Mika Kallio

Mika Kallio (ur. 8 listopada 1982 w Valkeakoski) – fiński motocyklista uczestniczący w Motocyklowych Mistrzostwach Świata. Swoją karierę rozpoczął w 1997 roku. Już wtedy zaczął świętować pierwsze sukcesy w mistrzostwach Finlandii. Kolejne zwycięstwa w tych zawodach odnosił w 1999 i 2000 roku.

Fin startował również w żużlu na lodzie, gdzie wygrał mistrzostwa Finlandii w 2000, 2004 i 2005 roku w klasie 125 cm³, również zwyciężał dwukrotnie w klasie 500 cm³.

W 2006 roku został wybrany najlepszym sportowcem w sportach motorowych w Finlandii.

Kariera Początek startów w Mistrzostwach Świata Kallio po raz pierwszy uczestniczył w wyścigach Mistrzostw Świata w wyścigu o Grand Prix Niemiec, 22 lipca 2001. Wyścig zakończył już na pierwszym okrążeniu. Kolejny raz na start musiał czekać dwa miesiące.23 września, podczas Grand Prix Walencji ujechał cztery okrążenia. Fin nie zdobył ani jednego punktu w klasyfikacji generalnej. Na kolejne starty musiał czekaj aż do wiosny. Wtedy wystartował w Japonii, jednak z miernym skutkiem, ponieważ nie ukończył zawodów. Przez kolejne wyścigi startował coraz lepiej i w pierwszych trzech startach na starym kontynencie znajdował się na pozycjach w czołowej dziesiątce. Po dobrych startach trzykrotnie nie kończył wyścigów. Po czym już nie jeździł tak rewelacyjnie. Ostatecznie zdobył 78 oczek w ciągu 16 konkursów. W 2003 roku Kallio startował bardzo nierówno. Do wyścigu o Grand Prix Niemiec, ani raz nie znalazł się w czołowej piątce, a zdarzało się, że znajdował się poza punktowaną piętnastką. Właśnie po wyścigu w Sachsenring Fin zmienił drużynę. Przeszedł z Ajo Motorsport używającego Hondy do zespołu KTM. Była to dobra decyzja, bo już w pierwszym wyścigu w nowym zespole zajął czwarte miejsce tracąc do podium 0,6 sekundy. Później wystąpiły trzy słabsze starty, po czym w wyścigu o Grand Prix Malezji zajął pierwszy raz w historii miejsce na podium. Przegrywając jedynie z Danielem Pedrosą. Kolejny startów nie ukończył, choć w przedostatnim starcie zajął w kwalifikacjach trzecie miejsce. Sezon 2004 również wyglądał podobnie jak poprzedzający. Do wyścigu o wielką nagrodę Niemiec, ani razu nie znalazł się w czołowej piątce, ale u naszych zachodnich sąsiadów znalazł się na piątej pozycji. W kolejnym wyścigu był czwarty. Następnie nie ukończył wyścigu w Czechach, a w kolejnym starcie w Portugalii po raz drugi ukończył zawody na drugim miejscu. Przegrywając jedynie z Hectorem Barberą. Końcówka sezonu nie była udana. Na pięć startów tylko jeden ukończył (4. miejsce w Katarze).

