Only a Pawn in Their Game – piosenka typu pieśń protestu skomponowana przez Boba Dylana, nagrana przez niego w sierpniu 1963 r. i wydana na trzecim studyjnym albumie The Times They Are a-Changin’ w styczniu 1964 r.
Historia i charakter utworu Ten jeden z najważniejszych utworów Dylana związanych z aktualnymi wydarzeniami, był reakcją na zamordowanie 12 czerwca 1963 r. przywódcy ruchu praw obywatelskich Medgara Eversa.
Właściwie wszyscy muzycy z kręgu magazynu Broadside (jak m.in. Phil Ochs i Gil Turner) odpowiedzieli na to swoimi kompozycjami. Z tych kompozycji najmocniejszą pod każdym względem okazał się protest song „Only a Pawn in Their Game” Boba Dylana, chociaż trudno zaliczyć go do najlepszych jego utworów, zarówno jeśli chodzi o tekst, jak i o muzykę.
Prawie cały utwór jest bliski reportażowi, co było głównym zarzutem Phila Ochsa wobec Dylana. Jednak Dylan potrafił wybrnąć i z tego; wykorzystał zamordowanie Eversa do zbadania korzeni rasistowskiej polityki na Południu, co określa się terminem „prawa Jima Crowa” lub tylko „Jim Crow”. Dylan potrafił zejść głębiej i porzucił narzucające się łatwe zdemonizowanie mordercy. Zobaczył, że biała biedota Południa jest także pewnego rodzaju ofiarą, poddaną uciskowi, chociaż subtelniejszemu niż poddani byli czarni mieszkańcy, i manipulacji.
Zamordowanie Eversa było głównym czynnikiem, który spowodował podpisanie przez prez. Lyndona Johnsona prawa „Civil Rights Act” (pol. Ustawy o Prawach Obywatelskich) w 1964 r. i „Voting Rights Act” (pol. Ustawy o Prawach Głosowania) w 1965 r.
Ze względu na wyjątkowo aktualną tematykę kompozycja ta była wykonywana przez Dylana tylko w latach 60. XX wieku.
Wersje Dylana Właściwie piosenka ta była wykonywana przez Dylana tylko w latach 60. XX wieku. 6 lipca 1963 – pierwsze wykonanie tej kompozycji na farmie Silasa Magee w Greenwood w stanie Missisipi. Dylan znalazł się tam w ramach akcji propagującej rejestrację do wyborów ludności afroamerykańskiej. Dylan był tam z Teodorem Bikelem i Pete’em Seegerem. Wykonanie piosenki zostało sfilmowane (Dont Look Back). 17 lipca 1963 – nagrania w domu Dave’a Whitakera w Minneapolis w stanie Minnesota. 27 lipca 1963 – występ na Newport Folk Festival zarejestrowany na płycie i na filmie The Other Side of the Mirror (...). 30 lipca 1963 – nagranie w studiu TV WNEW dla programu „Songs of Freedom”. 6 sierpnia 1963 – sesje do albumu w Columbia Studio A w Nowym Jorku 7 sierpnia 1963 – sesje do albumu w Columbia Studio A w Nowym Jorku. Jedna z tych wersji znalazła się na albumie 28 sierpnia 1963 – występ w czasie „marszu na Waszyngton”. Album We Shall Overcome. 26 października 1963 – koncert w Carnegie Hall; pierwszy koncert na który Dylan zaprosił swoich rodziców. Koncert został nagrany przez Columbię i wybrane z nagrania z tego koncertu w połączeniu z wybranymi nagraniami z dwu innych koncertów miał stanowić treść koncertowego albumu Dylana. Plany zostały porzucone i pozostała z nich tylko wydrukowana okładka płyty. 17 maja 1964 – koncert w „Royal Festival Hall” w Londynie. koniec września 1964 – koncert w „Town Hall” w Filadelfii w stanie Pensylwania
Dyskografia i wideografia Dyski/płyty Różni artyści We Shall Overcome (1964) Różni artyści Freedom is a Constant: Songs of the Mississippi Civil Rights Movement (1994) Film Dont Look Back (1967) The Other Side of the Mirror. Bob Dylan Live at the Newport Folk Festival 1963–1965 (2007)
Inne wykonania John P. Hammond – From Bessie Smith to Bruce Springsteen (1990) Roy Bailey – Business as Usual (1994) Insol – Insol (1998)
Bibliografia Paul Williams. Bob Dylan. Performing Artist 1960−1973. The Early Years. Omnibus Press, Nowy Jork 2004 Clinton Heylin. Bob Dylan. The Recording Sessions 1960–1994. St. Martin Press, Nowy Jork 1995 Oliver Trager. Keys to the Rain. The Definitive Bob Dylan Encyclopedia. Billboard Books, Nowy Jork 2004.
Linki zewnętrzne Tekst Akordy
Kategoria:Piosenki Boba Dylana Kategoria:Piosenki powstałe w roku 1963 Kategoria:Piosenki wydane w roku 1964 Kategoria:Amerykańskie protest songi