117 Pułk Piechoty (3 Wielkiego Księstwa Heskiego) – () pułk piechoty niemieckiej okresu Cesarstwa Niemieckiego.
Charakterystyka Został sformowany już 10 czerwca 1697 a na początku XX wieku stacjonował w Moguncji. Wiosną 1914 był w strukturze 25 Dywizji Piechoty.
W wyniku mobilizacji, w sierpniu 1914 pułk osiągnął gotowość bojową i w składzie 50 Brygady Piechoty został wysłany na front zachodni. Na stopie wojennej pułk liczył początkowo 3287 żołnierzy i dysponował 53-osobowym sztabem. Jego trzon stanowiły trzy bataliony piechoty liczące etatowo po 1079 żołnierzy. Te dzieliły się na cztery trzyplutonowe kompanie. Ponadto pułk posiadał organiczną kompanię karabinów maszynowych. W kolejnych latach w armii cesarskiej następowała restrukturyzacja wojsk. Wprowadzono nowy model „dywizji wz. 1915”. Zgodnie z jej etatem, pozostawiono w pułku 97-osobową kompanię karabinów maszynowych z 15 kaemami, ale liczebność batalionu piechoty zmniejszono do 650 żołnierzy. Słabszym liczebnie batalionom dodano jednak kompanię karabinów maszynowych, a w 1917 pluton granatników i pluton moździerzy.
Schemat organizacyjny XVIII Korpus Armii Niemieckiej, Frankfurt nad Menem 25 Heska Dywizja Piechoty – (25. Großherzoglich Hessische Division), Darmstadt 50 Brygada Piechoty – (50. Infanterie-Brigade), Moguncja 117 pułk piechoty (3 Wielkiego Księstwa Heskiego) – (Infanterie-Leib-Regiment Großherzogin (3. Großherzoglich Hessisches) Nr. 117) w Moguncji
Przypisy
Bibliografia
Claus von Bredow, bearb., Historische Rang- und Stammliste des deuschen Heeres (1905). Hermann Cron et al., Ruhmeshalle unserer alten Armee (Berlin, 1935) Hermann Cron, Geschichte des deutschen Heeres im Weltkriege 1914-1918 (Berlin, 1937). Günter Wegner, Stellenbesetzung der deutschen Heere 1815-1939. (Biblio Verlag, Osnabrück, 1993), Bd. 1.
Kategoria:Pułki piechoty Cesarstwa Niemieckiego Kategoria:Wojsko w Moguncji Kategoria:Jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1697 Kategoria:Niemieckie jednostki piechoty rozwiązane w 1919