mały|(2006) Marek Garztecki, właśc. Marek Rohr-Garztecki (ur. 8 stycznia 1947 w Rzymie) – polski dyplomata, wykładowca, publicysta, uczestnik polskiego ruchu kontrkulturowego w połowie lat 60. XX wieku.
Autor pierwszej książki o muzyce rockowej, jaka ukazała się w bloku socjalistycznym Rock – Od Presleya do Santany, będącej, chronologicznie, drugą historią tej muzyki jaka ukazała się na świecie. Jeden z pierwszych popularyzatorów muzyki alternatywnej w Polsce w latach 60. i 70. oraz muzyki świata w Wielkiej Brytanii i w Polsce. Wieloletni członek władz naczelnych Polskiej Partii Socjalistycznej.
Życiorys Wykształcenie Absolwent Wydziału Filozofii i Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego. Studia doktoranckie na London School of Economics.
Działalność dziennikarska W latach 1969–1981 był prezenterem radiowym i recenzentem publikującym m.in. w czasopismach Jazz, Jazz Forum, tygodnikach Polityce, Przekroju i Literatura oraz magazynach Non Stop i Musicorama. Równolegle publikował też w prasie angielskiej, m.in. w Melody Maker, Sounds i New Musical Express. Twórca krótkotrwale istniejącego ilustrowanego magazynu muzycznego Rytm, następnie news editor w anglojęzycznej wersji miesięcznika Jazz Forum.
W latach 1982–1989 wydawca i redaktor publikowanego w Londynie biuletynu Solidarność News, przemianowanego najpierw na Voice of Solidarity, a następnie na The Bloc. Jednocześnie był publicystą emigracyjnego pisma Dziennik Polski i Dziennik Żołnierza i autorem stałej rubryki „Solidarność – z kraju” w jego weekendowym wydaniu. Równolegle publikował w prasie anglojęzycznej, m.in. The Times, materiały poświęcone sytuacji w Polsce i Europie Wschodniej.
W latach 1989–1991 współkierował (wraz z Bogusławem Jankowskim) niezależną agencją East European News Agency, a w latach 1991–1992 współpracuje (jako stringer) z The Times. W latach 1992–1995 był londyńskim korespondentem Rzeczpospolitej i TVP.
mały|M. Garztecki przeprowadza wywiad z Mickiem Jaggerem, 2001 mały|Tomasz Tłuczkiewicz i M. Garztecki, 2009
Od 1996 do 2002 był specjalnym korespondentem World Link (organu Światowego Forum Ekonomicznego) i jego ekspertem do spraw Afryki. Inne pisma, z którymi w tym okresie współpracował, to m.in. Corporate Location, Management and Technology, (w którym miał własną całostronicową kolumnę), The World Today, Global Investment Manager oraz Jazzwise. W tym ostatnim, obecnie czołowym magazynie w Europie, wprowadził tematykę world music, tworząc na jego łamach osobny dział poświęcony tej muzyce.
W latach 2009–2010 pełnił funkcję dyrektora artystycznego warszawskiego Festiwalu Skrzyżowanie Kultur.
W latach 2002–2003 prowadził autorskie audycje w Radio Jazz. Był dziennikarzem działu „Świat” w redakcji Dziennik Polska-Europa-Świat od momentu powstania tego tytułu aż do listopada 2006. Publikował m.in. w Sprawach Międzynarodowych.
Działalność społeczno-polityczna W 1966 stworzył pierwszy w Polsce alternatywny klub muzyczny zwany początkowo „Folk and Protest-Song Fan Club”. a po przeniesieniu go do Staromiejskiego Domu Kultury w Warszawie, zostaje przemianowany na „Jajo Pełne Muzyki”. Klub, zwany popularnie „klubem hippisów” odegrał rolę jednego z ognisk tworzącej się w Polsce kontrkultury. Ze środowiska „Jaja” wywodzi się szereg znanych muzyków, np. Zbigniew Hołdys, i dziennikarzy muzycznych jak Włodzimierz Kleszcz. W marcu 1968 brał udział w ruchu protestacyjnym, kierując komitetem strajkowym w Szkole Bibliotekarstwa i Informacji.
