mały|240x240px|Położenie województw poznańskiego i kaliskiego I Rzeczypospolitej na tle współczesnego podziału administracyjnego Ziemia kaliska (łac. Terra Calisiensis) – jednostka terytorialna średniowiecznego państwa polskiego, w dorzeczu środkowej Warty. Obecnie kraina historyczna będąca wschodnią częścią Wielkopolski właściwej.
W 1138 r. ziemia kaliska weszła w skład dzielnicy senioralnej, a następnie od 1173 r. należała do seniora Mieszka III Starego. W wyniku buntu przeciw niemu w latach 1177–1181 ziemią kaliską władał Kazimierz II Sprawiedliwy. W niespełna rok po zjeździe łęczyckim, w I połowie 1181 r. Mieszko III Stary przejął ziemią kaliską.
Po 1314 r. ziemia została włączona do województwa kaliskiego.
Herb Jan Długosz zawarł opis herbu ziemi kaliskiej w dziele z lat 1464–1480, gdzie napisał:
Zobacz też Bractwo Rycerskie Ziemi Kaliskiej
Przypisy
Kategoria:Historia Kalisza w średniowieczu Kaliska