Stanisław Adrian Wielowiejski herbu Półkozic (ur. 24 stycznia 1733 w Makowie k. Gołczy, zm. ?), syn Marcjana i Anny z RussockichSzymon Konarski. Szlachta Kalwińska w Polsce. Warszawa 1936 - s.314 – generał major wojsk koronnychHenryk P. Kosk, Generalicja polska, t. II, Pruszków 2001, s. 246. od 1792, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Służbę wojskową rozpoczął w styczniu 1748 jako kadet w Regimencie Dragonii im. Królowej, gdzie awansował na podchorążego. W 1753 przeszedł do regimentu karabinierów saskich, awansując tam kolejno na porucznika (1757) i rotmistrza (1760). Od 1768 służył w 4 Regimencie Pieszym Buławy Wielkiej Koronnej jako kwatermistrz i major (1772). W 1775 powrócił do regimentu dragonii (przekształconego w 1789 w 1 Pułk Przedniej Straży im. Królowej), w którym awansował do stopnia pułkownika (1783).
Wziął udział w wojnie polsko-rosyjskiej w 1792. Dowodził strażą tylną w czasie bitwy pod Dubienką. 10 sierpnia 1792 awansował na generała majora. Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Virtuti MilitariKrzysztof Filipow, Order Virtuti Militari 1792-1945, Warszawa 1990, s. 18..
W insurekcji 1794 roku Tadeusz Kościuszko, pamiętając o jego odwadze umieścił go w składzie Rady Najwyższej Narodowej. Wielowiejski nominacji nie przyjął i przeszkadzał jednostkom polskim, pozostającym poza kordonem rozbiorczym w przenikaniu do powstania.
Przypisy
Bibliografia
Antoni Trębicki Opisanie Sejmu ekstraordynaryjnego podziałowego roku 1793 w Grodnie. O rewolucji roku 1794, opracował i wstępem poprzedził Jerzy Kowecki, Warszawa 1967
Kategoria:Członkowie stanu rycerskiego I Rzeczypospolitej Kategoria:Członkowie Rady Najwyższej Narodowej Kategoria:Generałowie majorowie armii koronnej Kategoria:Nieznana data śmierci Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Virtuti Militari (I Rzeczpospolita) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-rosyjskiej 1792 Kategoria:Urodzeni w 1733 Stanisław