Imisław, Jimisław, Himisław – staropolskie imię męskie, po raz pierwszy odnotowane w 1212 roku. Składa się z członów: Imi-, pochodzącego od prasł. *jęti, w trybie rozkazującym *jьmi („jąć”, „rozpocząć”) i -sław („sława”). Nie ma odpowiedników w innych językach słowiańskichCieślikowa A. (red.), Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych, t. 1, Kraków 2000, . Mogło oznaczać „ten, który zapoczątkowuje sławę”. Jako Himisław (z H-protetycznym) wystąpiło w XV wieku (1409)
Możliwe niektóre staropolskie zdrobnienia: Imiąt(ek), Jimiąt(ek), Imiąt(ko), Jimiąt(ko), Imek, Jimek. Według Stanisława Rosponda, także Masław wywodzi się od niezachowanego *Jimasław (w którym doszło do zaniku nagłosowego j-), które zostało wyparte przez Imisława, ale wielkopolskiego i małopolskiego – JimisławaS. Rospond, Uwagi polemiczne o Mieszku, Masławie i Dąbrówce, [w:] Onomastica, r. I, Wrocław 1955.
Imisław imieniny obchodzi 12 lipca i 30 września.
Żeński odpowiednik: Imisława.
Osoby noszące imię Imisław Heymo (Imisław) – biskup wrocławski (1120–1126) Imisław – kasztelan rudzki (1212) Imisław ze Służewa (zm. po 14 października 1314) – jedyny znany z imienia, a zarazem ostatni piastujący ten urząd kasztelan michałowski Imisław Wroński herbu Kościesza – biskup płocki (1357–1365).
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Męskie imiona słowiańskie