thumb|240px|Erytrea na globie ziemskim Świadkowie Jehowy w Erytrei – społeczność wyznaniowa w Erytrei, należąca do ogólnoświatowej wspólnoty świadków Jehowy.
W 2004 roku społeczność świadków Jehowy w Erytrei liczyła około 1600 głosicieli. Działa ona w warunkach represyjnego zakazu rządowego. Wspólnota ta jest poddawana brutalnym prześladowaniom religijnym ze względu na zachowywaną przez jej członków neutralność polityczną.
Według danych z listopada 2024 roku bez postawienia aktu oskarżenia więziono 64 świadków Jehowy. W grupie tej było 34 mężczyzn i 30 kobiet w wieku od 23 do 85 lat (w tym 10 osób w wieku powyżej 70 lat). Najstarsza uwięziona w roku 2024 to 85-letnia Letebrhan Tesfay, która została ochrzczona w 1957 roku. Henok Ghebru jest uwięziony od 25 lat, a Yonatan Yonas od ponad 20 lat, Yosief Fessehaye od ponad 19 lat, czterech (Ermias Asgedom, Samuel Ghirmay, Issac Milen, Faiza Seid) – od ponad 16 lat, a kolejnych dziewięciu (Senait Berhane, Tesfazion Gebremichael, Michael Gashaezgi, Bereket Habteyesus, Estifanos Mardocai, Wintana Shewaseged, Mikal Taddesse, Thomas Tesfagabir, Mahari Tewolde) – od ponad 10 lat. Od 1994 roku do 2024 roku ponad 270 świadków Jehowy przebywało w więzieniach.
Do 4 grudnia 2020 roku uwięzionych było 52 świadków Jehowy. W grupie tej najstarsza osoba miała ponad 81 lat, a w więzieniach znajdowały się też dzieci, które pozostawiono przy aresztowanych matkach, gdy miały zaledwie 6 miesięcy. Trzy osoby przebywały w więzieniu ponad 26 lat od 24 września 1994 roku, a 26 osadzonych było ponad 10 lat. W tym czasie cztery osoby zmarły w więzieniu, kilka innych zwolniono z więzienia ze względu na poważną utratę zdrowia, która była przyczyną śmierci trzech osób, które zmarły wkrótce po zwolnieniu.
Świadkowie Jehowy prowadzą działalność nieoficjalnie, z tego powodu szczegółowa liczebność członków społeczności nie jest podawana do wiadomości publicznej. Sprawozdanie z działalności w tym kraju dołączane jest do ogólnego sprawozdania, z 33 krajów, w których działalność świadków Jehowy jest ograniczona lub zakazana. Działalność misjonarska i ewangelizacja w Erytrei jest zabroniona. Miejscowi głosiciele prowadzą działalność kaznodziejską potajemnie z zachowaniem najwyższej ostrożności.
Historia Początki Pierwsze grupy świadków Jehowy pojawiły się na terenie obecnej Erytrei w latach 40. XX wieku. W 1954 roku dwóch misjonarzy, absolwentów Biblijnej Szkoła Strażnicy – Gilead przybyło do Etiopii, prowadząc działalność kaznodziejską. Wkrótce powstały zbory w Asmarze i w portowym mieście Massaua.
30 maja 1957 roku władze wprowadziły zakaz działalności na terenie Etiopii. W 1960 roku liczba głosicieli przekroczyła 100 osób. W czasach gdy tereny obecnej Erytrei znajdowały się w granicach Etiopii, liczba świadków Jehowy wzrastała pomimo ostrych prześladowań. Niektórzy z członków tej społeczności, zostali przez władze skazani na śmierć, za zachowywanie neutralności w kwestiach politycznych lub odmowę służby wojskowej. Miejscowych głosicieli odwiedzali misjonarze z innych krajów.
