18 pułk zmechanizowany (18 pz) - dawny oddział wojsk zmechanizowanych Sił Zbrojnych RP.
Formowanie i zmiany organizacyjne Wywodził się z 18 samodzielnego pułku czołgów sformowanego w 1951 w Nysie na podstawie Rozkazu Dowódcy V Okręgu Wojskowego Kraków.
W grudniu 1952 zmieniono etat. W pułku zmniejszono liczbę kompanii czołgów średnich do trzech i jednej kompanii dział pancernych. Ogólna liczba podstawowego sprzętu bojowego wynosiła wtedy 30 czołgów i 5 dział pancernych, a rozkazem organizacyjnym MON nr 0046/Org. z 22 września 1954 zmieniono jego nazwę na 18 samodzielny pułk czołgów i artylerii pancernej.
W 1955 Pułk włączono w struktury 5 Dywizji Piechoty i przegrupowano do garnizonu Wędrzyn. W 1957 zmieniono podległość - pod 4 Pomorską Dywizję Piechoty. W 1958 zredukowano pułk do batalionu. Powstaje 41 batalion czołgów średnich. Dopiero w 1962 jednostkę ponownie rozbudowano do szczebla pułku i nadano nazwę 18 pułk czołgów średnich.
W 1990 przeformowany został w zunifikowany 18 pułk zmechanizowany. W 1995 na bazie pułku powstała 15 Wielkopolska Brygada Kawalerii Pancernej im. gen. broni Władysława Andersa.
Dowódcy pułku ppłk dypl. Jerzy Krzywiecki (1987–1990) ppłk dypl. Marian Kobielski (1990–1994) mjr dypl. Andrzej Sobieraj (1994–1995)
Struktura organizacyjna right|thumb|250px|Podstawowy wóz bojowy pułku -(BWP-1) Dowództwo i sztab kompania łączności pluton regulacji ruchu 2 bataliony zmechanizowane 2 bataliony czołgów dywizjon artylerii samobieżnej dywizjon przeciwlotniczy bateria przeciwpancerna kompania saperów kompania rozpoznawcza kompania zaopatrzenia kompania remontowa kompania medyczna pluton chemiczny
Bibliografia J. Kajetanowicz, Polskie wojska lądowe w latach 1945-1960. Skład bojowy, struktury organizacyjne, uzbrojenie, Toruń 2004,
Kategoria:Wojsko Polskie w Wędrzynie Kategoria:Pułki zmechanizowane ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Polskie jednostki zmechanizowane utworzone w 1990 Kategoria:Jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1995