Schizotymia, temperament schizotymiczny – typ osobowości charakteryzujący się wyniosłością, oschłością, nerwowością, drażliwością, nieufnością w stosunku do ludzi i odgradzaniem się od innych.
Schizotymik według typologii Ernsta Kretschmera to człowiek oschły uczuciowo, zamknięty w sobie, drażliwy, nietowarzyski, nieśmiały oraz nadmiernie kontrolujący reakcje emocjonalne. Często jest niepraktyczny, woli dostosowywać świat do siebie, niż samemu dopasować się do rzeczywistości. Ludzie interesują go głównie jako materiał i możliwe narzędzia do realizacji jego własnych celów. Bywa uznawany za idealistę lub marzyciela.
Przypisy
Bibliografia Bilikiewicz A, Pużyński S, Rybakowski J, Wciórka J (red.) Psychiatria. Tom II. Wydawnictwo Medyczne Urban & Partner Wrocław 2002 . s. 585
Kategoria:Osobowość