Jan Kraska Tarnowski herbu Belina, (?-1462) – biskup chełmski; (18 sierpnia 1452–1462)
Jan Kraska, podobnie jak jego poprzednicy – Stefan ze Lwowa, Biskupiec, wstąpił do zakonu dominikanów. Odbył studia zakończone tytułem doktora teologii. Biskupem chełmskim został mianowany 18 sierpnia 1452 r. W czasie swoich rządów biskupich przyczynił się do zabezpieczenia warunków prawidłowego funkcjonowanie diecezji w Chełmie. Zadbał o uposażenie kapituły, a także wyjednał u Kazimierza Jagiellończyka (1456 r.) przyznanie biskupom chełmskim dóbr wieczystych, w skład których weszły miejscowości Sawin i Skierbieszów. W celu rozwijał misji na ziemi chełmskiej sprowadził do diecezji dominikanów, których osiedlił w Skierbieszowie oddając im w użytkowanie wybudowany przez siebie kościół. Przydomek Jana Tarnowskiego „Kraska” nadany został – według Herbarza Niesieckiego – z powodu dość znacznej tułowitości ciała i czerwoności twarzy.
Zobacz też biskupi chełmscy diecezja chełmska
Kategoria:Biskupi chełmscy (Kościół rzymskokatolicki) Kategoria:Polscy biskupi dominikańscy Kategoria:Polska szlachta Kategoria:Zmarli w 1462