Nizina Południowopodlaska (318.9) – makroregion fizycznogeograficzny Nizin Środkowopolskich, położony na południe od doliny środkowego Bugu, na wschód od doliny środkowej Wisły, na północ od Wyżyny Lubelskiej i na zachód od Polesia Zachodniego. Teren w północnej części jest lekko falisty, z ostańcami moren, ozów i kemów związanych z zasięgiem zlodowacenia warciańskiego (według poprzedniej terminologii – stadiału Warty zlodowacenia środkowopolskiego). Południową część regionu przecina Pradolina Wieprza. Wyniosłość do 223 m n.p.m. na północ od Kałuszyna.
W części północnej nizina obejmuje mezoregiony: Podlaski Przełom Bugu Wysoczyzna Siedlecka Obniżenie Węgrowskie Wysoczyzna Kałuszyńska Wysoczyzna Żelechowska Część południowa jest równinna, zbudowana głównie z gliny zlodowacenia odrzańskiego (stadiału maksymalnego zlodowacenia środkowopolskiego). Składa się z mezoregionów: Równina Łukowska Pradolina Wieprza Wysoczyzna Lubartowska
Główne miasta leżące na Nizinie Południowopodlaskiej to: Siedlce, Biała Podlaska (północna część), Mińsk Mazowiecki, Łuków, Sokołów Podlaski, Radzyń Podlaski i Lubartów.
Zobacz też Nizina Podlaska Nizina Północnopodlaska Podlasie
!