Włodzimierz Laskowski (ur. 30 stycznia 1886 w Rogoźnie, zm. 8 sierpnia 1940 w Mauthausen-Gusen) – polski duchowny katolicki, błogosławiony Kościoła katolickiego.
Życiorys Był synem Stanisława i Klementyny z domu Głowińskiej. Po ukończeniu Seminarium Duchownego w Poznaniu przyjął 1 marca 1914 roku święcenia kapłańskie. Był wikariuszem w Modrzu, Ostrowie Wielkopolskim i w parafii św. Marcina w Poznaniu. Pełnił też funkcję sekretarza generalnego Caritasu (od 1 stycznia 1917 roku), a także dyrektora gospodarczego w seminarium duchownym w Poznaniu (od 1923 r.). Do objęcia parafii w Lwówku pracował w kurii metropolitalnej, a w 1930 roku objął obowiązki dziekana lwóweckiego.
Po wybuchu II wojny światowej został aresztowany 15 marca 1940 r., po czym torturowany był w Forcie VII w Poznaniu, a następnie przewieziony do niemieckiego obozu koncentracyjnego Dachau z numerem obozowym 11160. Ostatnim etapem jego życia okazał się obóz koncentracyjny w Gusen, gdzie trafił 2 sierpnia 1940 roku. Został tam bestialsko zakatowany. Według relacji świadków konał z imieniem Jezusa na ustach.
Beatyfikowany przez papieża Jana Pawła II w Warszawie 13 czerwca 1999 roku w grupie 108 polskich męczenników.
Zobacz też Polscy święci i błogosławieni beatyfikowani i kanonizowani przez Jana Pawła II modlitwa za pośrednictwem świętego
Przypisy
Włodzimierz Laskowski Kategoria:Absolwenci Wydziału Teologicznego Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu Kategoria:Duchowni archidiecezji poznańskiej Kategoria:Polskie ofiary niemieckich obozów koncentracyjnych Kategoria:Więźniowie KL Dachau Kategoria:Więźniowie KL Posen Kategoria:Ofiary KL Mauthausen-Gusen Kategoria:Polscy duchowni katoliccy – ofiary represji Niemiec nazistowskich w Polsce 1939–1945 Kategoria:Urodzeni w 1886 Kategoria:Zmarli w 1940 Kategoria:Ludzie urodzeni w Rogoźnie