Jarosław Baranowski (, Jarosław Baranowśkyj; ur. 10 lipca 1906 w Temerowcach, zm. 11 maja 1943 we Lwowie) – członek władz Ukraińskiej Organizacji Wojskowej, a następnie Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów. Młodszy brat Romana Baranowskiego.
Jego ojciec, ksiądz greckokatolicki Wołodymyr Baranowski, był proboszczem we wsi rodzinnej. Podobnie jak brat Roman został absolwentem gimnazjum ukraińskiego w StanisławowieMychajło Ostrowercha: Обніжками на битий шлях. Nowy Jork, 1957, s. 108. .
W latach 1926–1930 więziony przez władze polskie, od 1930 na emigracji. W latach 1933–1939 przewodniczący Centralnego Związku Ukraińskiego Studenctwa (CESUS).
Był członkiem Prowodu Ukraińskich Nacjonalistów odpowiedzialnym za łączność z krajem, a od 1933 sekretarzem tej organizacji. Po rozłamie przeszedł do frakcji Melnyka.
Został zabity we Lwowie, prawdopodobnie przez rywali z frakcji banderowskiej.
Przypisy
Bibliografia Andrzej Chojnowski, Jan Bruski: Ukraina. Warszawa, 2006. . Ryszard Torzecki: Kwestia ukraińska w Polsce w latach 1923-1929. Kraków, 1989. . Енциклопедія українознавства. T. 1. Lwów, 2000, s. 91. .
Kategoria:Członkowie Ukraińskiej Organizacji Wojskowej Kategoria:Członkowie Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów Kategoria:Urodzeni w 1906 Kategoria:Zmarli w 1943 Kategoria:Ofiary zamachów ukraińskich nacjonalistów Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie Kategoria:Ofiary zabójstw w II Rzeczypospolitej