Od 1982 do 1989 kierował najpierw Biurem Informacyjnym NSZZ „Solidarność” w Londynie, a następnie współtworzył tamtejszy Komitet Obywatelski.
W 1987 wstąpił w Londynie do Polskiej Partii Socjalistycznej, w której został kierownikiem Wydziału Krajowego Centralnego Komitetu Zagranicznego. Był bliskim współpracownikiem Lidii Ciołkoszowej w ostatnich latach jej życia. Po zjednoczeniu emigracyjnej PPS z krajowymi grupami socjalistycznymi, jesienią 1990 został wybrany w skład Rady Naczelnej, a następnie Centralnego Komitetu Wykonawczego (CKW). Był kilkakrotnie wybierany na najwyższe stanowiska partyjne, m.in. przewodniczącego CKW.
Jest członkiem Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, Stowarzyszenia Wolnego Słowa, Stowarzyszenia im. E. Kwiatkowskiego, Królewskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych, Królewskiego Towarzystwa Afrykanistycznego, Międzynarodowego Towarzystwa Socjologicznego, Międzynarodowego Instytutu Studiów Strategicznych.
Praca naukowa W latach 1997–1998 pracował jako analityk (Research Associate) w Międzynarodowym Instytucie Studiów Strategicznych w Londynie. W latach 2002–2010 prowadził zajęcia ze studiów kulturowych i afrykanistyki w Collegium Civitas w Warszawie. Równolegle w latach 2006–2008 był asystentem w Instytucie Studiów Politycznych PAN, gdzie specjalizował się w zagadnieniach związanych z bezpieczeństwem narodowym.
Był gościnnym wykładowcą szeregu uczelni, w tym Uniwersytetu Harvarda, Uniwersytetu Yale, Kolegium Clare, Kolegium Świętej Trójcy w Dublinie, Uniwersytetu McGilla, Uniwersytetu w Aarhus.
Dyplomacja Ambasador tytularny. Od 2010 do 30 września 2013 piastował stanowisko ambasadora RP w Angoli, z akredytacją w Gabonie oraz Wyspach Świętego Tomasza i KsiążęcejPostanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 7 września 2010 r. nr 110-55-2010 w sprawie mianowania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej () oraz Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 7 września 2010 r. nr 110-56-2010 w sprawie mianowania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej ().Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 19 września 2013 r. nr 115-50-2013 w sprawie odwołania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej ().Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 19 września 2013 r. nr 115-51-2013 w sprawie odwołania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej ().. Od 2017 do 2022 Stały Przedstawiciel RP przy UNEP i UN-Habitat, przez pewien okres jednocześnie zastępca kierownika Ambasady RP w Nairobi.
Publikacje Jest autorem i współautorem szeregu publikacji z tematyki politologicznej, militarnej, afrykanistycznej i muzycznej, m.in. książki Rock: od Presleya do Santany (Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1978), encyklopedii afrykanistycznej Africa South of Sahara (wyd. Taylor and Francis) oraz w Encyklopedii polskiej emigracji i Polonii.
Życie prywatne Syn Ewy oraz Juliusza Garzteckiego. Ma czworo dzieci: synowie: Antoni William, Dylan Alexander i Sean-Paul, student, oraz córka Karolina (po mężu Shapland).
Przypisy
Linki zewnętrzne Marek Garztecki – notka biograficzna na stronie Virtual WOMEX
Kategoria:Absolwenci Wydziału Filozofii i Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Ambasadorowie III Rzeczypospolitej Kategoria:Ambasadorowie Polski w Angoli Kategoria:Członkowie Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” (1980–1989) Kategoria:Członkowie Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich Kategoria:Członkowie Stowarzyszenia Wolnego Słowa Kategoria:Londyńska Polonia Kategoria:Ludzie związani z Luandą Kategoria:Ludzie związani z Nairobi Kategoria:Politycy Polskiej Partii Socjalistycznej Kategoria:Polscy dziennikarze Kategoria:Polscy krytycy muzyczni Kategoria:Urodzeni w 1947 Kategoria:Ludzie urodzeni w Rzymie