Wyższa Szkoła Oficerska Inżynierii Wojskowej im. gen. Jakuba Jasińskiego (WSOIW) we Wrocławiu – uczelnia wojskowa Sił Zbrojnych PRL i III Rzeczypospolitej. Kształciła podchorążych, początkowo saperów, od 1944 do 1994. thumb|Odznaka okolicznościowa

Historia szkoły Szkołę utworzono na podstawie rozkazu Naczelnego Dowódcy WP z 19 października 1944 w Przemyślu jako Oficerską Szkołę Saperów. Do jej sformowania wykorzystano kadrę i sprzęt Miczurińskiej Szkoły Saperów i oddziału saperskiego Centralnej Szkoły Podchorążych WP w Riazaniu. Etatowo szkoła miała 1200 podchorążych. Pierwsza promocja odbyła się 29 kwietnia 1945. Szkołę ukończyło wówczas 290 absolwentów.

Od 15 sierpnia do 1 września 1946 szkoła została dyslokowana do WrocławiaRozkaz organizacyjny Naczelnego Dowódcy WP nr 109/Org. z 24 lipca 1946., gdzie w 1947 zmieniła nazwę na Oficerską Szkołę Inżynieryjno-SaperskąRozkaz organizacyjny Ministra Obrony Narodowej nr 150/Org. z 22 maja 1947.. Po zakończeniu II wojny światowej słuchacze brali udział w odbudowie wrocławskich mostów oraz odgruzowywaniu i przebudowie najważniejszych placów m.in. Plac Grunwaldzki, Plac Dominikański i Plac 1 Maja.

W 1951 zmieniono nazwę szkoły na Oficerską Szkołę Inżynierii, a w 1953 na Oficerską Szkołę Wojsk Inżynieryjnych. Rok później szkole nadano imię gen. Jakuba Jasińskiego.

We wrześniu 1967 szkoła otrzymała status uczelni i zmieniała nazwę na Wyższą Szkołę Oficerską Wojsk Inżynieryjnych (WSOWInż). Podstawowym zadaniem szkoły było kształcenie oficerów dowódców wojsk inżynieryjnych. Absolwenci oprócz mianowania na pierwszy stopień oficerski otrzymywali dyplom inżyniera wojskowego w specjalnościach: inżynieria wojskowa, budowa dróg i mostów, budowa linii i mostów kolejowych oraz budowa i utrzymanie lotnisk. W 1970 w szkole rozpoczęto kształcenie podchorążych na profilu politycznym. Absolwenci tego kierunku kończyli studia zawodowe w zakresie nauk społeczno-politycznych. Przy WSOWInż powstała również Szkoła Chorążych Wojsk Inżynieryjnych i Komunikacji. W 1973 r. utworzono tam Szkołę Oficerów Rezerwy (SOR), którą w 1980 przemianowano na Szkołę Podchorążych Rezerwy.

Po przemianach ustrojowych, w 1990 szkoła przejęła także kształcenie oficerów – dowódców pododdziałów wojsk chemicznych w miejsce rozformowanej krakowskiej Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Chemicznych. Z tego względu ponownie zmieniono nazwę szkoły na Wyższą Szkołę Oficerską Inżynierii Wojskowej.

W 1994 szkoła została połączona ze znajdującą się we Wrocławiu Wyższą Szkołą Oficerską Wojsk Zmechanizowanych w Wyższą Szkołę Oficerską im. Tadeusza Kościuszki. Rok ten przyjmuje się za zakończenie działalności uczelni jako samodzielnej jednostki. W latach 2004–2010 na terenie WSOIW działała Szkoła Podoficerska Wojsk Lądowych we Wrocławiu kształcąca podoficerów specjalności inżynieryjno-saperskich, przeciwchemicznych i aeromobilnych (kawalerii). Obecnie (od 1 stycznia 2009 roku) na terenie WSOIW (w kompleksie poniemieckich koszar przy ul. Obornickiej) znajduje się Centrum Szkolenia Wojsk Inżynieryjnych i Chemicznych, a także jedyne w Polsce Muzeum Wojsk Inżynieryjnych.

Nazwy szkoły w ciągu 60 lat działalności Nazwa Rok nadania nazwy Oficerska Szkoła Saperów 1944 Oficerska Szkoła Inżynieryjno-Saperska 1947 Oficerska Szkoła Inżynieryjna 1951 Oficerska Szkoła Wojsk Inżynieryjnych 1953 Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Inżynieryjnych 1967 Wyższa Szkoła Oficerska Inżynierii Wojskowej 1990

Komendanci Oficerska Szkoła Saperów płk gw. Arkadiusz Furaszew XI 1944 – I 1946 gen. bryg. Jan Gaber I 1946 – XI 1947 Oficerska Szkoła Inżynieryjno-Saperska gen. bryg. Bronisław Lubański XI 1947 – V 1952 Oficerska Szkoła Inżynierii p.o. płk inż. Michał Jewsiejew V – XII 1952 Oficerska Szkoła Wojsk Inżynieryjnych płk inż. Aleksy Kozłow XII 1952 – I 1955 ppłk Telesfor Kuczko I 1955 – X 1956 p.o. płk Adam Szegidewicz X 1956 – III 1957 płk Jan Budziszewski IV 1957 – I 1964 płk Telesfor Kuczko I 1964 – VIII 1966 płk inż. Jan Iwaszko* VIII – XII 1966 Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Inżynieryjnych płk dypl. inż. Adam Szegidewicz I 1967 – XII 1972 gen. bryg. inż. Telesfor Kuczko XII 1972 – III 1974 gen. bryg. mgr inż. Zdzisław Barszczewski III 1974 – XII 1981 p.o. płk dypl. mgr Michał Szpak XII 1981 – IV 1982 gen. bryg. mgr inż. Zdzisław Barszczewski IV – XI 1982 p.o. płk dypl. mgr Michał Szpak XII 1982 – IV 1983 gen. bryg. dr Leonard Boguszewski IV 1983 – X 1990 Wyższa Szkoła Oficerska Inżynierii Wojskowej gen. bryg. mgr inż. Józef Rzemień X 1990 – IX 1994

Przypisy

Bibliografia

Wyższa Szkoła Oficerska Inżynierii Wojskowej im. gen. Jakuba Jasińskiego we Wrocławiu, red. B. Dziaduch, Wrocław 1994

Wyższa Szkoła Oficerska Inżynierii Wojskowej im. gen. Jakuba Jasińskiego we Wrocławiu, Tradycja, Historia, Współczesność. Zarys dziejów 1923 – 1944, Wrocław 1994.

Zdzisław Cutter, Saperzy polscy 1918 – 1939: organizacja, szkolenie i wyposażenie materiałowo-techniczne, Wrocław 2001. Zdzisław Cutter, Polskie wojska saperskie w 1939 r.: organizacja, wyposażenie, mobilizacja i działania wojenne, Częstochowa 2003.

Linki zewnętrzne

Kategoria:Wojsko Polskie III Rzeczypospolitej we Wrocławiu Kategoria:Uczelnie we Wrocławiu Kategoria:Nieistniejące uczelnie wojskowe III Rzeczypospolitej Kategoria:Polskie wojska inżynieryjne Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1967 Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1994