2005 - 2. miejsce w 125 cm³ W 2005 roku Kallio po raz pierwszy miał szansę zdobyć tytuł mistrza świata. Sezon rozpoczął bardzo dobrze. Najpierw w Hiszpanii był drugi przegrywając z Marco Simoncelli. Jednak tydzień później nie było już na niego mocnych i okazał się najlepszym zawodnikiem w wyścigu o wielką nagrodę Portugalii. Kolejny start był zdecydowanie słabszy. W Chinach był dopiero 11., choć w kwalifikacjach wywalczył sobie pole position. Po powrocie do Europy wrócił na podium, a dokładnie na jego najniższym stopniu. We Włoszech również zapowiadało się na dobry wynik, ale defekt maszyny zapobiegł ambicjom Fina. W Katalonii Mika znów zdobył najlepsze miejsce na starcie i znów nie dojechał do mety. Ta sama sytuacja powtórzyła się w Holandii. W skróconym wyścigu w Wielkiej Brytanii (opady deszczu) Fin nie zdołał obronić ponownie najlepszego miejsca na starcie i zajął siódmą lokatę. Znowu przełomowym momentem było Grand Prix Niemiec, które Mika wygrał startując z pole position. Nastąpiła passa, w której zawodnik KTM-u cztery razy stanął na podium. W tym wygrywając konkurs w Japonii. W Grand Prix Kataru doszło do wygranej kolegi z zespołu Gábor Talmácsi, który próbował zwolnić na ostatnich metrach, aby pomóc Kallio. Nie udało mu się to i wygrał o zaledwie 0,017 sekundy. Kolejny start w Australii był gorszy, bo był piąty, a w przedostatniego wyścigu w Turcji Fin nie ukończył co spowodowało, iż w ostatnim wyścigu sezonu zawodnik jeżdżący na motocyklu KTM musiał wygrać, a walczący z nim Thomas Lüthi być najwyżej na 14. miejscu. Pierwsza część planu się sprawdziła. Fin wygrał wyścig w Walencji, jednak Szwajcar był dziewiąty i to on wygrał mistrzostwa zaledwie o 5 punktów.

2006 - 2. miejsce w 125 cm³ Sezon 2006 Fin również ukończył na drugim miejscu, ale tym razem zdecydowanie przegrał z Alvaro Bautistą, choć wygrał Chinach, Holandii oraz Japonii to Hiszpan wygrał, aż 8 razy i walka z nim nie mogła się zakończyć powodzeniem. Fin mógł tylko patrzeć jak rośnie przewaga między nima Bautistą.

Rok rozpoczął się od czwartego miejsca w Hiszpanii, w kolejnym starcie doszło do pierwszego 2. miejsca w sezonie w tym samym kraju, gdzie w poprzednim roku Kallio stracił cenne 5 oczek w walce o tytuł mistrza świata w Katarze. W Turcji ponownie nie ukończył wyścigu. Po czym wygrał w Chinach. Powrót na stary kontynent nie był już tak udany jak rok wcześniej. Tylko we Francji stanął na drugim stopniu podium. Po miesiącu przerwy Fin ponownie stanął na podium, tylko, że na najwyższym stopniu. Po dwóch tygodniach w Donington Park ustąpił jedynie Bautiście. Kolejny raz na podium pojawił się w ostatnim wyścigu wakacji przegrywając ponownie z Hiszpanem. Taka sytuacja utrzymywała się jeszcze przez dwa wyścigi. Wtedy Mika przełamał passę i wygrał, choć tylko o 0,185 sekundy. Do końca sezonu Fin utrzymywał się na podium, będąc trzecim w Portugalii oraz drugi w Walencji.

2007 - 7. miejsce w 250 cm³ W 2007 roku Fin przeniósł się do 250 cm³. Dwa pierwsze starty nie były dobre. W obydwu Mika nie dojechał do mety. Następnie były trzy wyścigi w czołowej dziesiątce i ponowny nie sklasyfikowany wyścig. Kolejne trzy nie przyniosły większej zmiany. Miejsca w drugiej połowie pierwszej dziesiątki nie były najlepsze, ale znowu zbliżał się wyścig o GP Niemiec, które zawsze zawodnikowi z KTMu wychodziło. I tym razem nie było inaczej. Zwycięzcą został Hiroshi Aoyama, a tuż za nim był Kallio tracąc tylko 0,119 sekundy. Po miesięcznych startach motocyklistów, nadszedł wyścig w Czechach, gdzie znowu Fin znalazł się na podium, tym razem na jego najniższym stopniu. Następne dwa starty wyglądały tak jak początek sezonu. Wyścigi w San Marino i Portugalii zostały nie zakończone dojazdem na metę. Tydzień po wyścigu w Portugalii w Japonii Mika wygrał pierwszy raz w klasie 250. Było to drugie z rzędu zwycięstwo w Japonii, jednak tym razem przy wyższych obrotach maszyny. Koniec sezonu Kallio uwieńczył zwycięstwem w Walencji wyprzedzając o 0,371 sekundy Alexa de Angelisa.