Na terenie Etiopii 34-letni okres oficjalnego zakazu działalności zakończył się 11 listopada 1991 roku. W styczniu 1992 roku grupa erytrejskich świadków Jehowy uczestniczyła w kongresie pod hasłem „Lud miłujący wolność” w etiopskiej Addis Abebie. W tym samym roku na kongresie w Asmarze było obecnych 1279 osób. W 1993 roku, w trakcie wojny o niepodległość Erytrei, w Massaua 39 osób wraz z dziećmi – chroniło się przez cztery miesiące pod niskim mostem na pustkowiu z powodu prowadzonych w okolicy działań wojennych, w tym bombardowań przeprowadzanych przez wojska etiopskie. W styczniu 1994 roku grupa erytrejskich świadków Jehowy uczestniczyła w kongresie pod hasłem „Pouczani przez Boga” w etiopskiej Addis Abebie.
Sytuacja wyznania Według uchwalonej w 1997 roku konstytucji w Erytrei gwarantowana jest wolność praktykowania dowolnej religii lub wyznania. Ponadto 14 stycznia 1999 roku Erytrea ratyfikowała Afrykańską Kartę Praw Człowieka i Ludów, zobowiązującą do równego traktowania ludzi pod względem ich praw bez względu na wyznawaną religię (artykuł 2), gwarantującą wolność sumienia, wyznania i praktyk religijnych oraz zabraniającą stosowania środków ograniczających wolność wyznania (art. 8). Jednak według doniesień z 2005 roku w praktyce postanowienia te nie są przestrzegane. Władze poważnie ograniczają możliwość praktykowania religii mniej licznych wyznań protestanckich i innych, ze szczególną presją wobec świadków Jehowy.
W maju 2002 roku wydano rozporządzenie, według którego wszystkie wyznania z wyjątkiem czterech największych mają obowiązek składania wniosków o legalizację, obejmujących wiele szczegółowych informacji, dotyczących historii, działalności, finansowania, w tym środków uzyskiwanych z zagranicy, personaliów przywódców. Wnioski mogą nie być zaakceptowane, pomimo spełnienia wszystkich wymogów.
Nadal obowiązuje prezydencki dekret z 25 października 1994 roku, pozbawiający świadków Jehowy praw obywatelskich w związku z ich niezaangażowaniem w referendum niepodległościowe i odmową pełnienia służby wojskowej. Stwarza to dla nich liczne problemy prawne i ekonomiczne. Rząd Erytrei uważa, że przez brak udziału w referendum świadkowie Jehowy sami pozbawili się obywatelstwa, co jednak nie usprawiedliwia represji, które nie są związane z posiadaniem określonego obywatelstwa.
Spośród świadków Jehowy aresztowanych bez procesu za odmowę służby wojskowej lub praktykowanie swej religii w lipcu 2014 roku nadal osadzone w więzieniach były 73 osoby w wieku od 2 do 78 lat. Powołana przez ONZ Komisja Śledcza do spraw Praw Człowieka w Erytrei (COIE) oprócz sprawozdania złożonego przed Radą Praw Człowieka ONZ (HRC) sporządziła dodatkowy raport, w którym zwrócono uwagę na dyskryminację, represje, tortury i nadużycia, których się dopuszcza wobec świadków Jehowy. Komisja zaleciła aby: „Zastosować natychmiastowe środki, by położyć kres wszelkim przejawom prześladowań na tle religijnym, zwłaszcza w wypadku kilku konkretnych wyznań, takich jak świadkowie Jehowy (...), oraz przywrócić ich członkom obywatelstwo i wszystkie związane z nim prawa.” „Zaprzestać stosowania eksmisji jako formy represji wobec wyznawców religii prawnie nieuznawanych, w tym świadków Jehowy, a także osób odmawiających udziału w walkach zbrojnych.”
