Maurizio Gaudino (ur. 12 grudnia 1966 w Brühl), piłkarz niemiecki pochodzenia włoskiego grający na pozycji ofensywnego pomocnika.
Kariera klubowa Gaudino wychował się w małym amatorskim klubie TSG Rheinau. Trenował w nim do 1980 i wtedy też został członkiem młodzieżowej drużyny SV Waldhof Mannheim. W 1984 roku awansował do składu pierwszej drużyny, a 8 września zadebiutował w wygranym 1:0 meczu z Eintrachtem Brunszwik. W Waldhof Maurizio występował przez trzy sezony - w 1985 roku zajął 6. miejsce w lidze.
W 1987 roku Gaudino przeszedł do VfB Stuttgart, w którym zadebiutował 1 sierpnia w spotkaniu z FC Homburg. W VfB stał się liderem drugiej linii i w swój pierwszy sezon w tym klubie zakończył na 4. miejscu w Bundeslidze. W 1989 roku dotarł ze Stuttgartem do finału Pucharu UEFA, jednak niemiecki klub okazał się gorszy od włoskiego SSC Napoli (1:2, 3:3). Jednak największy sukces za czasów gry w "Die Schwaben" Gaudino osiągnął już po zjednoczeniu Niemiec. W 1992 roku wywalczył mistrzostwo kraju rozgrywając w mistrzowskim sezonie 38 spotkań i strzelając w nich 8 goli. Przez 6 sezonów wystąpił dla Stuttgartu 171 razy i zdobył 30 goli.
W 1993 roku Gaudino został piłkarzem Eintrachtu Frankfurt, który sezon wcześniej zajął 3. pozycję w Bundeslidze. Tam z kolei po raz pierwszy wystąpił 6 sierpnia, a Eintracht pokonał 4:0 na wyjeździe Borussię Mönchengladbach. W sezonie 1993/1994 był podstawowym zawodnikiem Eintrachtu, a w połowie 1994/1995 został wypożyczony do angielskiego Manchesteru City, któremu pomógł w utrzymaniu w Premiership. Natomiast w sezonie 1995/1996 występował w meksykańskiej Américe Meksyk. Latem 1996 wrócił do Eintrachtu i przez jeden sezon występował na boiskach drugiej ligi.
W 1997 roku Gaudino trafił do Szwajcarii i swoimi 10 golami przyczynił się do utrzymania FC Basel w pierwszej lidze. W sezonie 1998/1999 znów grał w Bundeslidze, tym razem w barwach VfL Bochum, które jednak spadło do 2. Bundesligi. W latach 1999–2002 był zawodnikiem tureckiego Antalyasporu, z którym nie osiągnął większych sukcesów. Karierę zakończył 12 sierpnia 2005 (wtedy rozegrał swój ostatni ligowy mecz) w barwach Waldhofu grającego w Oberlidze. W latach 2005–2007 pracował jako dyrektor sportowy w klubie z Mannheim.
Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki 1984/85 SV Waldhof Mannheim
Bundesliga 19 2 1985/86 SV Waldhof Mannheim
Bundesliga 19 1 1986/87 SV Waldhof Mannheim
Bundesliga 22 6 1987/88 VfB Stuttgart
Bundesliga 30 2 1988/89 VfB Stuttgart
Bundesliga 30 8 1989/90 VfB Stuttgart
Bundesliga 27 4 1990/91 VfB Stuttgart
Bundesliga 18 2 1991/92 VfB Stuttgart
Bundesliga 38 8 1992/93 VfB Stuttgart
Bundesliga 28 6 1993/94 Eintracht Frankfurt
Bundesliga 32 7 1994/95 Eintracht Frankfurt
Bundesliga 10 0 1994/95 Manchester City
Premiership 20 3 1995/96 Eintracht Frankfurt
Bundesliga 1 0 1995/96 Club América
Primera Division 15 1 1996/97 Eintracht Frankfurt
2. Bundesliga 32 9 1997/98 FC Basel
Nationalliga A 30 10 1998/99 VfL Bochum
Bundesliga 20 2 1999/00 Antalyaspor
Superliga 27 2 2000/01 Antalyaspor
Superliga 25 6 2001/02 Antalyaspor
Superliga 3 0
Kariera reprezentacyjna W reprezentacji Niemiec Gaudino zadebiutował 22 września 1993 roku w zremisowanym 1:1 towarzyskim meczu z Tunezją. W 1994 roku w sparingu ze Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi (2:0) zdobył pierwszego i jedynego gola w kadrze. W tym samym roku został powołany przez Bertiego Vogtsa do kadry na Mistrzostwa Świata w USA, jednak nie zagrał tam w żadnym spotkaniu. W kadrze narodowej Niemiec zagrał 5 razy i zdobył 1 gola.
Bibliografia Profil na stronie National Football Teams ostatni dostęp 8 mar 2008 Profil na stronie Fussball Datenbank ostatni dostęp 8 mar 2008
Kategoria:Reprezentanci Niemiec w piłce nożnej Kategoria:Niemcy pochodzenia włoskiego Kategoria:Piłkarze SV Waldhof Mannheim Kategoria:Piłkarze VfB Stuttgart Kategoria:Piłkarze Eintrachtu Frankfurt Kategoria:Piłkarze Manchesteru City Kategoria:Piłkarze Club América Kategoria:Piłkarze FC Basel Kategoria:Piłkarze VfL Bochum Kategoria:Piłkarze Antalyasporu Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 1994 Kategoria:Urodzeni w 1966