistrzostw świata. Od początku zawody te rozgrywane były na obiektach dużych. Poniższe zestawienie przedstawia wszystkich medalistów oficjalnych konkursów drużynowych w latach 1982–2025. Nie został uwzględniony nieoficjalny konkurs rozegrany w 1984 w Engelbergu, w którym złoty medal zdobyli reprezentanci Finlandii, srebro wywalczyli skoczkowie w barwach NRD, a brąz zdobyli zawodnicy czechosłowaccy.

Rok i miejsce K/HS Złoto Srebro Brąz 1982, OsloK-105Johan Sætre Per Bergerud Ole Bremseth Olav HanssonHans Wallner Hubert Neuper Armin Kogler Andreas FelderKeijo Korhonen Jari Puikkonen Pentti Kokkonen Matti Nykänen1985, Seefeld in TirolK-109Tuomo Ylipulli Pentti Kokkonen Matti Nykänen Jari PuikkonenAndreas Felder Armin Kogler Günther Stranner Ernst VettoriFrank Sauerbrey Manfred Deckert Klaus Ostwald Jens Weißflog1987, OberstdorfK-115Matti Nykänen Ari-Pekka Nikkola Tuomo Ylipulli Pekka SuorsaOle Christian Eidhammer Hroar Stjernen Ole Gunnar Fidjestøl Vegard OpaasErnst Vettori Richard Schallert Franz Neuländtner Andreas Felder1989, LahtiK-114Ari-Pekka Nikkola Jari Puikkonen Matti Nykänen Risto LaakkonenMagne Johansen Clas Brede Bråthen Ole Gunnar Fidjestøl Jon Inge KjørumJiří Parma Martin Švagerko Ladislav Dluhoš Pavel Ploc1991, PredazzoK-115Heinz Kuttin Ernst Vettori Stefan Horngacher Andreas FelderAri-Pekka Nikkola Raimo Ylipulli Vesa Hakala Risto LaakkonenHeiko Hunger André Kiesewetter Dieter Thoma Jens Weißflog1993, FalunK-115Bjørn Myrbakken Helge Brendryen Øyvind Berg Espen Bredesen22x20px|borderalt=|link= Czechy/Słowacja František Jež Jiří Parma Jaroslav Sakala Martin ŠvagerkoErnst Vettori Heinz Kuttin Stefan Horngacher Andreas Goldberger1995, Thunder BayK-120Jani Soininen Janne Ahonen Mika Laitinen Ari-Pekka NikkolaJens Weißflog Gerd Siegmund Hansjörg Jäkle Dieter ThomaTakanobu Okabe Jin’ya Nishikata Hiroya Saitō Naoki Yasuzaki1997, TrondheimK-120Ari-Pekka Nikkola Jani Soininen Mika Laitinen Janne AhonenKazuyoshi Funaki Takanobu Okabe Masahiko Harada Hiroya SaitōChristof Duffner Martin Schmitt Hansjörg Jäkle Dieter Thoma1999, BischofshofenK-120Sven Hannawald Christof Duffner Dieter Thoma Martin SchmittNoriaki Kasai Hideharu Miyahira Masahiko Harada Kazuyoshi FunakiAndreas Widhölzl Martin Höllwarth Reinhard Schwarzenberger Stefan Horngacher2001, LahtiK-116Sven Hannawald Michael Uhrmann Alexander Herr Martin SchmittRisto Jussilainen Jani Soininen Ville Kantee Janne AhonenAndreas Goldberger Wolfgang Loitzl Martin Höllwarth Stefan Horngacher2003, PredazzoK-120Janne Ahonen Tami Kiuru Arttu Lappi Matti HautamäkiKazuyoshi Funaki Akira Higashi Hideharu Miyahira Noriaki KasaiTommy Ingebrigtsen Lars Bystøl Sigurd Pettersen Bjørn Einar Romøren2005, OberstdorfK-120 / HS 137Wolfgang Loitzl Andreas Widhölzl Thomas Morgenstern Martin HöllwarthRisto Jussilainen Tami Kiuru Matti Hautamäki Janne AhonenBjørn Einar Romøren Sigurd Pettersen Lars Bystøl Roar Ljøkelsøy2007, SapporoK-120 / HS 134Wolfgang Loitzl Gregor Schlierenzauer Andreas Kofler Thomas MorgensternTom Hilde Anders Bardal Anders Jacobsen Roar LjøkelsøyShōhei Tochimoto Takanobu Okabe Daiki Itō Noriaki Kasai2009, LiberecK-120 / HS 134Wolfgang Loitzl Martin Koch Thomas Morgenstern Gregor SchlierenzauerAnders Bardal Tom Hilde Johan Remen Evensen Anders JacobsenShōhei Tochimoto Takanobu Okabe Daiki Itō Noriaki Kasai2011, OsloK-120 / HS 134Gregor Schlierenzauer Martin Koch Andreas Kofler Thomas MorgensternAnders Jacobsen Johan Remen Evensen Anders Bardal Tom HildePeter Prevc Jurij Tepeš Jernej Damjan Robert Kranjec2013, PredazzoK-120 / HS 134Wolfgang Loitzl Manuel Fettner Thomas Morgenstern Gregor SchlierenzauerAndreas Wank Severin Freund Michael Neumayer Richard FreitagMaciej Kot Piotr Żyła Dawid Kubacki Kamil Stoch2015, FalunK-120 / HS 134Anders Bardal Anders Jacobsen Anders Fannemel Rune VeltaStefan Kraft Michael Hayböck Manuel Poppinger Gregor SchlierenzauerPiotr Żyła Klemens Murańka Jan Ziobro Kamil Stoch2017, LahtiK-116 / HS 130Piotr Żyła Dawid Kubacki Maciej Kot Kamil StochAnders Fannemel Johann André Forfang Daniel-André Tande