Secesja – grupa inteligencji warszawskiej, która w czerwcu 1911 wystąpiła z Ligi Narodowej i Stronnictwa Narodowo-Demokratycznego, protestując w ten sposób przeciwko prorosyjskiej polityce Romana Dmowskiego. Środowisko skupiło się wokół wydawanego przez siebie w latach 1912-1916 Tygodnika Polskiego, czasopisma o charakterze społeczno-politycznym i literackim.
Politycznie „secesja” zbliżyła się do orientacji proaustriackiejK. Groniowski, J. Skowronek, Historia Polski 1795-1914, wyd. 3 popr. i uzup., Warszawa 1987, s. 289., od 1914 występowała jako Polskie Zjednoczenie Narodowe (początkowo: Związek Narodowy, Zjednoczenie Narodowe), a już w 1915 część działaczy weszła do endeckiego Zjednoczenia Narodowego, część do pasywistycznego Bloku Centrum, który wkrótce przestał działać.
Przywódcy Stanisław Bukowiecki, Stefan Dziewulski, Jan Kucharzewski, Antoni Ponikowski, G. Simon.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Polskie partie i ugrupowania okresu zaborów