2008 Sezon 2008 Kallio zaczął bardzo dobrze. W pierwszym wyścigu sezonu w Grand Prix Kataru, pierwszym wyścigu nocnym w historii zajął trzecie miejsce tracąc nieco ponad sekundę do zwycięzcy. Trzy tygodnie później wygrał Grand Prix Hiszpanii, a dwa tygodnie później stał się po raz pierwszy w swojej karierze liderem mistrzostw świata w klasie 250 cm³, dzięki trzeciemu miejscu w wyścigu. Swoją przewagę powiększył po zwycięstwie w Grand Prix Chin. Kolejne zawody odbyły się już w Europie. We Francji zajął piąte miejsce. W kolejnym starcie na półwyspie Apenińskim podczas Grand Prix Włoch uzyskał swój najlepszy w karierze występ w Mugello. Dotychczas był tam najwyżej szósty. Chociaż Fin nie znalazł się na podium to powiększył swoją przewagę nad drugim Pasinim z 16 do 18 punktów. W Katalonii Mika nie ukończył wyścigu z powodu defektu motocykla przez co zbliżył się do niego Włoch Marco Simoncelli, który wygrał na torze pod Barceloną. Na Donington Park zawodnikowi dopisało szczęście. Na ostatnich okrążeniach był trzeci, jednak z małą szansą na zwycięstwo. Kolejny błąd Simoncelli'ego spowodował, iż jadący z nim Alvaro Bautista stracił linię jazdy. Wykorzystał to Kallio wyprzedzając obu zawodników. Prowadzenie nie oddał do końca wyścigu. Sześć dni później w holenderskim Assen Kallio miał problemy z dobraniem opon. Jego Dunlopy nie wytrzymały tempa wyścigu i pod koniec zawodów Fin musiał jeździć wolniej, aby przybyć na metę na punktowanej pozycji. Wykorzystał to zdarzenie Simoncelli odrabiając praktycznie całą stratę do lidera kwalifikacji. Kallio po tym wyścigu miał punkt przewagi nad Włochem. Jednak już w Niemczech Fin stracił prowadzenie w klasyfikacji generalnej. Simoncelli wygrał, a Kallio zajął 4. miejsce co spowodowało 11 punktową przewagę Włocha.

Statystyki Sezony Sezon Klasa Motocykl Zespół Wyścigi Wygrane Podia PP Najsz. okr. Pkt. Msc WCh 2001 125cc Honda RS125R Ajo Motorsport 2 0 0 0 0 0 NC – 2002 125cc Honda RS125R Ajo Motorsport 16 0 0 0 0 78 11 – 2003 125cc Honda RS125R Ajo Motorsport 16 0 1 0 0 88 11 – KTM 125 FPR KTM 2004 125cc KTM 125 FPR Red Bull KTM 16 0 1 0 0 86 10 – 2005 125cc KTM 125 FPR Red Bull KTM 16 4 10 8 3 237 2 – 2006 125cc KTM 125 FPR Red Bull KTM 16 3 11 4 1 262 2 – 2007 250cc KTM 250 FPR Red Bull KTM 17 2 4 2 2 157 7 – 2008 250cc KTM 250 FPR Red Bull KTM 16 3 6 0 2 196 3 – 2009 MotoGP Ducati GP9 Pramac Racing 16 0 0 0 0 71 15 – Ducati Marlboro 2010 MotoGP Ducati GP10 Pramac Racing 16 0 0 0 0 43 17 – 2011 Moto2 Suter MMXI Marc VDS Racing Team 17 0 1 0 0 61 16 – 2012 Moto2 Kalex Moto2 Marc VDS Racing Team 17 0 1 0 0 130 6 – 2013 Moto2 Kalex Moto2 Marc VDS Racing Team 17 1 4 1 1 188 4 – 2014 Moto2 Kalex Moto2 Marc VDS Racing Team 18 3 11 3 3 289 2 –2015Moto2 Kalex Moto2 2015 Italtrans Racing Team1800007215 – QMMF Racing Team Razem 234 16 49 18 12 1958 0 * – Sezon w trakcie.