30 czerwca 2015 roku Rada Praw Człowieka przyjęła rezolucję „stanowczo potępiającą notoryczne, powszechne i rażące przejawy łamania praw człowieka, którego dopuszczały się i nadal dopuszczają władze Erytrei”. W rezolucji tej HRC nawołuje władze do podjęcia natychmiastowych oraz konkretnych działań, by wprowadzić w życie zalecenia Komisji, między innymi te dotyczące świadków Jehowy. Wzywa Erytreę do natychmiastowego: „Zaprzestania bezpodstawnych aresztowań obywateli, a także stosowania tortur i innych okrutnych, nieludzkich oraz upokarzających metod lub kar.” „Zapewnienia więźniom swobodnego i sprawiedliwego dostępu do niezależnego systemu sądowniczego oraz poprawienia warunków panujących w więzieniach.” „Poszanowania prawa człowieka do wolności opinii i wyrażania jej, wolności sumienia i religii lub przekonań oraz prawa do spokojnego zgromadzania i stowarzyszania się.”
21 czerwca 2016 roku – powołana przez Organizację Narodów Zjednoczonych – Komisja Śledcza do spraw Praw Człowieka w Erytrei (COIE) przedstawiła Radzie Praw Człowieka drugie szczegółowe sprawozdanie. Komisja wzywa Erytreę do „poszanowania wolności wyznania i przekonań” oraz do „położenia kresu nieuzasadnionym aresztowaniom i pozbawianiu wolności osób z powodu ich przekonań religijnych, w szczególności członków określonych grup religijnych, takich jak świadkowie Jehowy, (...) oraz do natychmiastowego i bezwarunkowego uwolnienia wszystkich, którzy zostali bezprawnie i arbitralnie zatrzymani”. Komisja Śledcza określiła prześladowania obywateli Erytrei z powodu wyznawanej przez nich religii jako „zbrodnię przeciwko ludzkości”. W 2017 roku warunki uwięzionych nieco się poprawiły gdy władze przeniosły ich z obozu Meiter do więzienia Mai Serwa. Pozwolono im odbierać od krewnych paczki z jedzeniem, a poważnie chorym pozwolono skorzystać z opieki medycznej. Jednakże w wyniku warunków uwięzienia w obozie Meiter wielu doznało znacznego trwałego uszczerbku zdrowia.
Do aresztowań doszło także we wrześniu 2017 roku. 4 grudnia 2020 roku wypuszczono na wolność 28 świadków Jehowy (26 mężczyzn i 2 kobiety), którzy byli więzieni od 5 do 26 lat. 29 stycznia 2021 roku wypuszczono świadka Jehowy, który był więziony przez ponad 12 lat. 1 lutego 2021 roku z więzienia wypuszczono 3 osoby (mężczyznę i dwie kobiety), którzy byli uwięzieni za wiarę od czterech do dziewięciu lat. Do ostatnich aresztowań doszło w październiku, listopadzie, grudniu 2022 roku, marcu, lipcu, sierpniu i wrześniu 2023 roku oraz w styczniu, w lutym, maju i wrześniu 2024 roku (kiedy to aresztowano 24 osoby, w tym kobietę w wieku 85 lat i kobietę w 6 miesiącu ciąży).
W roku 2024 żaden z 64 więzionych świadków Jehowy nadal nie usłyszał jeszcze zarzutów, ani nie był sądzony. Ponieważ miejscowy system prawny nie przewiduje żadnych skutecznych możliwości udzielenia im pomocy, ich kara jest w rzeczywistości równoznaczna z dożywotnim uwięzieniem. Na początku 2018 roku dwóch kolejnych starszych wiekiem więźniów zmarło w więzieniu. Niektórzy zostali umieszczeni w blaszanych kontenerach albo w budynkach do połowy wkopanych w ziemię i przebywali w nich kilka lat.
W języku urzędowym Erytrei – tigrinia – wydawane są publikacje świadków Jehowy, funkcjonuje też ich oficjalny serwis internetowy jw.org, a w 2016 roku wydano w tym języku całe Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata (Chrześcijańskie Pisma Greckie w Przekładzie Nowego Świata (Nowy Testament) w 2012 roku).
Zobacz też Mai Serwa Sawa (obóz w Erytrei) prawa człowieka w Erytrei
Uwagi
Przypisy
Erytrea Kategoria:Chrześcijaństwo w Erytrei