Wulpia mysi ogon (Vulpia myuros (L.) C.C.Gmel. lub Festuca myuros L.) – gatunek rośliny z rodziny wiechlinowatych (Poaceae), w zależności od ujęcia systematycznego zaliczany do rodzaju wulpia Vulpia lub kostrzewa Festuca (wyniki badań molekularnych wskazują na to, że gatunki z tradycyjnie wyróżnianego na podstawie paru kryteriów rodzaju Vulpia zagnieżdżone są w rodzaju Festuca).
Zasięg geograficzny Występuje dziko na kontynentach: północna Afryka: Algieria, Azory, Egipt, Libia, Madera, Maroko, Tunezja, Wyspy Kanaryjskie południowo-zachodnia Azja: Afganistan, Armenia, Azerbejdżan, Cypr, Gruzja, Indie, Iran, Irak, Izrael, Jordan, Kirgistan, Liban, Pakistan, Rosja (Kaukaz Północny, Dagestan), Syria, Turcja, Turkmenistan, Uzbekistan południowa Europa: Albania, Anglia, Austria, Belgia, Bułgaria, Czechy, Francja, Grecja, Hiszpania, Holandia, Irlandia, Niemcy, Polska, Portugalia, Rumunia, Słowacja, Szwajcaria, Ukraina, Węgry, Włochy, dawna Jugosławia Ponadto gatunek rozprzestrzenił się w południowej Afryce, w Australii, Nowej Zelandii, Stanach Zjednoczonych, Meksyku, na południu Ameryki Południowej, w Melanezji i Polinezji.
W Polsce rośnie w południowo-zachodniej części kraju.
Morfologia thumb|left|180px|Kwiatostan thumb|left|180px|Kłoski Łodyga Źdźbło do 50 cm wysokości, całe ukryte w pochwach liściowych. Kwiaty Zebrane w kłoski rozszerzające się ku górze po przekwitnieniu, te z kolei zebrane w ścieśnioną wiechę do 20 cm długości. Plewa górna długości 5 mm. Plewa dolna 2-3 razy krótsza od górnej. Plewka dolna oścista. Ość długości 10-15 mm. W każdym kwiecie znajduje się 1 pręcik. Znamię drobne, wzniesioneSzafer W., Kulczyński S., Pawłowski B. Rośliny polskie. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1969..
Biologia i ekologia Roślina jednoroczna lub dwuletnia. Rośnie głównie na przydrożach. Kwitnie od maja do lipca. Gatunek charakterystyczny związku Vicio lathyroidis-Potentillion argenteae i zespołu Filagini-Vulpietum. Liczba chromosomów 2n = 42Vulpia myuros na Flora of China [dostęp 2014-01-02]..
Zagrożenia Roślina umieszczona na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski (2006) w grupie gatunków narażonych na wymarcie (kategoria zagrożenia: V). W wydaniu z 2016 roku otrzymała kategorię NT (bliski zagrożenia).
Przypisy
Kategoria:Wiechlinowate