Starty Sezon Klasa Motocykl 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 Poz. Pkt. 2001 125cc Honda JPN RSA SPA FRA ITA CAT NED GBR GERNU CZE POR VALNU PAC AUS MAL BRA NC 0 2002 125cc Honda JPNNU RSA12 SPA5 FRA8 ITANU CAT9 NEDNU GBRNU GER9 CZE10 POR8 BRA8 PAC6 MAL7 AUSNU VAL16 11 78 2003 125cc Honda JPN11 RSA7 SPA16 FRANU ITA13 CAT7 NED11 GBR7 GER10 11 88 KTM CZE4 PORNU BRA19 PAC7 MAL2 AUSNU VALNU 2004 125cc KTM RSA12 SPANU FRA6 ITANU CAT9 NEDNU BRA8 GER5 GBR4 CZENU POR2 JPNNU QAT4 MALNU AUSNU VALNU 10 86 2005 125cc KTM SPA2 POR1 CHN11 FRA3 ITANU CAT3 NEDNU GBR7 GER1 CZE2 JPN1 MAL2 QAT2 AUS5 TURNU VAL1 2 237 2006 125cc KTM SPA4 QAT2 TURNU CHN1 FRA2 ITA6 CATNU NED1 GBR2 GER8 CZE2 MAL2 AUS2 JPN1 POR3 VAL2 2 262 2007 250cc KTM QATNU SPANU TUR6 CHN5 FRA7 ITANU CAT6 GBR6 NED8 GER2 CZE3 RSMNU PORNU JPN1 AUSNU MAL4 VAL1 7 157 2008 250cc KTM QAT3 SPA1 POR3 CHN1 FRA5 ITA4 CATNU GBR1 NED7 GER4 CZE5 RSMNU INDC JPN4 AUS3 MALNU VAL11 3 196 2009 MotoGP Ducati QAT8 JPN8 SPANU FRANU ITA13 CAT9 NEDNU USA GER14 GBR10 CZENU IND8 RSM7 PORNU AUS9 MAL10 VAL9 15 71 2010 MotoGP Ducati QATNU SPA7 FRA13 ITANU GBR13 NED11 CAT12 GERNU USA9 CZENU INDNU RSMNU ARA14 JPN15 MAL12 AUS11 POR VAL 17 43 2011 Moto2 Suter QAT20 SPA17 PORNU FRANU CAT8 GBRNU NEDNU ITA17 GERNU CZE13 IND9 RSM15 ARA10 JPN10 AUS16 MAL6 VAL2 16 61 2012 Moto2 Kalex QAT10 SPA7 POR9 FRA5 CAT9 GBR10 NED10 GER2 ITA11 IND4 CZE9 RSM4 ARA15 JPN16 MAL6 AUSNU VAL7 6th 130 2013 Moto2 Kalex QAT5 AME3 SPANU FRA2 ITA5 CAT9 NED4 GER12 IND7 CZE1 GBR6 RSM9 ARA5 MAL4 AUS7 JPN2 VAL14 4 188 2014 Moto2 Kalex QAT2 AME4 ARG7 SPA1 FRA1 ITA6 CAT4 NED3 GER2 IND1 CZE2 GBR2 RSM2 ARA7 JPN5 AUS4 MAL2 VALNU 2 289 2015 Moto2 Kalex QAT6 AME8 ARG4 SPANU FRANU ITANU CAT12 NED8 GER12 INDNU CZE15 GBR20 RSMNU1572 Speed Up ARA11 JPN15 AUS8 MAL12 VAL10

Kategoria:Urodzeni w 1982 Kategoria:Fińscy sportowcy Kategoria:Motocykliści wyścigowi